Londoh

15 juni 2008: Smilies, quotes en dit blog

Dit blog bestaat nu ruim een maand en begin ik er zo langzamerhand aan te wennen. Het leek in het begin een stap terug. Maar nu voel ik me gelukkig met het geheel en vooral het afschaffen

van een hoop overbodige onzin. Allereerst die smilies, toen ik pas begon te schrijven op het net gebruikte ik die dingen niet, maar op een gegeven moment ga je toch voor de bijl en na een tijd kan je er zelfs niet meer buiten. Dat terwijl de mensheid toch eeuwen zonder smilies heeft geleefd. Ik ben blij dat ik ze niet meer hoef te gebruiken. Dan de quotes, die mis ik heel erg, maar op een gegeven moment went dat ook wel. Je kan gewoon herhalen als je over iets wilt schrijven. Ik heb altijd een grote hekel gehad aan berichten die bestonden uit het quoten van een heel verhaal en daaronder een smiley.

En dan dit blog. Zoals ik al zei ik voel me er erg lekker bij, ik vind het beter dan het forum omdat dat zonder leden niet compleet leek. Op dit weblog kunnen in principe ook anderen meeschrijven of een eigen afdeling krijgen. Indien men iets denkt over Indonesië te hebben of kunnen melden laat dat dan even aan ons weten. Ook als er zaken zijn die voor verbetering of verandering in aanmerking komen laat dan je stem even horen.

Gruces

Lon