Bij deze mijn dank Patrick dat jij dit stukje hebt geschreven, ik zou namelijk niet weten wat ik nog meer over dit weblog en mijzelf vertellen moest dan dat ik in de verhaaltjes al doe. Ik ben blij dat het eerste jaar erop zit. Ik had mijzelf aan het begin van dit blog beloofd om iedere dag een stukje van minimaal 1000 woorden te gaan schrijven, dat is gelukt en daar ben ik zeer trots op. Niet dat alle stukjes zo goed zijn, er zit een hoop rotzooi tussen, als ik echter 75% van de berichten delete blijven er heel mooie dingen over waar ik in mijn noppen mee ben. Ik weet al jaren dat als je wilt schrijven dat daar een ijzeren discipline voor nodig is, ik vreesde dat ik dat niet op zou kunnen brengen, ik heb het tegendeel bewezen en dat is een overwinning op mijzelf want ik ben eerder een impulsief dan een gedisciplineerd figuur. Echter als ik het op schrijfgebied van mijn impulsen moest hebben dan kwam er niets van terecht. Deze verjaardag komt net op een moment dat ik qua schrijven in een mindere periode zit. Ik ben bezig met het opruimen van 19 jaar Java, het huis waar ik woon moet leeg, ik doe nog een afscheidstrip over dit eiland om belangrijke plekken en vrienden nog eens te bezoeken. Ik ga niet spreken van een definitief afscheid van Java, want ik blijf met Indonesië bezig. Ik heb ook nog wat gedonder met mijn visum. Toen ik 3 weken geleden een nieuw visum ging halen was ik te laat verschenen bij degene die dit in Singapore voor mij verzorgd en ben daarom met een 30-dagen visum het land binnen gekomen, gevolg: ik moet er volgende week weer uit. Ik kan zeggen dat ik het momenteel even druk heb dan al die Nederlanders altijd hebben. Daarbij wil ik nog eens elke dag een verhaaltje schrijven vanwege de zelf opgelegde verplichting. Ik doe dit de laatste dagen vaak op de automatische piloot die ik de laatste 12 maanden heb ontwikkeld. Dit komt de creativiteit niet ten goede, ik vraag hier mijn excuses voor. Echter deze periode gaat ook weer voorbij en zal ik daarna in alle rust weer mijn betere best gaan doen. Ik heb ervaren dat geestelijke rust heel belangrijk is voor een goed stukje.

Ik wil voorlopig nog een half jaar doorgaan met "elke dag een verhaaltje" daarna wil ik verandering in de manier van het presenteren van mijn stukjes gaan aanbrengen. Ik sterf van de ideeën maar wat is het juiste ? Patrick en deze zijn tevreden met dit blog, maar wij zijn niet de types die op ons kont gaan zitten en met bewondering naar onszelf gaan kijken hoe goed we wel zijn. Na een jarenlange samenwerking hebben we onze gemeenschappelijke deler ontdekt en dat is eenvoud. We zijn ook niet bang voor experimenten en vernieuwingen, we weigeren ons echter aan te passen aan de gemiddelde smaak en houden absoluut geen rekening met de bezoeker, we blijven onszelf. We gaan dus lekker verder met dit weblog, in de hoop nog veel nieuwe dingen in onszelf en om ons heen te ontdekken. Het leven is tenslotte een grote ontdekkingsreis.

Ik wil bij deze Patrick nog mijn dank toezeggen dat hij deze zeer eigenwijze en moeilijke persoonlijkheid altijd probeert te begrijpen en klaarstaat om de ideeën waar ik mee op de proppen kom probeert te realiseren. Zonder zijn steun had dit weblog een waardeloos en gemiddeld blogje geweest. Ik bedank ook alle leden en lezers voor hun geweldige bijdragen die voor mij een inspirerende stimulans zijn.

Terima kasih banyak,

Londoh

Mijn favoriete blog, veel informatie, prachtige reisverhalen en soms ook een scherpe sneer aan al die het verdienen! Gefeliciteerd Lon en ook Patrick. Ik hoop nog lang te kunnen genieten van al die informatie die rechtstreeks uit Indonesia komt maar ook recht uit het hart.

ook gefeliciteerd namens mij.
ik ben de laatste tijd niet in de gelegenheid veel tijd in internet te steken aangezien ik het aan de stok heb met de nederlandse staat.
dit heeft weer direct te maken met indonesisch ambassade personeel.

ik kan het wel begrijpen dat je er weg gaat en zou er niet aan moeten denken om er te gaan wonen. helaas wordt die kans steeds groter.

zelf heb ik het gevoel dat het blog al langer bestaat dan slechts 1 jaar.

...dat er nog vele mogen volgen.

Ik sluit me graag bij deze felicitaties aan. Alleen een beetje jammer dat ik niks heb gehoord toen mijn site onlangs ook een jaar bestond (geintje) maar ik trek dan ook bij lange na niet zoveel lezers als Lon. Overigens linken de meeste van mijn bezoekers hier door naar mijn site. Maar nogmaals: van harte Lon en Patrick, en ik hoop nog een zeer lange tijd te mogen genieten van dit blog.

Ook ik wens jullie het beste toe met dit blog en hoop nog vele verhalen te lezen de komende tijd. Ik heb hier niet zoveel te melden maar kijk bijna elke avond even of er weer iets interessants of vermakelijks te lezen is. Ga zo door !

Bij deze mijn felicitaties betreffende deze mijlpaal. Dat er nog velen mogen volgen. Altijd weer een goed begin van de dag om een nieuw verhaal te kunnen lezen.

@ h0mphy: hou vol, de aanhouder wint, ik kan er over meepraten.

Een eerste conclusie die tot een verandering gaat leiden.

Voor mij is 1000 woorden door de discipline die ik mijzelf heb opgelegd te doen, echter elke dag een stukje van 1000 woorden is te veel. Dat merk ik nu terwijl ik zo druk ben. Ik heb de laatste tijd stukken neergezet die eigenlijk niet af waren, ze hadden nog wat rust nodig, schrijven en geestelijke rust is voor mij een onontkoombare combinatie. De belofte, ik vraag me af of ik het zo heb beloofd, ben ik vergeten, van elke dag een stukje, laat ik vallen. De 1000 woorden per dag dat blijft gewoon, ik ben namelijk blij dat ik dat tegenwoordig kan. Ik hoop hiermee de mindere kwaliteit van de laatste tijd weer iets op te krikken.

Dank zij de fantastische service van een "Telkom Speedy Team" ben ook ik nu in de gelegenheid om jullie te feliciteren met de bereikte mijlpaal. Het is al vele malen door de auteur gezegd: Ik houd niet van al die veren....
Hier dan nog maar een plaagstootje..: Bedankt voor alle fantastische verhalen en foto's. Hoop er nog lang van te genieten.

Proficiat Pak en Pat

IK zie dat jij (Pak) ook schrijft voor

http://www.indisch3.nl/ :-))

Zo zie je maar weer, eten verbroedert.

Nog vele jaren

Dank je Mas en jullie trouwens allemaal jongens en meisje :-))

Ik heb daar spontaan twee stukkies neergezet, maar zie dat die Ome Sid zich ook Indo voelt, dus wegwezen. Je weet toch dat het onderwerp rijstaffel mij al jaren bezighoudt. In eerste instantie vondt ik het ook wel een aardig artikel, daarom reageerde ik. Maar toen ik het vanochtend nog eens nalas, dacht ik wat een gesijk eigenlijk, als de smaak van het Indische eten zo verwaterd dat ligt dat toch aan die Indo's zelf, speciaal aan de derde generatie die toch het smeulende satevuurtje moeten overnemen. En niet gaat zeuren dat er moeilijk trasi en zo te verkrijgen is. Alsof je zonder trasi niet Indisch koken kan, nou dan is het maar een armoedige keuken. Ga je zelf toch een trasifabriekje opzetten, garnalen rotten toch ook in NL.Ik kon echter eens een keertje positief zijn op een Indische site, dat mag wel in het "Indisch Nieuwschblad" onder een vette kop.

Dit is niet het item om hierover te spreken, want het is jouw feestje, maar eten hoort er toch ook bij?

"Maar toen ik het vanochtend nog eens nalas, dacht ik wat een gesijk eigenlijk, als de smaak van het Indische eten zo verwaterd dat ligt dat toch aan die Indo's zelf, speciaal aan de derde generatie die toch het smeulende satevuurtje moeten overnemen. En niet gaat zeuren dat er moeilijk trasi en zo te verkrijgen is. "

Klopt wat je daar zegt, dat Indische (of Indonesische) is, zoals je wilt, dat je creatief omgaat met je omgeving en wat je hebt. Of je nou torren eet, gebakken kakkerlak, de spin daarboven in je slaapkamer, kalong, kodok, of trassie van mindere kwaliteit gebruikt, wat geeft dat.
Ve-tsin gebruiken wij niet eens, maar gewoon keukenzout.

Maak jouw eigen sambal of nasi goreng en ga niet zitten te wachten dat anderen of ouderen, die van hun oude dag willen genieten, het voor je doen of je het aanreiken.
Wanneer de tijd daar is geven ze je wel advies.
Maar dit was een andere discussie op een andere site :-))

Nou feestje, het is gewoon zoiets als werk hoor :-)) Het is echter zeer bevredigend als je een idee realiseert dat het ook aanslaat. We hebben een aardig aantal bezoekers en Google is goed bevriend met ons. Nu het tweede jaar, eens kijken hoe dat wordt. Indonesie is een onuitputtelijk onderwerp, straks als ik in NL zit zal de teneur van de stukjes zich wel wijzen, geen travelling voorlopig, veel boeken. Misschien iets meer de verhaalkant uit, eens kijken wat ik denk als dat Java een beetje is bezonken.

Ik dacht ook wel dat in het oude Indie de trasi wel eens op was, de KPM boot (Komt Pas Morgen) was te laat, de lading overboord geslagen en zo. Toen gingen de mensen improviseren en ontstonden er Indische recepten, helaas dat begrijpen die derde bloedjes niet meer. Die weten alleen hoe ze hun mobieltje moeten uploaden en vrienden op hyves.nl moeten maken. Nu zitten die Indootjes met de handen in het haar, want de trasi is verboden en wordt er weer kwaad naar de regering gewezen. In grote delen van Indie of Indonesie wordt trouwens geen trasi gegeten, ik kan me niet herinneren ooit trasi op de Molukken te hebben geproefd, terwijl de Colo-Colo bij de ikan bakar toch heel erg lekker was.

1. Wat me opvalt is, dat vrij spoedig na het moment dat je een bericht plaatst dit ook door google ge-indexeerd wordt en na een zoekopdracht te vinden is.

2. Komt pas morgen is iets dat ik al heel lang niet meer gehoord hebt. Degene die dat ooit zei ligt in zijn graf.

3. Wat zit men druk te maken over rotte vis. Maar nooit over nagedacht hoe je trassie moet maken. Vraag maar eens aan je buren.

4. Met creatief omgaan met je omgeving bedoel ik dus niet "proletarisch winkelen" en na-apen, dat doet men ook vaak op internet.

Maar dat zal men wel begrijpen

1. Wat me opvalt is, dat vrij spoedig na het moment dat je een bericht plaatst dit ook door google ge-indexeerd wordt en na een zoekopdracht te vinden is.

Ja dat is binnen een paar uur, en hoog ook, daar betalen we overigens geen cent voor, waarschiijnlijk werken we precies zoals Google het graag wil, zonder trucen, wij zijn dan ook geen "Indoos":-))

Ik heb net even Google gecheckt, als je Fort Leiden intikt staat deze op 3 en 4, stond er om 0700 uur in, was om 0630 geplaatst

http://www.google.com/search?q=fort+leiden&rls=com.microsoft:*:IE-SearchBox&ie=UTF-8&oe=UTF-8&sourceid=ie7&rlz=1I7TSEA_nl

1. Jouw site heeft een PAGERANK 5. Heb ik gezien, en daar mag je mij ook best voor danken want ik weet niet hoeveel links ik heb geplaatst naar jouw site in het verleden op andere sites. Dus grote linkpopulariteit.

2. Voorts is jouw site (cq domein) een OUDE site.

Tik bvb eens bahasa indonesia in in Google, en wat staat er op plaatst 1? Een site van een Birgit in Flevoland.
Nou ik denk dat die site al in 2000 bestond.

Maar, wanneer ik "muziek indo" intik in Google of "indo muziek", dan zie ik opeens die frutselpagina van een HW Vos op de eerste pagina en dat vind ik wel bijzonder vreemd na 3/4 maanden.

3. Dan bevat jouw site veel tekst. (Keywords! En ook veel unieke! Maar dat is meer voor de bezoekersaantallen)

Allemaal factoren, en geen onbelangrijke ook, die van belang zijn voor Google om jouw site sneller te bezoeken.

Het belangrijkste toch is dat jij voor jouw bezoekers schrijft en niet voor Google en andere zoekmachines. Ik zie dat heel veel mensen toch doen en dan krijg je dat truukjes gedoe.
Tik eens bahasa indonesia in in google, en wat staat er op plaatst 1? Een site van een Birgit in Flevoland.
Nou ik denk dat die site al in 2000 bestond.

Hi Ed,

Je vergeet een factor, dat is Patrick, de man op de achtergrond, die heeft heel wat dingen gedaan zodat de mensen op het blog terecht komen als ze iets zoeken dat ik ooit heb gedaan maar wat door bepaalde bezoekers zo verziekt is. Ik noem de VOC-duiten en Nieuw Guinea sites. Ik heb op mijn vorige website een paar dingen voor de lol gedaan dat door bezoekers op een andere manier is op- en afgepikt. Ik had eens naar aanleiding van extreme opbrengsten van bepaalde VOC munten op e-bay in een humoristische bui en enkele Hoegaerden achter de kiezen iets geschreven onder de titel "How to get rich with your VOC-duits, dit artikel is opgepikt door een Amerikaanse site voor moneymakers en werden delen van mijn VOC duiten site downgeload om te bewijzen dat bepaalde zaken echt waar waren. De key btot dit geheel was om deze munten te verkopen onder de naam New York Pennies, omdat er ooit een verdwaald VOC muntje bij opgravingen in Manhattan is gevonden. Overiens heeft mij dit geen windeieren gelegd want ik verkoop VOC duiten aan bepaalde Ameriaanse handelaren voor het dubbele wat ik er in NL voor vangen kan. Mijn jarenlange belangstelling voor Nederlands Nieuw Guinea, die al van de 70'er jaren dateert heeft op een gegeven moment geresulteerd in een site over Nieuw Guinea. Deze site werd een sensatie onder die mensen, ex-NG'ers die elkaar in 30 - 40 jaar niet hadden gesproken kwamen weer met elkaar in contact, velen waren mij daar zeer dankbaar voor. die site werd een groot succes. Echter vele ex-NG'ers zijn Indo en die dachten wat die Londoh kan kenne wij ook, dus na enige jaren kwamen de imitaties op het net. Niet alleen dat er werden artikelen overgenomen. Om het gebrek aan fantasie te verhullen werd de naam Londoh door het slijk gehaald, ik was immers geen Indo en had niets met NG te maken, want had er nooit gewoond. Verder vonden zij mijn openheid en de dingen noemen zoals ze zijn, zoals ik in Amsterdam heb geleerd "onbeschoft". Ik kan hier slecht tegen dus heb de hele boel off-line gehaald en ben samen met Pat weer op nul begonnen. Zo kan ik nog veel meer dingen vertellen, ik heb echter van mijn naiviteit geleerd en vaar tegenwoordig een geheel eigen koers, ik werk niet meer met Indo's samen, wil weinig met die mensen te maken hebben. Op VOC gebied wil ik zelf wat boeken uit gaan geven, met alle gegevens die ik in de loop der jaren heb verzameld. En er gaan nog meer dingen komen in het kader van mijn "Nieuwe Koers".

Van dit weblog heb ik zelf erg veel plezier, zeker in het schrijven, Patrick heeft het grootste plezier erin om mijn ingewikkelde ideetjes te realiseren. Dat plezier was door bovenstaande totaal verdwenen, maar door dit weblog helemaal terug. Daar gaat het om, doe de dingen die je doet met plezier en laat jaloezie niet je drijfveer zijn. Laat humor je leven domineren, want dat is de kurk waarop dit leven dient te drijven :-))

Beste Lionel

Dit blok charmeert mij gewoon door de boeiende informatie,die hier te vinden is.
Blijf je talent nog maar een poosje uit oefenen,a.u.b.,als je zin hebt.

Hoogachtend:
Donald Tick

Nog een verandering:

Ik was de laatste vijf dagen op Kalimantan en kwam tot de conclusie dat ik geen zin meer heb om met mijn USB-stickie op zoek te gaan naar een of andere krakkemikkige Warnet om een stukkie up te loaden. dat geeft mij een heerlijke vrede. Ik werk alleen nog maar vanaf mijn eigen computer. Ik zal wel een beetje extra mijn best doen de komende dagen :-))