Reacties
Ed Vos schreef:
Leuke theorie over de gang van Branbanders naar Indonesie,
maar ik denk toch dat de jaarlijkse Pasar Malam Asia debet is aan de uittocht van zovele Eindhovenaren.
http://www.pasarmalamasia.nl/
Met alle respect voor de organisator, hij kwam (komt) uit het Limburgse Stein, maar ook zijn streven om de Indonesische cultuur te behouden lijkt het streven om de Indische cultuur te behouden dicht te zijn genaderd.
Dit komt overigens goeduit voor de Indische gemeenschap - de pasar malam Asia is een grote kraker -, want die (de indische gemeeschap) is uiteen aan het vallen. Koempoelans worden nauwelijks bezocht, de schwung is eruit ondanks alle positieve verhalen en de trekkers zijn al dikke zestigers en zeventigers geworden.
Wat wij nu aan opleving meemaken is slechts een korte energie-uitbarsting voor de dood, dit verschijnsel is velen wel bekend.
Zelfs "gerenommeerde" organisaties maken gebruik van gratis en voor niks weblogs op Hyves. Voor de huur daarvan hoef je geen subsidie te ontvangen, en alle indo's zijn toch kunstenaars? Het is slechts een kwestie van goed designen.
Wayangkje hier, selamat datangkje daar, klaar is si Njo de Blauwvogel.
De Indische cultuur in optima forma, seh nou zelf toh?
Indie=Indonesie lijkt het, gezien de keur aan artiesten die worden aangetrokken. Nog meer van dat soort vertier en men denkt dat dit soort gezelligheid ook aan te treffen is in Indonesie en vooral Bali,
Daar ontstaat dus in Indonesie een kelompok Belanda, een hele straat vol Nederlanders (Brabanders), met tulpen in de tuin (zoals die van die tuinman van Indahnesia) en die Jalan Tulip wordt genoemd.
We zijn weer terug naar koloniale tijden waar Nederlanders weigerden zich in te burgeren - wat zegt Geert Wilders hiervan? - en Nederlands de voertaal is en petjok de tweede.
Ik ben even gaan kijken naar de site over bekende Brabanders.
http://www.braboland.nl/bekendebrabanders.htm
Brabant staat niet alleen bekend om zijn bekende politici en sportmensen, maar ik zie daar ook artiesten staan als Guus Meeuwis en Frans Bauer. Tijd voor beiden om ook indische liedjes te zingen, dan worden zij ook gebombardeerd als indo en staan ze het volgend jaar op alle pasar malams te zingen.
Het lijdt geen twijfel dat hun levensliedjes in Indonesie ook gretig afrek zullen vinden, dus een zeer grote markt staat voor hen open en tevens het ontstaan van Branbantnesia.com
maar ik denk toch dat de jaarlijkse Pasar Malam Asia debet is aan de uittocht van zovele Eindhovenaren.
http://www.pasarmalamasia.nl/
Met alle respect voor de organisator, hij kwam (komt) uit het Limburgse Stein, maar ook zijn streven om de Indonesische cultuur te behouden lijkt het streven om de Indische cultuur te behouden dicht te zijn genaderd.
Dit komt overigens goeduit voor de Indische gemeenschap - de pasar malam Asia is een grote kraker -, want die (de indische gemeeschap) is uiteen aan het vallen. Koempoelans worden nauwelijks bezocht, de schwung is eruit ondanks alle positieve verhalen en de trekkers zijn al dikke zestigers en zeventigers geworden.
Wat wij nu aan opleving meemaken is slechts een korte energie-uitbarsting voor de dood, dit verschijnsel is velen wel bekend.
Zelfs "gerenommeerde" organisaties maken gebruik van gratis en voor niks weblogs op Hyves. Voor de huur daarvan hoef je geen subsidie te ontvangen, en alle indo's zijn toch kunstenaars? Het is slechts een kwestie van goed designen.
Wayangkje hier, selamat datangkje daar, klaar is si Njo de Blauwvogel.
De Indische cultuur in optima forma, seh nou zelf toh?
Indie=Indonesie lijkt het, gezien de keur aan artiesten die worden aangetrokken. Nog meer van dat soort vertier en men denkt dat dit soort gezelligheid ook aan te treffen is in Indonesie en vooral Bali,
Daar ontstaat dus in Indonesie een kelompok Belanda, een hele straat vol Nederlanders (Brabanders), met tulpen in de tuin (zoals die van die tuinman van Indahnesia) en die Jalan Tulip wordt genoemd.
We zijn weer terug naar koloniale tijden waar Nederlanders weigerden zich in te burgeren - wat zegt Geert Wilders hiervan? - en Nederlands de voertaal is en petjok de tweede.
Ik ben even gaan kijken naar de site over bekende Brabanders.
http://www.braboland.nl/bekendebrabanders.htm
Brabant staat niet alleen bekend om zijn bekende politici en sportmensen, maar ik zie daar ook artiesten staan als Guus Meeuwis en Frans Bauer. Tijd voor beiden om ook indische liedjes te zingen, dan worden zij ook gebombardeerd als indo en staan ze het volgend jaar op alle pasar malams te zingen.
Het lijdt geen twijfel dat hun levensliedjes in Indonesie ook gretig afrek zullen vinden, dus een zeer grote markt staat voor hen open en tevens het ontstaan van Branbantnesia.com
05 juli 2008 13:35:09
Londoh schreef:
Nir Bule Kere,
Een heel stuk over Indo’s n.a.v. de jaarvergadering van londoh.com ? Ik zie het verband niet zo erg. In het verleden heb ik veel over Indo’s geschreven, maar ben inmiddels uitgeluld. Ik vind dat er niets over die mensen meer te vertellen valt. Houdt me ten goede, ik doel hiermede op dezelfde Indo’s waar U hier over schrijft, jongeren die zich Indo noemen omdat ze zichzelf graag een indentiteit aanmeten, voor mij mensen met een minderwaardigheidscomplex, die heb je toch overal. Ik heb zelf nog wel een behoorlijk aantal Indovrienden, maar dat zijn mensen die daar geboren zijn of daar gezeten hebben vanaf hun vroegste jeugd. Ik beschouw deze ,mensen als bronnen van geschiedenis en mag graag van hun informatie gebruik maken om aan de weet te komen hoe het vroeger in Indie geweest moet zijn. Hoewel dat Indie is in 1942 opgehouden te bestaan, we leven inmiddels in 2008 dat is 66 jaar geleden, dus personnen die Indie hebben meegemaakt zijn zeldzaam geworden, want bijna uitgestorven.
Wat ik aan die mensen die zichzelf zo graag achter het eteket “Indo” verschuilen merk is dat ze vaak een eigen taaltje brabbelen dat ze “petjoh” noemen, ik zie dat liever als het gebrabbel van kleuters die nog geen taalbeheersing hebben. Ik spreek zelf vrij goed bahasa Indonesia en heb grote interesse in het oude Maleis, maar als ik lees wat die mensen neerschrijven denk ik: Allah, waar hebben jullie het overEn dan dat eeuwige gezeur over eten. Neem mij niet kwalijk voor het woordje Allah, maar zo zegt men dat in Indonesie, en bijna zeker vroeger ook in Indie. Daarbij maar afgeven op de Nederlanders, dat terwijl hun voorouders er alles aan gedaan hebben om zo Nederlands mogelijk te zijn en ook om naar Nederland te komen. Als ik dan zo lees wat die zgn. 3e generatie te vertellen heeft dan denk ik “Zielig” en ga over naar de orde van de dag. Ik ben inmiddels moe geworden van de nonsense die deze mensen uitkramen, niet interessant. Ik vraag me af wat het e.e.a met Indonesie te maken heeft, hun ouders wisten niet hoe snel ze uit dat land weg moesten komen, toen dit Indonesia ging heten.
Een heel stuk over Indo’s n.a.v. de jaarvergadering van londoh.com ? Ik zie het verband niet zo erg. In het verleden heb ik veel over Indo’s geschreven, maar ben inmiddels uitgeluld. Ik vind dat er niets over die mensen meer te vertellen valt. Houdt me ten goede, ik doel hiermede op dezelfde Indo’s waar U hier over schrijft, jongeren die zich Indo noemen omdat ze zichzelf graag een indentiteit aanmeten, voor mij mensen met een minderwaardigheidscomplex, die heb je toch overal. Ik heb zelf nog wel een behoorlijk aantal Indovrienden, maar dat zijn mensen die daar geboren zijn of daar gezeten hebben vanaf hun vroegste jeugd. Ik beschouw deze ,mensen als bronnen van geschiedenis en mag graag van hun informatie gebruik maken om aan de weet te komen hoe het vroeger in Indie geweest moet zijn. Hoewel dat Indie is in 1942 opgehouden te bestaan, we leven inmiddels in 2008 dat is 66 jaar geleden, dus personnen die Indie hebben meegemaakt zijn zeldzaam geworden, want bijna uitgestorven.
Wat ik aan die mensen die zichzelf zo graag achter het eteket “Indo” verschuilen merk is dat ze vaak een eigen taaltje brabbelen dat ze “petjoh” noemen, ik zie dat liever als het gebrabbel van kleuters die nog geen taalbeheersing hebben. Ik spreek zelf vrij goed bahasa Indonesia en heb grote interesse in het oude Maleis, maar als ik lees wat die mensen neerschrijven denk ik: Allah, waar hebben jullie het overEn dan dat eeuwige gezeur over eten. Neem mij niet kwalijk voor het woordje Allah, maar zo zegt men dat in Indonesie, en bijna zeker vroeger ook in Indie. Daarbij maar afgeven op de Nederlanders, dat terwijl hun voorouders er alles aan gedaan hebben om zo Nederlands mogelijk te zijn en ook om naar Nederland te komen. Als ik dan zo lees wat die zgn. 3e generatie te vertellen heeft dan denk ik “Zielig” en ga over naar de orde van de dag. Ik ben inmiddels moe geworden van de nonsense die deze mensen uitkramen, niet interessant. Ik vraag me af wat het e.e.a met Indonesie te maken heeft, hun ouders wisten niet hoe snel ze uit dat land weg moesten komen, toen dit Indonesia ging heten.
06 juli 2008 11:35:44
Admin-login
RSS
Lid worden
04 juli 2008: Jaarvergadering londoh.com
De eerste schipvaart naar Indië was tenslotte ook een onderneming van beide volkeren, aan hun is het te danken dat Indië is ontdekt en Indonesië nu op de wereldkaart staat, weliswaar als arm derde wereldland, maar als natie in plaats van een verzameling koninkrijkjes die elkaar afgunstig zijn. De stad Solo op Java, waar ook een kantoor van Londoh is gevestigd is, is tenslotte met de hulp en dankzij de hulp van de VOC opgericht. De tegenwoordige interesse van Brabanders, met name Eindhovenaren in Indonesië moet te verklaren zijn vanuit frustraties doordat deze boeren, sigaren- wen lampenmakers in het verleden nooit iets met verre landen te maken hebben gehad. Deze mensen hebben eeuwen geïsoleerd geleefd, dat was weliswaar eigen keus, want zij beweerden dat het leven op het Brabantse land zo goed was, daar zingen ze nog steeds over. Pas toen alle kusten zeer veilig waren zijn deze Eindhovenaren naar Java gevlogen om ons te vertellen hoe het daar is. Zij gaven dus oud nieuws door. Zij zijn zelfs zo stom dat ze niet weten dat Amsterdammers en Vlamingen reeds in de 16 eeuw wandelingetjes op Java maakten, en ook daarbij geen “guide” nodig hadden, ze zijn avontuurlijk genoeg vanuit hunzelf.
De reis ging per trein, om te beginnen de expres richting Brussel die om 07.56 vanaf spoor 13a op het Amsterdamse Centraal Station vertrekt. Ruim twee uur later kom je dan op station Antwerpen Centraal aan. Bij aankomst aldaar denk je dat je in een kelder bent gearriveerd, doch als je verder loopt blijkt iets anders het geval te zijn. Het schitterende centrale station van Antwerpen is verbouwd, ze hebben, heel slim, er twee verdiepingen onder gemaakt, juist ja in de grond. Als je via de roltrappen naar boven gaat ziet dat er allemaal bijzonder indrukwekkend en gedegen uit. Ik had helaas maar 10 minuten om over te stappen, anders had ik dit architectonisch wonder vast nader bekeken. De reis ging verder lang kleine stationnetjes her en der gelegen in het Belgische landschap. Wat zeer opvalt als men van Nederland naar België gaat, in het Nederlandse landschap is werkelijk alles “netjes” gemaakt en opgeruimd. In België zie je nog wel stapels autobanden, een autokerkhof, een schuurtje (kot) gemaakt van oude deuren, het is net alsof er mensen in het land wonen. Ook de stationnetjes zien er een beetje somber en stilletjes uit. Als je stations en haltes in Nederland bekijkt zie je het werk van robots die dwangmatig modern doen met in veel gevallen een wurgende kilte als resultaat. Het verschil tussen beide landen is dat Nederland er een hoop geld tegen aan smijt om alles modern te laten lijken en in België laat men alles gewoon zijn gang gaan.
Tegen half twaalf werden de hoofdburelen van londoh.com bereikt. De vergadering werd geopend met enige Hoegaarden van de tap, wat bijzonder lekker smaakt als je dat bier slechts uit fles gewend bent. Daarna geluncht met mosselen en frietjes, Belgischer kan bijna niet. Als drank een Brugse Tarwe, ondertussen alle zaken bepratend die er te bespreken zijn, dat is bitter weinig omdat het meeste al per e-mail besproken en afgehandeld is. Maar ja als je met elkaar samenwerkt is het goed om elkaar af en toe te ontmoeten zodat je weet wie de man aan de andere kant is en hoe hij eruit ziet en, niet onbelangrijk, of hij nog bekwaam is, dat noem je dan jaarvergadering. Er werd nog even naar een monitor gekeken, verder gesproken, wat Crystal biertjes geopend en geconsumeerd. Waarna er een historisch toertje door het Limburgse land werd gemaakt. De dennen die daar ooit aangeplant waren t.b.v. de mijnbouw maakten wel indruk op mij. De bomen staan er nu een beetje voor Jan Lul bij, terwijl zij vroeger de pilaren vormden waar de mijnbouw op steunde.
Na deze kleine geschiedkundige rondleiding werd het weer tijd om Mokumwaarts te keren, een reis van 3,5 uur. We weten dat de jaarvergadering een beetje onzin is, maar omdat we de intermenselijke relaties ook in de gaten willen houden, organiseren wij deze vergadering. Internet is een virtueel gebeuren. Op fora en dergelijke gaat men er nog veel te veel vanuit dat men met echte mensen van doen heeft, terwijl het toch alleen om de inhoud gaat. Veel van de inhoud van londoh.com is het afgelopen jaar verdwenen, het is tijd voor vernieuwing en verandering. Daar gaan we het komende jaar aan werken.
Tot besluit een paar plaatjes:
Amsterdam CS om 7.30 in de ochtend, leeg met wat snel lopende werknemers op de perrons. Het mag een beetje Indonesisch genoemd worden om 25 minuten voor vertrek van de trein reeds op het station aanwezig te zijn.
Opstijgend uit de diepten van het Antwerps centraal station
Een lokaal treintje staat gereed. Als ik dit zie lach ik me rot om Stasiun Solo Balapan en de Pandanwangi Ekspres naar Semarang
De satpam post voor het kantoor van Londoh.com. Dat pakken we meteen goed aan, wij staan klaar voor de Brabanders.