Laiwui ligt op 8 uur varen van Babang op Bacan. Die 8 uur varen heb ik met een passagiersscheepje voor ongeveer 200 passagiers, de ‘Wahana Permai’ gedaan. Ik moest daarvoor
weer eens heel vroeg mijn bed uit want het vertrek was om om 0600 uur in de ochtend. Na deze trip met diverse stops kwam ik om 14.00 in Laiwui aan. Ik deelde op het schip een 2 persoonshutje, dat bood een zeker comfort dat mij deed besluiten om de terugreis van Laiwui naar Ternate helemaal per boot te maken. Ik ben zo verwend door het reizen per vliegtuig dat ik de “ouderwetse” manier van reizen per schip al helemaal vergeten was. Het is een langzame manier van reizen, zeer langzaam kan ik wel zeggen. Een vliegtuig is 8 – 10 keer zo snel. Maar als je jezelf realiseert wat je allemaal ziet als je een boot neemt dan zou je nooit meer in het vliegtuig stappen. Het meest fantastische is het contact met je medepassagiers en de andere mensen die je onderweg tegenkomt. Een bule die behoorlijk Indonesisch spreekt en apalagi nog wel eens een geintje maakt in die taal is een bezienswaardigheid in dit deel van Indonesië. Je staat dus in het brandpunt van de belangstelling. Als je een hutje aan boord hebt kan je jezelf daar terugtrekken als die belangstelling teveel wordt.
Dinsdag 20 november 2007
Hierboven het stuk waarin ik over de reis Babang op Bacan naar Laiwui op Obi verhaal. Hieronder enige foto’s van deze reis op de “Wahana Permai”.
Het toilet en de voorraden voor de keuken
De kombuis
Het zou niet zo zijn, er is weer eens een vogel gevangen.
Die zit hier heel zielig met een touwtje om z’n poot zijn lot af te wachten. Indonesiers vinden dat vogels in kooien thuishoren, je ziet dan ook weinig vogels vrij vliegen in dit land, die zijn allemaal doodsbang.
Een deel van de lading, een angkot, bemo of hoe die dingen ook mogen heten, een busje dus.
Het overladen van ijs midden op zee.
Een tussenstop waar bananen te koop zijn, aan het einde van de stop waren de dames uitverkocht.
Taksi
Het overladen van cement
Nog een stop, hier kan gegeten worden, het menu: ikan bakar.
Tot besluit
Reacties
Geen reacties
Uw reactie
Reacties worden eerst beoordeeld alvorens te verschijnen.
28 juni 2009: Bootreis Babang – Laiwui
weer eens heel vroeg mijn bed uit want het vertrek was om om 0600 uur in de ochtend. Na deze trip met diverse stops kwam ik om 14.00 in Laiwui aan. Ik deelde op het schip een 2 persoonshutje, dat bood een zeker comfort dat mij deed besluiten om de terugreis van Laiwui naar Ternate helemaal per boot te maken. Ik ben zo verwend door het reizen per vliegtuig dat ik de “ouderwetse” manier van reizen per schip al helemaal vergeten was. Het is een langzame manier van reizen, zeer langzaam kan ik wel zeggen. Een vliegtuig is 8 – 10 keer zo snel. Maar als je jezelf realiseert wat je allemaal ziet als je een boot neemt dan zou je nooit meer in het vliegtuig stappen. Het meest fantastische is het contact met je medepassagiers en de andere mensen die je onderweg tegenkomt. Een bule die behoorlijk Indonesisch spreekt en apalagi nog wel eens een geintje maakt in die taal is een bezienswaardigheid in dit deel van Indonesië. Je staat dus in het brandpunt van de belangstelling. Als je een hutje aan boord hebt kan je jezelf daar terugtrekken als die belangstelling teveel wordt.
Dinsdag 20 november 2007
Hierboven het stuk waarin ik over de reis Babang op Bacan naar Laiwui op Obi verhaal. Hieronder enige foto’s van deze reis op de “Wahana Permai”.
Het toilet en de voorraden voor de keuken
De kombuis
Het zou niet zo zijn, er is weer eens een vogel gevangen.
Die zit hier heel zielig met een touwtje om z’n poot zijn lot af te wachten. Indonesiers vinden dat vogels in kooien thuishoren, je ziet dan ook weinig vogels vrij vliegen in dit land, die zijn allemaal doodsbang.
Een deel van de lading, een angkot, bemo of hoe die dingen ook mogen heten, een busje dus.
Het overladen van ijs midden op zee.
Een tussenstop waar bananen te koop zijn, aan het einde van de stop waren de dames uitverkocht.
Taksi
Het overladen van cement
Nog een stop, hier kan gegeten worden, het menu: ikan bakar.
Tot besluit