Reacties
Patrick schreef:
Nog meer foto's van deze treintjes op
FarRail Tours-site
De uitvinder van dit smalspoor en de bijbehorende treintjes is de Fransman Paul Decauville (1846-1922). Het was zijn bedoeling een licht en transporteerbaar spoorwegsysteem voor industriële en militaire toepassing op moeilijk terrein te ontwikkelen. Ook in Leopoldsburg, een garnizoenstad (waar ik toevallig woon) liggen nog restanten van dit spoorwegnetwerk. Spijtig genoeg had noch de gemeente noch de militaire overheid oog voor dit bijzondere erfgoed en zijn de meeste lijnen opgebroken en de treintjes verkocht aan buitenlandse verzamelaars.
FarRail Tours-site
De uitvinder van dit smalspoor en de bijbehorende treintjes is de Fransman Paul Decauville (1846-1922). Het was zijn bedoeling een licht en transporteerbaar spoorwegsysteem voor industriële en militaire toepassing op moeilijk terrein te ontwikkelen. Ook in Leopoldsburg, een garnizoenstad (waar ik toevallig woon) liggen nog restanten van dit spoorwegnetwerk. Spijtig genoeg had noch de gemeente noch de militaire overheid oog voor dit bijzondere erfgoed en zijn de meeste lijnen opgebroken en de treintjes verkocht aan buitenlandse verzamelaars.
25 juni 2009 20:06:01
Londoh schreef:
Leuk die link, ik vind echter dat er bijna allemaal van die "toevallige" foto's op staan. een trein met een VW Kever, een paar trekossen dat even langskomt, geparkeerde oude fietsen, voor mij iets te gemaakt.
25 juni 2009 20:56:33
Patrick schreef:
Ik heb "mooi" dan ook maar verwijderd: maar de treintjes op zich mogen er zijn.
25 juni 2009 21:08:21
JPF schreef:
Aduh Lon,
Hoe kan je dat nou zeggen, Indonesie kutland. Daar stoor ik mij toch aan, het is tenslotte ook nog mijn land. Ondanks 19 jaar Indonesie ben je toch een eigengereide Belanda gebleven!
Natuurlijk, wij kennen allemaal de misstanden daar.
Overigens doet men nu in Indonesie nu echt zijn best de grote corruptors, bankdirecteuren en overheidsfunctionarissen, op te pakken.
Maar corruptie vind je in Europa ook, kijk maar naar wat recent in Engeland is uitgekomen, zelfs porno films voor de familie worden gedeclareerd, en zelf onze min. Bos moest, met zijn salaris, zijn zoekgeraakte zonnebril nog door de belastingbetaler ( wij dus ) laten betalen. Had ik eens vroeger bij mijn werkgever moeten proberen!
Die rippers, zelfs Belanda's vind je hier ook; Als je op Schiphol een taxi naar Amsterdam neemt en je bent als tourist uitgedost en je maakt geen prijsafspraak vergeet de chauffeur ook de Argo in te schakelen en vraagt hij rustig 200 euro voor 20 min. rijden.
Dus als men er de kans voor krijgt is het hier al niet veel anders.
En dan moet men ook nog bedenken dat in Indonesie de lonen zo laag zijn dat men wel erg in de verleiding komt de rijke tourist wat te rippen. En, waarde vriend, al die dingen weet jij bliksems goed en toch moet je mijn tanah tumpa dara zo betitelen.
Groet, tot ziens,
Peter
Hoe kan je dat nou zeggen, Indonesie kutland. Daar stoor ik mij toch aan, het is tenslotte ook nog mijn land. Ondanks 19 jaar Indonesie ben je toch een eigengereide Belanda gebleven!
Natuurlijk, wij kennen allemaal de misstanden daar.
Overigens doet men nu in Indonesie nu echt zijn best de grote corruptors, bankdirecteuren en overheidsfunctionarissen, op te pakken.
Maar corruptie vind je in Europa ook, kijk maar naar wat recent in Engeland is uitgekomen, zelfs porno films voor de familie worden gedeclareerd, en zelf onze min. Bos moest, met zijn salaris, zijn zoekgeraakte zonnebril nog door de belastingbetaler ( wij dus ) laten betalen. Had ik eens vroeger bij mijn werkgever moeten proberen!
Die rippers, zelfs Belanda's vind je hier ook; Als je op Schiphol een taxi naar Amsterdam neemt en je bent als tourist uitgedost en je maakt geen prijsafspraak vergeet de chauffeur ook de Argo in te schakelen en vraagt hij rustig 200 euro voor 20 min. rijden.
Dus als men er de kans voor krijgt is het hier al niet veel anders.
En dan moet men ook nog bedenken dat in Indonesie de lonen zo laag zijn dat men wel erg in de verleiding komt de rijke tourist wat te rippen. En, waarde vriend, al die dingen weet jij bliksems goed en toch moet je mijn tanah tumpa dara zo betitelen.
Groet, tot ziens,
Peter
26 juni 2009 02:45:22
Londoh schreef:
Hi Peter,
Persoonlijk denk ik dat de corruptiebestrijding van SBY een mislukking is geworden. Er zijn wel wat succesjes geweest, maar ineens zwijgt hij en is de economie van de gewone man belangrijker geworden, omdat de andere kandidaten voor het presidentschap het daar ook steeds over hebben. Het is overigens nog steeds zo dat als je iets mankeert of een ongelukje hebt gehad je naar het ziekenhuis moet je daar als je er arm uit ziet om geld gevraagd kan worden, vooruitbetaling. Heb je dat niet dan mag je er niet in. Na de dijkdoorbraak in maart j.l. bij Situ Gintung in Tanggerang waarbij 100 doden vielen wordt er echt niet gewerkt om al die dijken die gevaarlijk zijn op te knappen. Jij vergelijkt zo graag met Nederland, wat zou er in dit landje gebeuren als er een persoon verzoop als gevolg van een dijkdoorbraak? Aan de dijk was sinds het eind van de ‘30’er jaren geen onderhoud gepleegd. Ik kan me dat niet voorstellen. Ik heb het dus over wat in Indonesië schering en inslag is en niet over zaken die wel eens gebeuren zolas jij. Ik weet ook wel dat men in Indonesië graag de ogen sluit voor de problemen, net doen alsof er niets aan de hand is. Als jij daar aan mee wilt doen is je goede recht. Ik heb het in mijn stukjes over Indonesië en vind het onzin om dat land met Nederland te vergelijken.
Gruces
Lon
Persoonlijk denk ik dat de corruptiebestrijding van SBY een mislukking is geworden. Er zijn wel wat succesjes geweest, maar ineens zwijgt hij en is de economie van de gewone man belangrijker geworden, omdat de andere kandidaten voor het presidentschap het daar ook steeds over hebben. Het is overigens nog steeds zo dat als je iets mankeert of een ongelukje hebt gehad je naar het ziekenhuis moet je daar als je er arm uit ziet om geld gevraagd kan worden, vooruitbetaling. Heb je dat niet dan mag je er niet in. Na de dijkdoorbraak in maart j.l. bij Situ Gintung in Tanggerang waarbij 100 doden vielen wordt er echt niet gewerkt om al die dijken die gevaarlijk zijn op te knappen. Jij vergelijkt zo graag met Nederland, wat zou er in dit landje gebeuren als er een persoon verzoop als gevolg van een dijkdoorbraak? Aan de dijk was sinds het eind van de ‘30’er jaren geen onderhoud gepleegd. Ik kan me dat niet voorstellen. Ik heb het dus over wat in Indonesië schering en inslag is en niet over zaken die wel eens gebeuren zolas jij. Ik weet ook wel dat men in Indonesië graag de ogen sluit voor de problemen, net doen alsof er niets aan de hand is. Als jij daar aan mee wilt doen is je goede recht. Ik heb het in mijn stukjes over Indonesië en vind het onzin om dat land met Nederland te vergelijken.
Gruces
Lon
26 juni 2009 07:36:58
Patrick schreef:
Ongetwijfeld krijgen we nog een stukje over de conclusies van schrijvers verblijf in Indonesië, maar toch enkele bedenkingen bij de reactie van Peter:
- waarom zou iemand 19 jaren van zijn leven in een kutland verblijven? Puur masochisme ?
- Peter noemt Indonesië zijn land - misschien kan hij ons duidelijk maken welk stukje nu juist van hem is? (je ziet het: over woorden struikelen is gemakkelijk!)
- Om in de vergelijking te blijven: hoeveel Nederlanders noemen hun eigen land een kutland ? Die wil je vast niet allemaal op de koffie.
Mijn conclusie: 19 jaar lang mocht schrijver het "zijn" kutland noemen.
- waarom zou iemand 19 jaren van zijn leven in een kutland verblijven? Puur masochisme ?
- Peter noemt Indonesië zijn land - misschien kan hij ons duidelijk maken welk stukje nu juist van hem is? (je ziet het: over woorden struikelen is gemakkelijk!)
- Om in de vergelijking te blijven: hoeveel Nederlanders noemen hun eigen land een kutland ? Die wil je vast niet allemaal op de koffie.
Mijn conclusie: 19 jaar lang mocht schrijver het "zijn" kutland noemen.
26 juni 2009 08:01:51
Londoh schreef:
De conclusie "kutland" is getrokken na een 19 jaar durend verblijf daaro en is vooral bedoeld om uit te drukken hoe ik denk over de mensen die het daar voor het zeggen hebben. Dat blijkt dacht ik wel uit het stukje waarin ik verteld hoe ik om een groot geldsbedrag gevraagd wordt om een suikerfabriek te bekijken. Overigens hoeft men het niet met mij eens te zijn. Betaal je toch gewoon 200.000 Rp :-))
26 juni 2009 08:17:37
JPF schreef:
Antwoord van Peter, ( Indonesie kutland )
Aan Londoh, dengan hormat,
Ja, daar heb je wel een punt. Corruptie is in ID helaas schering en inslag, in NL, GB en USA zeldzaam.
En het thema onderhoud; inderdaad, als technicus heb ik daarvan in mijn werk al fraaie staaltjes meegemaakt, een geval heb ik ooit aan Londoh gemaild.
De dijkdoorbraak Situ Gunting was 3 km. van het huis van mijn vrienden, eigenlijk vlak bij Ciputat.
Dat ik val over de betiteling kutland komt door mijn Indisch zijn, wij zeggen die dingen nooit zo scherp, maar het betekent ook weer niet dat wij daar onze ogen voor sluiten. En, wat jij ook wel weet Lon, je gaat in ID niet expres mensen malu maken, zij zijn, right or wrong, terecht trots op hun land en zij hebben de vrijheid niet zomaar van ons gekregen.
Patrick vraagt zich af welk stukje Indonesie van mij zou zijn, goede vraag want ID is zo groot als heel Europa bij elkaar.
Welnu ik ben anak Betawi en heb tijdens de bezetting in Bandung gewoond. Het is een heel verhaal maar kort gezegd ik dank mijn leven twee keer aan onze bedienden en Sundanese buren, die met gevaar voor eigen leven handelden.
Mijn Vader's familie verbleef al 150 jaar in Jawa Timur, dus ik reken heel Java tot mijn geboortegrond, maar ik voel me erg thuis in Sundaland, mijn teman hidup, nu na mijn scheiding is een 3/4 Sundanese en de rest Belanda, een prima combinatie.
Ha ha Patrick, ik vind Nl ook een kutland en daar heb ik mijn goede reden voor, de gelijkgezinden zijn dus welkom om bij een kop koffie te halen. Ik zit hier ook niet vrijwillig maar ben er in ID in 1957 uitgschopt door Soekarno, met ons nog een 100 000 man.
Als ik morgen van SBY of Kalla een ID paspoort krijg ben ik subiet weg, voor goed!
Salam,
Peter ( JPF ).
Aan Londoh, dengan hormat,
Ja, daar heb je wel een punt. Corruptie is in ID helaas schering en inslag, in NL, GB en USA zeldzaam.
En het thema onderhoud; inderdaad, als technicus heb ik daarvan in mijn werk al fraaie staaltjes meegemaakt, een geval heb ik ooit aan Londoh gemaild.
De dijkdoorbraak Situ Gunting was 3 km. van het huis van mijn vrienden, eigenlijk vlak bij Ciputat.
Dat ik val over de betiteling kutland komt door mijn Indisch zijn, wij zeggen die dingen nooit zo scherp, maar het betekent ook weer niet dat wij daar onze ogen voor sluiten. En, wat jij ook wel weet Lon, je gaat in ID niet expres mensen malu maken, zij zijn, right or wrong, terecht trots op hun land en zij hebben de vrijheid niet zomaar van ons gekregen.
Patrick vraagt zich af welk stukje Indonesie van mij zou zijn, goede vraag want ID is zo groot als heel Europa bij elkaar.
Welnu ik ben anak Betawi en heb tijdens de bezetting in Bandung gewoond. Het is een heel verhaal maar kort gezegd ik dank mijn leven twee keer aan onze bedienden en Sundanese buren, die met gevaar voor eigen leven handelden.
Mijn Vader's familie verbleef al 150 jaar in Jawa Timur, dus ik reken heel Java tot mijn geboortegrond, maar ik voel me erg thuis in Sundaland, mijn teman hidup, nu na mijn scheiding is een 3/4 Sundanese en de rest Belanda, een prima combinatie.
Ha ha Patrick, ik vind Nl ook een kutland en daar heb ik mijn goede reden voor, de gelijkgezinden zijn dus welkom om bij een kop koffie te halen. Ik zit hier ook niet vrijwillig maar ben er in ID in 1957 uitgschopt door Soekarno, met ons nog een 100 000 man.
Als ik morgen van SBY of Kalla een ID paspoort krijg ben ik subiet weg, voor goed!
Salam,
Peter ( JPF ).
26 juni 2009 20:39:10
Londoh schreef:
Dat ik val over de betiteling kutland komt door mijn Indisch zijn, wij zeggen die dingen nooit zo scherp, maar het betekent ook weer niet dat wij daar onze ogen voor sluiten.
Helaas zeggen wij dat in Amsterdamn effies anders, ik zou er in Indonesia ook niet de juiste uitdrukking voor weten. Dit is echter een Nederlands weblog dat momenteel in Amsterdam wordt geschreven, zo sluipt er een term "kutland" in, mot kenne :-)) Ik moet er eigenlijk een beetje om lachen want het is eigenlijk een woord dat normaal gesproken niet in mijn vocabulaire voorkomt, het moet eigenlijk "Kloteland" zijn :-)
Helaas zeggen wij dat in Amsterdamn effies anders, ik zou er in Indonesia ook niet de juiste uitdrukking voor weten. Dit is echter een Nederlands weblog dat momenteel in Amsterdam wordt geschreven, zo sluipt er een term "kutland" in, mot kenne :-)) Ik moet er eigenlijk een beetje om lachen want het is eigenlijk een woord dat normaal gesproken niet in mijn vocabulaire voorkomt, het moet eigenlijk "Kloteland" zijn :-)
26 juni 2009 21:32:28
JPF schreef:
Hi Mokummer,
Daar had ik nog niet aan gedacht, kutland is inderdaad nog vrouwonvriendelijk ook. Pas maar op, alle Indische en Indonesische ladies hier lusten je rauw, als je dit soort term gebruikt.
Salu,
Peter
Daar had ik nog niet aan gedacht, kutland is inderdaad nog vrouwonvriendelijk ook. Pas maar op, alle Indische en Indonesische ladies hier lusten je rauw, als je dit soort term gebruikt.
Salu,
Peter
26 juni 2009 23:52:06
DP Tick schreef:
Beste allen;
Tsja,Lionel praat nu eenmaal zo,dus om daar steeds over te vallen.Laat mar dan.
Ik kom uit een Indische familie en heb/had een haat-liefde verhouding met Indonesie.
Ht land is erg mooi,doch wij Hollanders(ik noem me nu maar even een Hollander)houden nu enmaal van opschioeten en doorgaan tot het end en dat afzien is iets,wat nog niet door veel geleerd is.
Ik ga en cvan uit,dat alle mensen mensen zijn met dezelfde kansen en mogelijkheden ca.Ik heb het niet over rijkdom,of ontwikkeling.De meest betrouwbare Indonesieer,die ik ken z'on beetje is een Alorese hotelbediende in Kupang,die me altijd helpt,vrijwel nooit iets vraagt.
Ik vraag niet te veel,doch dat eeuwige beloven en vrijwel nooit iets nakomen komt me af en toe goed de neus uit.Dan bereik je ook weinig voor je land.
Nogmaals:mijn familie vd Indische kant was ook zo en daar heb ik dus een broertje aan dood.
Je moet er niet over door blijven hakken.
Iig zelf het goeie voorbeeld geven.
Ik denk,dat in de koloniale tijd met veel liefde en geduld men onze broeders en zusters in Indonesie ook een bepaalde mentaliteit heeft bijgebracht en die is nog in de harten vd oudjes.De ouderen kan je wel vertrouwen.
De meer jeugdigen(onder de 60)denken veelqal:heb ik iets aan hem,anders haak ik af.Men vergeet dan wel,dat wellicht men later wel iets van belang kan doen,doch dan is het enthousiasme vh contact al weg.
Ach,die Nederlanders zijn als de germanen ook huis niet zo z'on supervoorbeeldig ras geweest hoor.
Ik las eens een gesprek van een zendeling met een lokale heidense priester op Sumba.Die eerste vertelde toen over de geloofspraktijken van zijn voorouders en toen was die Sumbanese priester erg verbaasd,dat dat vrijwel hetzelfde was als die van hen.Hij dacht,dat de Hollanders hele abndere soort mensen waren,doch nu wist hij,dat het ook mensen zoals ji en ik zijn.
Toen kwam het vertrouwen en werkelijke contact.
Ja,het verdedigen v Indonesie vw een Indische afkomst ben ik veel vaker tegengekomen.Dat is bij mij niet zo in deze voerm aanwezig.
Wel verdedig ik altijd,dat ik heb mogen ontdekken,dat Indonesieers net zulke mensen al een ieder zijn en alleen maar hopen,dat het ze zal lukken om langzaam maar zeker een zekere daadkracht van blijvende aard te ontwikkelen.
Tsja,want kan ik verder zeggen.
Ik hoop,dat later niet alleen maar de bloemen in Indonesie mogen blijven.
Ik blijf proberen dat mooie land met die niet onaardige mensen te blijven steunen.
Hoogachtend:
Donald Tick
Tsja,Lionel praat nu eenmaal zo,dus om daar steeds over te vallen.Laat mar dan.
Ik kom uit een Indische familie en heb/had een haat-liefde verhouding met Indonesie.
Ht land is erg mooi,doch wij Hollanders(ik noem me nu maar even een Hollander)houden nu enmaal van opschioeten en doorgaan tot het end en dat afzien is iets,wat nog niet door veel geleerd is.
Ik ga en cvan uit,dat alle mensen mensen zijn met dezelfde kansen en mogelijkheden ca.Ik heb het niet over rijkdom,of ontwikkeling.De meest betrouwbare Indonesieer,die ik ken z'on beetje is een Alorese hotelbediende in Kupang,die me altijd helpt,vrijwel nooit iets vraagt.
Ik vraag niet te veel,doch dat eeuwige beloven en vrijwel nooit iets nakomen komt me af en toe goed de neus uit.Dan bereik je ook weinig voor je land.
Nogmaals:mijn familie vd Indische kant was ook zo en daar heb ik dus een broertje aan dood.
Je moet er niet over door blijven hakken.
Iig zelf het goeie voorbeeld geven.
Ik denk,dat in de koloniale tijd met veel liefde en geduld men onze broeders en zusters in Indonesie ook een bepaalde mentaliteit heeft bijgebracht en die is nog in de harten vd oudjes.De ouderen kan je wel vertrouwen.
De meer jeugdigen(onder de 60)denken veelqal:heb ik iets aan hem,anders haak ik af.Men vergeet dan wel,dat wellicht men later wel iets van belang kan doen,doch dan is het enthousiasme vh contact al weg.
Ach,die Nederlanders zijn als de germanen ook huis niet zo z'on supervoorbeeldig ras geweest hoor.
Ik las eens een gesprek van een zendeling met een lokale heidense priester op Sumba.Die eerste vertelde toen over de geloofspraktijken van zijn voorouders en toen was die Sumbanese priester erg verbaasd,dat dat vrijwel hetzelfde was als die van hen.Hij dacht,dat de Hollanders hele abndere soort mensen waren,doch nu wist hij,dat het ook mensen zoals ji en ik zijn.
Toen kwam het vertrouwen en werkelijke contact.
Ja,het verdedigen v Indonesie vw een Indische afkomst ben ik veel vaker tegengekomen.Dat is bij mij niet zo in deze voerm aanwezig.
Wel verdedig ik altijd,dat ik heb mogen ontdekken,dat Indonesieers net zulke mensen al een ieder zijn en alleen maar hopen,dat het ze zal lukken om langzaam maar zeker een zekere daadkracht van blijvende aard te ontwikkelen.
Tsja,want kan ik verder zeggen.
Ik hoop,dat later niet alleen maar de bloemen in Indonesie mogen blijven.
Ik blijf proberen dat mooie land met die niet onaardige mensen te blijven steunen.
Hoogachtend:
Donald Tick
28 juni 2009 12:42:15
Startpagina
Admin-login
RSS
Fan worden
PG Tasikmadu
ja waarover meer ? Over al die jaren in Indonesië, mijn conclusies, over dat ik blij ben dat ik daar zo lang heb verbleven, maar het is wel een kutland hoor, daarover later. Er is nog een verhaaltje blijven hangen, het verhaal van de dag voor de laatste dag in Solo. Al jaren dacht ik eraan om eens langs de suikerfabriek Tasikmadu in Karanganyar te gaan, met als voornaamste attractie de stoomlocomotieven die daar nog werden gebruikt in het musim giling, het maalseizoen. Ik belde een taxi en liet me via Palur naar Karanganyar vervoeren, dat ligt ten oosten van Solo. Lekker ouwehoeren met de sopir over niets. Hij bracht me naar de ingang van de fabriek, maar daar moest ik niet wezen, voor parawisata moesten we de hoofdingang hebben. De chauffeur vroeg aan de satpam waar we moesten wezen, ik werd naar het kantoor verwezen. Ik rekende snel met de chauffeur af want hij deed dingen die ik eigenlijk zelf wilde doen, het was echter wel service te noemen, daarom draaide ik me er op een nette manier uit.
Ik liep naar het kantoor dat voor parawisata was bedoeld, het leek wel een dokterswachtkamer. Ik ging zitten, nam een tijdschrift en wachtte af. Er kwam iemand binnen die vroeg wat ik wenste. Ik zei “De fabriek zien en de locomotievenâ€. “Dat kan, kost 200.000 Rp.†“Wà à t†zei ik, “dat meen je nietâ€. “200.000 Rp.!†werd er weer gezegd, ik had het goed verstaan. Ik zag een rippende ambtenaar voor me, PG Tasikmadu was tenslotte een staatsbedrijf en ambtenaren zullen buitenkansjes om iets te verdienen nooit laten lopen met als excuus hun lage salaris. Dat salaris wordt al jaren met 15% per jaar verhoogd, doch de corruptie wordt eerder meer dan minder.Verder staat iemand met een witte huid in Indonesië bekend als een wandelende portemonnee. Ik zat in de val, nou kan je bij zulke gelegenheden afdingen, maar daar had ik geen zin in, ik voelde er meer voor om de man in kwestie precies te vertellen hoe ik over hem dacht. Dan maar geen suikerfabriek, die interesseerde me op dat moment helemaal niet meer. Indonesië doet al jaren pogingen om meer toeristen te trekken, maar ze zijn vaak bezig toeristen weg te jagen, zeker herkenbare blanken worden zoveel mogelijk getild, zelfs officieel. De toegang voor de Borobudur en Prambanan bedraagt voor een buitenlander 10x de prijs die een Indonesiër moet betalen. Als je nagaat dat de restauratie van de Borobudur ook nog eens mede door het buitenland is gefinancierd. Ik ging een tijdje tekeer tegen de vent, tot dat ik er bijna zelf om moest lachen. Hij zei dat ik zelf mijn prijs mocht bepalen en drukte mij een prijslijst in de hand.
Ik had dit soort discussies al zo vaak gevoerd, eigenlijk geen discussie maar eenrichtingsverkeer. Ze zijn ook niet geïnteresseerd in 1 persoon, ze hebben liever een groep, komt er een man dan laten ze deze voor een groep betalen. Al pratende liep ik weg, ik wilde gewoon terug naar Solo, liever onverrichter zake terug keren dan zoveel geld aan een ambtenaar betalen. Toen ik naar buiten liep maakte ik nog even een foto van het kantoor waar ik net was geweest. Ik keek eens rond, ik zag eigenlijk een groot pretpark, er stonden hier en daar was locomotieven, maar verder draaimolens, glijbanen en zo. Het geheel lag er uitgestorven bij, afgezien van wat spelende kinderen in de verte. Een TKK met veel juffrouwen. Ik maakte wat foto’s van de locomotieven die bij de ingang stonden, getrokken door de rust liep ik het terrein op, weliswaar had ik geen toegangskaartje, maar wat zou dat, dacht ik, ik was bereid een normale prijs te betalen, geen Indonesisch weekloon voor 45 uur in ploegendienst. Ik liep het park rond en zag een museum, een guesthouse een trein en diverse stoomlocomotieven, een park waarin schroot werd tentoongesteld. Wat zielige dieren in te kleine hokken, waaronder apen, pauwen en een soort adelaar waarvan men mij de naam niet vertellen kon. Ik sprak wat met de schooljuffrouwen en liep verder. Er stonden hier en daar wat interessante zaken uit de geschiedenis van deze in 1870 door Mangkoenegoro IV opgerichte suikerfabriek.
Spoor teboe PG Tasikmadu
Bij de hoofdingang staat deze in wilde kleuren beschilderde locomotief.
Het lijkt mij sterk dat dit de originele kleuren zijn.
Deze staat voor het pretpark, de kleuren van de loc vallen mee,
misschien wel origineel.
Het inspectierijtuig van Mangkoenegoro IV
Deze locomotief heet “doon†en is in 1850* gebouwd,
*) ik geloof dat aan dit jaartal getwijfeld moet worden, ik heb het echter van een bord dat bij de locomotief stond. Mangkoenegoro IV regeerde van 1853 tot 1881.
Een dieseltrein waarmee scholen en groepen rond gereden kunnen worden.
Het schrootpark
Nog meer oud ijzer
Weer een vrolijk beschilderd locomotiefje, zelfs de klinknagels zijn geschilderd in een contrasterende kleur.
Een stoomwals, in blauw en geel
Nadat ik het pretpark had gezien liep ik richting fabriek, een paar satpams wenkten mij en ging ik even een praatjein hun kantoor maken, ze vroegen of ik de fabriek van binnen ging bekijken “Nee zeg veel te warm daar binnen, geen zinâ€fantaseerde ik. Ze vonden het vreemd dat ik zonder begeleiding van iemand van het kantoor rondliep, maar zeiden er verder niets over. Ik zei dat ik naar de locomotieven wilde en werd naar achter de fabriek verwezen. Ik liep om de fabriek heen, dat was een behoorlijke wandeling die mij op het terrein bracht waar allemaal lorries stonden en een immense hijskraan die de tebu (suikerriet) van de lorries afhees, vanwaar het de fabriek in ging. Nergens hoorde ik een stoomfluit of zag ik rook van een stoomlocomotief, jammer. Eigenlijk had ik jaren uitgekeken om deze stoomlocomotieven in werking te zien. Eindelijk had ik er eens in het maalseizoen aan gedacht en zag ik niets. Het kon natuurlijk zijn dat de locomotieven ergens ver op het veld waren en pas aankwamen als ze voldoende lorries hadden verzameld. Het maakte me eigenlijk allemaal niet uit, ik heb al veel stoomlocomotieven in mijn leven gezien. Ik kan me nog herinneren in India 1986 toen er nog heel veel stoomlocomotieven daar reden. Zelfs in 1980 had ik in Indonesië mijzelf enige malen per stoomtrein verplaatst. Mijn voorlaatste dag van het einde van een ruim 19-jarig verblijf werd dus niet door een mooie herinnering afgesloten, maar door een Javaanse ripper. Deze man zal het beeld bepalen dat ik de rest van mijn leven van Java mee zal dragen en over zal vertellen.
Nog wat plaatjes tot besluit:
De fabriek
Het kantoor verscholen achter de cemara (dennenbomen)
Loket waar loon wordt uitbetaald.
Hijskraan
Lorries
Hier een Duitse site met stoomlocomotieven op suikerfabrieken in werking.