01 juni 2009

Keliling-2 Maluku Utara (II)

Vandaag een dagje rustig aan, ik ben naar plekken geweest die ik al eerder had gezien en heb geprobeerd een bericht op dit forum te plaatsen, dat laatste

is gelukt dus kunnen er meerdere volgen. Ik ben vanochtend vanaf mijn hotel gaan wandelen, het was eindelijk aangenaam weer, de laatste twee dagen waren echt bar en boos. Langs de boulevard gelopen en toen langs het nieuwe stuk Ternate dat in zee wordt gebouwd, er is een klein gedeelte af. Er komt daar een immense moskee en een winkelcentrum. Er staat al een rijtje ruko (acroniem voor ruma-toko). Daarna naar Benteng Tolucco geweest en heb foto’s gemaakt. Dat is een fort dat er nog goed uitziet, leuke tuin dr omheen. Je moet in een boek tekenen en wat geld geven, maar het is duidelijk dat het geld voor onderhoud wordt gebruikt en schonk ik 10.000 Rp. Ik heb wat foto’s gemaakt, daarna ben ik op de “makaman pahlawan” terecht geraakt. Het paleis van de Sultan aan de buitenkant gezien, ik was er ooit naar binnen geweest, ik had nu weinig zin, er liepen erg veel mensen die met onderhoud bezig waren, ik spreek hier over tientallen, er hingen ook vele vlaggen van de PPP, een politieke partij. Er zijn net Gouverneurs- en Bupati verkiezingen geweest, de toestand is onrustig, er zijn demonstraties en men knokt met de politie en met elkaar. Ik was er voor gewaarschuwd en heb vandaag ook een krant gekocht, de Malut Post, waar dit in stond. Veel winkels zijn gesloten omdat ze bang zijn voor rellen, deze angst wordt meestal gevoed door isu-isu. Gisteren zag ik ook een demonstratie op Tidore, voor het kantoor van de KPU (Komisi Pemilu Umum) een 20-tal demonstranten en nog meer politie. Men demonstreerde tegen money-politics. Na mijn foto’s ben ik gegaan, alle verzoeken om sigaretten en geld geweigerd. Toen kwam ik Horizon Internetcafé tegen, daar lukte het om mijn bericht te plaatsen. Daarna naar het Merpati kantoor, morgen vlieg ik voor 142.000 Rp naar Labuha op Bacan, vandaar wil ik Pulau Obi zien te bereiken, want daar vermoed ik een VOC fort. Overigens hoorde ik toen ik ergens in nieuw Ternate bij een haventje een aantal speedboten zag liggen, die naar Sidangoli en Jailolo voeren, dat er in Sidangoli ook nog een VOC fort moet zijn. Kan best dat dit fort een Japanse bunker is, maar toch interessante info die ik na ga trekken. Daarna heb ik een ojeg gehuurd en ben naar Benteng Kastela gegaan, wat foto’s gemaakt. Op de terugweg nog even gestopt bij een fortje dat verleden jaar nog Santa Lucia heette maar dit jaar de naam Benteng Kota Janji – Santo Pedro Y Pablo heet. Ik kan me herinneren dat ik divers commentaar op deze naamgeving heb gehad. Ook het fort Kastela heeft tegenwoordig de goede naam geloof ik, maar heb het naambord vergeten te fotograferen. Ik heb ook de grote boom, kayu merah weer gefotografeerd. Daarna was het tijd om weer naar het hotel te gaan, ik had zin om te eten en daarna een rustige middag.


In de krant van vandaag las ik nog dat Trigana Air met een ATR 42-300 twee maal per week op Sanana vliegt, en kan ik misschien heen per boot en terug vliegen. Dat moet ik allemaal ter plekke uit gaan zoeken. Dit was het voor vandaag.

Woensdag 14 november 2007

Het is nu 1700 u. en ik zit weer in dat Horizon warnet, alles splinternieuw en nauwelijks klanten, buiten is het weer eens noodweer. Ik kan dus alle tijd nemen om up te loaden. Omdat ik, toen ik bij warnet Horizon zat, geen regen meer hoorde en het gelukt was mijn berichten alle op dit forum te plaatsen ging ik ervan tussen, vlug terug naar mijn hotel. Echter toen ik op weg terug was vielen er weer druppels, geen nood, de meegenomen paraplu werd opgestoken, echter de regen werd zo hevig dat ik besloot te schuilen. Onder een afdak van een moskee, is weer eens iets anders. Het schuilpartijtje werd langdurig. Vanuit mijn schuilplaats kon ik zien dat er jongeren waren die buiten genoten van de regen, dat zie je ook in Papua. Zodra er in Java een fikse bui valt zie ik die Javaantjes al bibberen, en als het een uur heeft geregend kan je de eerste zieken al horen hoesten, kermen en klagen. Ze hebben het dan ‘dingin’, koud, een slap zooitje die Javaantjes. Terwijl ik zo onder het afdak van die moskee stond, zag ik het water in forse stromen langskomen, alsof ik aan de oever van een rivier stond. Dit was al de derde dag in successie met hevige regenval. Alleen de ochtend was, weertechnisch gesproken, de moeite waard geweest,. Na heel lang wachten werd de regen minder, ook begon net de avond te vallen. Dat lijkt wel een vast patroon, als de zon onder gaat houdt het even op met regenen. Ik liep naar beneden, net de stroom van het water mee. In het stadscentrum was het erg stil, de straatverlichting deed het niet, bijna alle winkels waren gesloten, ook was er een grote groep politie op de been. Dit had waarschijnlijk alles te maken met de omstreden verkiezingsuitslag. De stad zag er luguber uit. Ik liep snel door naar mijn hotel. Net toen ik binnen was begon het weer hard te regenen en te onweren. Het onvriendelijke weer nodigde uit tot een avondje vroeg naar bed, want er is in Ternate, en in vele andere plaatsen in Indonesië weinig te doen als het zo regent. In Ternate is een lekker pilsje niet verkrijgbaar want het eiland, en daarbij de hele regio, zijn droog gelegd. Dus bij slecht weer geen lekker stuk in de kraag zuipen, maar netjes vroeg naar bed met de handjes boven de dekens. Men kan natuurlijk een cewek inhuren, die zijn door heel Indonesië verkrijgbaar. Want als Papi op stap gaat, en niet meer onder controle van Mami staat, dan is het enige waar hij aan denkt: vreemd gaan. Dus bestelt hij bij het kantor opis van het hotel een cewe muda voor de message. Echter bij zware regenval komt zo een cewe ook de deur niet uit, of er moeten taxikosten een dergelijke bijbetaald worden.

Wat ook zo mooi is als men in het oosten van Indonesië is de uitspraak van het bahasa Indonesia. Het klinkt zoveel zangeriger dan in het westen van het land en de taal wordt ook veel duidelijker uitgesproken. Dit mooie Indonesisch kan men al in Makassar horen. Op Ternate wordt er evenals in de rest van de Molukken en Indonesië veel gelachen. Echter de lach van de Molukkers is veel spontaner dan die op bijvoorbeeld Java. Vele Javanen heb ik betrapt op gemaakt gegiechel, de Molukkers hebben meer een bulderende lach, zo eentje die wij zo goed uit het westen kennen. Als de Javanen in zo een groepje bij elkaar aan het lachen zijn zou moeder roepen: “Kom op meiden hou nou eens op met dat stiekeme gegiechel”.

Vandaag ga ik naar Bacan, ik heb de ticket voor de vlucht, die om half twaalf staat gepland, al binnen. Ik ga nog even wat wandelen door Ternate, het regent niet. Ik wil nog gaan internetten, echter om 9 uur ’s ochtends open lukt niet, dat is natuurlijk heel erg Indonesisch, jam karet. Ik ga daarom maar terug naar mijn hotel om te pakken en op een taxi te wachten.

Nog even twee plaatjes uit de teringzooitjeserie:


Achter de graffiti zit een HP-outlet, ook al een erg vreemd woord. Met dank aan Keith Haring.

Donderdag 15 november 2007


Vervolg >>