Reacties
pklurah schreef:
Om
Ik heb het boek voor mijn vrouw gekocht, zij is nog niet klaar. Ik ga over 2 1/2 week naar de Oost en zal het tijdens mijn vakantie lezen.
Mijn vrouw is Indo maar niet In Nederland door Opa, haar vader was Indonesier.
Ik heb een aantal malen gesproken met de schrijver (op de PMB). Vorig jaar naar aanleiding van de ogen van Solo, ook de moeite waard als geschiedschrijving.
Veel van de fotoos hingen in groot formaat op de PMB overigens, idd erg fraai.
Ik heb het boek voor mijn vrouw gekocht, zij is nog niet klaar. Ik ga over 2 1/2 week naar de Oost en zal het tijdens mijn vakantie lezen.
Mijn vrouw is Indo maar niet In Nederland door Opa, haar vader was Indonesier.
Ik heb een aantal malen gesproken met de schrijver (op de PMB). Vorig jaar naar aanleiding van de ogen van Solo, ook de moeite waard als geschiedschrijving.
Veel van de fotoos hingen in groot formaat op de PMB overigens, idd erg fraai.
07 juli 2008 11:21:02
Londoh schreef:
Pak L. Yth.
Ik bladerde het boek De Njai even door en kwam het gegeven tegen dat er in Purworejo een "kampung Afrika" was. Toevallig had net iemand mij gevraagd of ik iets wist over die Afrikanen die bij het Knil dienden. Ik ben met het lezen aan "Rode Aarde" begonnen. Het werd weer eens tijd voor een boek over de Japanse bezetting, een tijd die veel leed onder de Nederlanders heeft gebracht, maar voor de Indonesiers van groot historisch belang was. Terwijl het zich Indo noemende volkje in Nederland dit als hun persoonlijke leed dat enkel en alleen "de Indo" (die van in NL door omstandigheden) aangaat hebben geclaimd
Ik bladerde het boek De Njai even door en kwam het gegeven tegen dat er in Purworejo een "kampung Afrika" was. Toevallig had net iemand mij gevraagd of ik iets wist over die Afrikanen die bij het Knil dienden. Ik ben met het lezen aan "Rode Aarde" begonnen. Het werd weer eens tijd voor een boek over de Japanse bezetting, een tijd die veel leed onder de Nederlanders heeft gebracht, maar voor de Indonesiers van groot historisch belang was. Terwijl het zich Indo noemende volkje in Nederland dit als hun persoonlijke leed dat enkel en alleen "de Indo" (die van in NL door omstandigheden) aangaat hebben geclaimd
07 juli 2008 13:33:14
pklurah schreef:
Belanda Hitam is toch wel een onderwerp waar je de laatste tijd over hoort.
Ik stuit op dit boek:
W.M.J. (Ineke) van Kessel Zwarte Hollanders; Afrikaanse soldaten in Nederlands-Indië (2005; KIT Publishers; ISBN 9068324985) (Volgens mij ook van Arthur Japin)
Te koop bij BOL
Ik stuit op dit boek:
W.M.J. (Ineke) van Kessel Zwarte Hollanders; Afrikaanse soldaten in Nederlands-Indië (2005; KIT Publishers; ISBN 9068324985) (Volgens mij ook van Arthur Japin)
Te koop bij BOL
07 juli 2008 15:16:35
Ed Vos schreef:
Ik zag dat boek ook en mijn eerste reactie was: "eindelijk". Niet zozeer omdat het onderwerp mij zo aantrok, maar omdat - en dit schreef ik al elders in een blog - http://indisch3.wordpress.com/
- eerlijk gezegd de beste die ik tot nu toe vind - het me opviel dat er wanneer in het verleden over Indie werd gesproken er zo weinig werd verhaald over Indonesiers en vooral de vrouwelijke, alsof zij slechts figureerden in een Indische film. Je ziet wel eens vaak mensen schriiven, ik heb een Javaanse oma e.d., maar daar blijft het dan bij.
Ik bezit zelf 2 foto's waarop mijn oma's staan. De ene was een Javaanse, een moslima. Of ze een njai was, ik weet het niet.
Mijn afkomst heeft mij nauwelijks beziggehouden. Maar ik weet: de andere, was een Balineze, geen njai, maar wel een gusti -Dangin Gepuh en ze kwam uit Lombok. Misschien iets voor Pak Donald Tick. Het stikt daar van de gusti's op Lombok, zoals ik je reeds heb verteld. Ze kwamen waarschijnlijk allen uit Karangasam Bali oid
Wellicht dat de gasten van jouw blog het interesseert. Eerst getrouwd met Wittenrood- die hele familie zit nu in de USA, vervolgens met Johannes Bauer, die naar het schijnt adjunct directeur was van de gevangenis op Lombok. Ik kan eea niet achterhalen, want mijn vader die er alles van weet, is helaas gestorven. Het graf van mijn opa Bauer is er nog. Waar weet ik niet. Ik was zo overdonderd toen ik in 1999 op Lombok kwam, dat ik niet weet waar het ligt. Mataram-Cakarnegara of Ampenan. In die driehoek heb ik mijn jeugd doorgebracht. Ik ben vanwege bepaalde redenen gebrouillerd met een familielid die het zou moeten onderhouden. Pecuniae causa, wat anders? Effe, tot rust komen.
Het is me wat met die Vossen, je zult schrikken , wie ik allemaal tot mijn familie kan rekenen. De schrijfster van het boek over Indische kruiden zou er een zijn. In het boek "Lied van de tokeh" vind je ze, op de foto-site vande KITLV zie je er ook een en in het een of ander boek boek vind je zelfs een visitekaart van een bedrijfje dat juwelen, zilverwerk en horloges (Omega) verkocht :-))
En veel indo's maar zegen, dat ik een nestbevuiler ben, maar ja, ik kom uit Lombok he? Te kritisch, teveel met die indonesische katjongs gespeeld, die langs de kant van de rivier hun behoefte deden. Dat was me een leuk tijdverdrijf :-) Voorts geen hoge status, en te "jong" indische familie. Dat zou anders zijn wanneer je uit Batavia komt. Ik kap er maar mee voordat ook ik emotioneel word :-)))
Oude glorie allemaal.
- eerlijk gezegd de beste die ik tot nu toe vind - het me opviel dat er wanneer in het verleden over Indie werd gesproken er zo weinig werd verhaald over Indonesiers en vooral de vrouwelijke, alsof zij slechts figureerden in een Indische film. Je ziet wel eens vaak mensen schriiven, ik heb een Javaanse oma e.d., maar daar blijft het dan bij.
Ik bezit zelf 2 foto's waarop mijn oma's staan. De ene was een Javaanse, een moslima. Of ze een njai was, ik weet het niet.
Mijn afkomst heeft mij nauwelijks beziggehouden. Maar ik weet: de andere, was een Balineze, geen njai, maar wel een gusti -Dangin Gepuh en ze kwam uit Lombok. Misschien iets voor Pak Donald Tick. Het stikt daar van de gusti's op Lombok, zoals ik je reeds heb verteld. Ze kwamen waarschijnlijk allen uit Karangasam Bali oid
Wellicht dat de gasten van jouw blog het interesseert. Eerst getrouwd met Wittenrood- die hele familie zit nu in de USA, vervolgens met Johannes Bauer, die naar het schijnt adjunct directeur was van de gevangenis op Lombok. Ik kan eea niet achterhalen, want mijn vader die er alles van weet, is helaas gestorven. Het graf van mijn opa Bauer is er nog. Waar weet ik niet. Ik was zo overdonderd toen ik in 1999 op Lombok kwam, dat ik niet weet waar het ligt. Mataram-Cakarnegara of Ampenan. In die driehoek heb ik mijn jeugd doorgebracht. Ik ben vanwege bepaalde redenen gebrouillerd met een familielid die het zou moeten onderhouden. Pecuniae causa, wat anders? Effe, tot rust komen.
Het is me wat met die Vossen, je zult schrikken , wie ik allemaal tot mijn familie kan rekenen. De schrijfster van het boek over Indische kruiden zou er een zijn. In het boek "Lied van de tokeh" vind je ze, op de foto-site vande KITLV zie je er ook een en in het een of ander boek boek vind je zelfs een visitekaart van een bedrijfje dat juwelen, zilverwerk en horloges (Omega) verkocht :-))
En veel indo's maar zegen, dat ik een nestbevuiler ben, maar ja, ik kom uit Lombok he? Te kritisch, teveel met die indonesische katjongs gespeeld, die langs de kant van de rivier hun behoefte deden. Dat was me een leuk tijdverdrijf :-) Voorts geen hoge status, en te "jong" indische familie. Dat zou anders zijn wanneer je uit Batavia komt. Ik kap er maar mee voordat ook ik emotioneel word :-)))
Oude glorie allemaal.
07 juli 2008 19:55:55
Londoh schreef:
Hi Ed,
N.a.v. je stukje heb ik op dat Indisch3 geklikt en las bijna meteen dit over Amsterdam:
“De pracht en praal van de grachten zou me ook kunnen herinneren aan andere dingen. Aan 350 jaar kolonisatie van het huidige Indonesië bijvoorbeeld. Nederland werd rijk dankzij, en vaak ten koste van, de koloniën. Daar valt veel over te zeggen, maar laat ik het erbij houden dat ik het niet de meest geweldige periode in de geschiedenis vind.”
Ik kan er tegenwoordig slecht tegen als men meteen maar schuldgevoelens m.b.t het nationale verleden gaat aanpraten. Inmiddels kijk ik al ruim 18 jaar van zeer nabij naar de ontwikkelingen in Indonesië en ik denk dat wat een zooitje hebben jullie ervan gemaakt. Met jullie bedoel ik de Javanen, die hebben tenslotte de plek van de Nederlanders als overheersers overgenomen. Ik stel mezelf wel eens de vraag of Indonesië bestaan zou hebben zonder de Nederlanders. Ik ben er bijna zeker van dat deze vraag met een hartgrondig NEEN beantwoord moet worden en op de vraag “Hoe denk je dat het er dan uit gezien zou hebben?” als antwoord “Zoiets als de Balkan maar dan vele en vele malen erger!” gegeven zou moeten worden.
Over Indo’s kan ik me helemaal niet druk maken, er zijn in NL tegenwoordig al zoveel mengvormen van de verschillende rassen der mensheid. Indo is anno 2008 een slap aftreksel van iets dat al lang voorbij is. Ik ben zelf ook een kind van twee culturen, ik heb er nooit last van gehad, alleen als dat van pas zou komen, verder denk ik er nauwelijks aan. Erreh perpelend die verhalen van mijn vader was een Rottweiler en me moeder een Teckel. Het resultaat daarvan noemen ze in Amsterdam een vullisbakkie
Al maar ja
N.a.v. je stukje heb ik op dat Indisch3 geklikt en las bijna meteen dit over Amsterdam:
“De pracht en praal van de grachten zou me ook kunnen herinneren aan andere dingen. Aan 350 jaar kolonisatie van het huidige Indonesië bijvoorbeeld. Nederland werd rijk dankzij, en vaak ten koste van, de koloniën. Daar valt veel over te zeggen, maar laat ik het erbij houden dat ik het niet de meest geweldige periode in de geschiedenis vind.”
Ik kan er tegenwoordig slecht tegen als men meteen maar schuldgevoelens m.b.t het nationale verleden gaat aanpraten. Inmiddels kijk ik al ruim 18 jaar van zeer nabij naar de ontwikkelingen in Indonesië en ik denk dat wat een zooitje hebben jullie ervan gemaakt. Met jullie bedoel ik de Javanen, die hebben tenslotte de plek van de Nederlanders als overheersers overgenomen. Ik stel mezelf wel eens de vraag of Indonesië bestaan zou hebben zonder de Nederlanders. Ik ben er bijna zeker van dat deze vraag met een hartgrondig NEEN beantwoord moet worden en op de vraag “Hoe denk je dat het er dan uit gezien zou hebben?” als antwoord “Zoiets als de Balkan maar dan vele en vele malen erger!” gegeven zou moeten worden.
Over Indo’s kan ik me helemaal niet druk maken, er zijn in NL tegenwoordig al zoveel mengvormen van de verschillende rassen der mensheid. Indo is anno 2008 een slap aftreksel van iets dat al lang voorbij is. Ik ben zelf ook een kind van twee culturen, ik heb er nooit last van gehad, alleen als dat van pas zou komen, verder denk ik er nauwelijks aan. Erreh perpelend die verhalen van mijn vader was een Rottweiler en me moeder een Teckel. Het resultaat daarvan noemen ze in Amsterdam een vullisbakkie
Al maar ja
07 juli 2008 21:15:47
ed vos schreef:
Ja, die schuldgevoelens. Dat speelt vrijwel ieder die met NI te maken heeft parten. Ik heb daar geen last van.
Het is natuurlijk in om je kritisch uit te laten over die koloniale periode. Maar zonder Hollanders , geen indo's.
Wanneer iemand zegt dat hij trots is dat hij indo is, dan moet hij ook maar accepteren dat zijn voorouders vroeger in Indie een rijk leventje - zoals die van mij - hebben gehad, mede door het Hollandse kolonialisme. Man konden de nederlanders daar maar in Indonesie blijven, dan bezat ik nu triljoenen rupia's :-))
Van de andere kant. Als ex-militair had mijn vader nogal rechtse ideeen - niet dat hij tegen Soekarno was, of anti-Merdeka. Integendeel, hij was eigenlijk tegen de politionele acties, achter af. Maar wat wil je, achteraf.
Maar mede door zijn strijd en verblijf op Bali/Lombok maakte hij wel kennis met mijn moeder. Dat is toch ook positief? 40 jaar getrouwd.
Ik weet nog wel dat hij toen hij nog leefde die stroom van buitenlanders naar Nederland maar niks vond. Die kwamen alleen maar hier om de boel kaal te vreten.
Die Hollanders met hun schuldgevoelens, mokte hij altijd, zoiets krijg je dan.
Nu, is opper indo Geert Wilders iemand die hetzelfde - weliswaar generaliserend - zegt op zijn manier. Maar hij wordt wel in alle talen genegeerd door indo's. Schuldgevoel?
Terwijl toch zo iemand als Wilders de gedachten vertolkt van veel oudere indo's. Je kunt er ook donder op zeggen dat veel indo's hem heimelijk gelijk geven. Kan ook niet anders. In Indie moest men ook niets hebben van die rare moslim inlanders, vreemde oosterlingen e.d.
Ik beweer nog net niet dat alles in de genen komt te zitten en wordt overgedragen. Hier in de stad zijn er al lui - jonge indo's - die de autochtone bevolking verdelen in kambings en hitams.
Het is natuurlijk in om je kritisch uit te laten over die koloniale periode. Maar zonder Hollanders , geen indo's.
Wanneer iemand zegt dat hij trots is dat hij indo is, dan moet hij ook maar accepteren dat zijn voorouders vroeger in Indie een rijk leventje - zoals die van mij - hebben gehad, mede door het Hollandse kolonialisme. Man konden de nederlanders daar maar in Indonesie blijven, dan bezat ik nu triljoenen rupia's :-))
Van de andere kant. Als ex-militair had mijn vader nogal rechtse ideeen - niet dat hij tegen Soekarno was, of anti-Merdeka. Integendeel, hij was eigenlijk tegen de politionele acties, achter af. Maar wat wil je, achteraf.
Maar mede door zijn strijd en verblijf op Bali/Lombok maakte hij wel kennis met mijn moeder. Dat is toch ook positief? 40 jaar getrouwd.
Ik weet nog wel dat hij toen hij nog leefde die stroom van buitenlanders naar Nederland maar niks vond. Die kwamen alleen maar hier om de boel kaal te vreten.
Die Hollanders met hun schuldgevoelens, mokte hij altijd, zoiets krijg je dan.
Nu, is opper indo Geert Wilders iemand die hetzelfde - weliswaar generaliserend - zegt op zijn manier. Maar hij wordt wel in alle talen genegeerd door indo's. Schuldgevoel?
Terwijl toch zo iemand als Wilders de gedachten vertolkt van veel oudere indo's. Je kunt er ook donder op zeggen dat veel indo's hem heimelijk gelijk geven. Kan ook niet anders. In Indie moest men ook niets hebben van die rare moslim inlanders, vreemde oosterlingen e.d.
Ik beweer nog net niet dat alles in de genen komt te zitten en wordt overgedragen. Hier in de stad zijn er al lui - jonge indo's - die de autochtone bevolking verdelen in kambings en hitams.
07 juli 2008 22:26:13
Londoh schreef:
Jezelf kritisch uitlaten is OK natuurlijk, maar het is altijd hetzelfde liedje dat ik afgespeeld hoor. De aanleiding die ik las vond ik vreemd en niet kloppen. “De pracht en praal van de grachten......” In Amsterdam werd er heel wat meer gedaan dan handel met koloniën, de handel met de Oostzeelanden was vele malen belangrijker dan die met de koloniën. Ik zou zeggen “Probeer eens een andere bril!” Als je dan door Amsterdam fietst zie je opeens dat het sterft van de Indonesische restaurants, kijk je in de supermarkt dan zie je vele Indonesische producten. Waarschijnlijk beschouwen die Indo’s dat als normaal in plaats van koloniaal, terwijl er toch weinig Indowinkels tussen zitten. Mijn ervaring is dat het Indonesisch of Chinees is wat de klok slaat. Veel van die huizen op de grachten werden gebouwd met kapitaal dat op een andere wijze dan de handel in koloniale waren werd verdiend. Wat te denken van al die gevluchte Joden en Vlamingen, die pakken geld meeneamen. Afijn Indo’s en geschiedvervalsing dat is net brood met kaas in Nederland, met een lik sambal natuurlijk.
Indo’s en racisme dat zijn ook twee handen op één buik, ze hebben het uitgevonden zou ik bijna zeggen. Uit ervaring weet ik dat dit het Indonesische bloed dat kruipt waar het niet kan gaan is. Indonesiers zijn rasracisten, iedereen discrimineert daaro en heeft iets tegen de mensen van een andere kampung, andere provincie, ander eiland, ander geloof, iets te zwart enz., enz.
Indo’s en racisme dat zijn ook twee handen op één buik, ze hebben het uitgevonden zou ik bijna zeggen. Uit ervaring weet ik dat dit het Indonesische bloed dat kruipt waar het niet kan gaan is. Indonesiers zijn rasracisten, iedereen discrimineert daaro en heeft iets tegen de mensen van een andere kampung, andere provincie, ander eiland, ander geloof, iets te zwart enz., enz.
08 juli 2008 08:38:59
pklurah schreef:
Hé Lon
Ik reageerde op je verhaal over de Belanda Hitam. Je vond het blijkbaar weer eens tijd om samen met Ed op de INDO af te geven.
Afgezien van het feit dat ik het maar te dele met je eens ben vraag ik me af of ge nog steeds geïnteresseerd zeit in het onderwerp?
Een bekende belanda hitam:
Griselda Visser van toen eerst Studio Sport:
Dertig jaar lang verwondert Griselda Molemans zich over de donkere huidskleur van haar grootvader uit Indië, maar een
passende verklaring kan ze niet vinden. Eind 2003 krijgt ze opeens een clue aangereikt door het Indo-Afrikaanse echtpaar Cordus-Klink, afkomstig uit de Javaanse garnizoensstad Poerworedjo. De aanwijzing heeft een verrassende zoektocht tot gevolg die vanuit
het Nationaal Archief in Den Haag naar Burkina Faso, Ghana en Java voert en uiteindelijk leidt tot de ontdekking van de Afrikaanse
stamvader van de familie Molemans. Op de achtergrond speelt de vergeten geschiedenis van de verkapte slavenhandel die tussen 1831
en 1872 aan de kust van Ghana plaatsvond om het Nederlands-Indisch Leger te versterken met Afrikaanse soldaten, de zogeheten
belanda hitam (‘zwarte Hollanders’).
MOLEMANS, GRISELDA In het voetspoor van de panter
Amsterdam, Balans. 2005. (ISBN: 9050186963) Paperback. 217 pp, met zw/wit foto's
Ik reageerde op je verhaal over de Belanda Hitam. Je vond het blijkbaar weer eens tijd om samen met Ed op de INDO af te geven.
Afgezien van het feit dat ik het maar te dele met je eens ben vraag ik me af of ge nog steeds geïnteresseerd zeit in het onderwerp?
Een bekende belanda hitam:
Griselda Visser van toen eerst Studio Sport:
Dertig jaar lang verwondert Griselda Molemans zich over de donkere huidskleur van haar grootvader uit Indië, maar een
passende verklaring kan ze niet vinden. Eind 2003 krijgt ze opeens een clue aangereikt door het Indo-Afrikaanse echtpaar Cordus-Klink, afkomstig uit de Javaanse garnizoensstad Poerworedjo. De aanwijzing heeft een verrassende zoektocht tot gevolg die vanuit
het Nationaal Archief in Den Haag naar Burkina Faso, Ghana en Java voert en uiteindelijk leidt tot de ontdekking van de Afrikaanse
stamvader van de familie Molemans. Op de achtergrond speelt de vergeten geschiedenis van de verkapte slavenhandel die tussen 1831
en 1872 aan de kust van Ghana plaatsvond om het Nederlands-Indisch Leger te versterken met Afrikaanse soldaten, de zogeheten
belanda hitam (‘zwarte Hollanders’).
MOLEMANS, GRISELDA In het voetspoor van de panter
Amsterdam, Balans. 2005. (ISBN: 9050186963) Paperback. 217 pp, met zw/wit foto's
09 juli 2008 10:34:26
Londoh schreef:
Pak L. yth.
Afgeven ? Ik dacht dat me eigen site de ideale plek was om hetgeen ik denk neer te schrijven. Als U het als “afgeven” wilt zien, terserah, alleen jammer dat er niet het hoe en waarom U dat denkt niet bijstaat. Op deze manier begrijp ik niet wat U bedoeld.
Ik heb al een aantal jaren geleden verklaard dat de Indo mij niet bijster meer interesseerde, ik ben min of meer uit ge-in-dood, nadat ze mij de zin ontnomen hebben om het werk aan mijn Nieuw Guinea site te vervolgen. Ook de lust om met deze mensen in debat te gaan heb ik niet meer, alles is al besproken, alles is al gezegd.
Ik blijf natuurlijk geïnteresseerd in de geschiedenis van Indonesië, dus Uw tip is van harte welkom. Eens kijken of dit 2e hands te verkrijgen is.
__________________________
Over 2e hands gesproken, ik ben op zoek naar 2 boeken en dat zijn:
De Scheepsjongens van Bontekoe door J. Fabricius
en
Jan Compagnie van Arthur van Schendel
Zijn heel bekend dus niet zo moeilijk lijkt mij.
Gruces
Afgeven ? Ik dacht dat me eigen site de ideale plek was om hetgeen ik denk neer te schrijven. Als U het als “afgeven” wilt zien, terserah, alleen jammer dat er niet het hoe en waarom U dat denkt niet bijstaat. Op deze manier begrijp ik niet wat U bedoeld.
Ik heb al een aantal jaren geleden verklaard dat de Indo mij niet bijster meer interesseerde, ik ben min of meer uit ge-in-dood, nadat ze mij de zin ontnomen hebben om het werk aan mijn Nieuw Guinea site te vervolgen. Ook de lust om met deze mensen in debat te gaan heb ik niet meer, alles is al besproken, alles is al gezegd.
Ik blijf natuurlijk geïnteresseerd in de geschiedenis van Indonesië, dus Uw tip is van harte welkom. Eens kijken of dit 2e hands te verkrijgen is.
__________________________
Over 2e hands gesproken, ik ben op zoek naar 2 boeken en dat zijn:
De Scheepsjongens van Bontekoe door J. Fabricius
en
Jan Compagnie van Arthur van Schendel
Zijn heel bekend dus niet zo moeilijk lijkt mij.
Gruces
09 juli 2008 12:14:59
pklurah schreef:
Ja Om, Ik mopper ook wel eens.
Ik heb een beetje moeite met generaliseren: dan doen jullie Amsterdammers allemaal!
Bol.com doet sinds kort ook aan 2de hands, daar zie je de scheepsjongens voor 10 euri, komt 1.95 overheen voor verzenden.
Voordeel is dat je een acceptgiro in de bus krijgt
Ik heb een beetje moeite met generaliseren: dan doen jullie Amsterdammers allemaal!
Bol.com doet sinds kort ook aan 2de hands, daar zie je de scheepsjongens voor 10 euri, komt 1.95 overheen voor verzenden.
Voordeel is dat je een acceptgiro in de bus krijgt
09 juli 2008 13:18:27
Londoh schreef:
Ya Pak, dat “generaliseren” hoor je dikwijls als argument. Vaak verpakt als “over één kam scheren”. Zegt mij helemaal niets, klinkt in mijn oren als “niet zulk mooi weertje vandaag hè, morgen misschien beter”.
12 euri is dicht bij de nieuwprijs, ik ga binnenkort maar eens op strooptocht in Amsterdam, scheelt in ieder geval verzendkosten, maar vraagt ook mooi weer.
12 euri is dicht bij de nieuwprijs, ik ga binnenkort maar eens op strooptocht in Amsterdam, scheelt in ieder geval verzendkosten, maar vraagt ook mooi weer.
09 juli 2008 14:45:28
Peter schreef:
"De ogen van Solo, ook de moeite waard als geschiedschrijving." aldus Pak Lurah.
Ik ben het helemaal met hem eens en heb het boek in een adem uitgelezen omdat het gedeeltelijk raakt aan de belevenissen van wijlen mijn schoonouders.
Lon, in het boek wordt verteld over een Europees kerkhof in de buurt van het station Djebres. Er zouden grafzerken als tafelbladen gebruikt worden...? Iets voor een dagje naar... als je weer in het Solo'se verblijft.
Ik ben het helemaal met hem eens en heb het boek in een adem uitgelezen omdat het gedeeltelijk raakt aan de belevenissen van wijlen mijn schoonouders.
Lon, in het boek wordt verteld over een Europees kerkhof in de buurt van het station Djebres. Er zouden grafzerken als tafelbladen gebruikt worden...? Iets voor een dagje naar... als je weer in het Solo'se verblijft.
13 oktober 2008 12:38:18
Londoh schreef:
Hi Peter,
Ik denk niet dat het boek iets voor mij is, na het lezen van "De Njai" heb ik het wel gehad met die Reggie Baay. Overigens heb ik twee boeken die hier genoemd worden inmiddels gekocht. "De scheepsjongens van Bontekoe" vond ik bij De Slechte voor 4 euro en "Zwarte Hollanders"kocht ik afgelopen week te Bronbeek en ben ik met rode oortjes aan het lezen.
Op het oude forum heb ik het wel eens over Jebres gehad, er staat daar een schitterend oud station, misschien wel het schoonste station van Java. De wijk is heel erg druk, een kerkhof heb ik er niet gezien, maar zou best kunnen. Hollandse kerkhoven zijn in het algemeen een puinhoop en vernield.
Dank voor je wens
Ik denk niet dat het boek iets voor mij is, na het lezen van "De Njai" heb ik het wel gehad met die Reggie Baay. Overigens heb ik twee boeken die hier genoemd worden inmiddels gekocht. "De scheepsjongens van Bontekoe" vond ik bij De Slechte voor 4 euro en "Zwarte Hollanders"kocht ik afgelopen week te Bronbeek en ben ik met rode oortjes aan het lezen.
Op het oude forum heb ik het wel eens over Jebres gehad, er staat daar een schitterend oud station, misschien wel het schoonste station van Java. De wijk is heel erg druk, een kerkhof heb ik er niet gezien, maar zou best kunnen. Hollandse kerkhoven zijn in het algemeen een puinhoop en vernield.
Dank voor je wens
13 oktober 2008 13:20:20
Admin-login
RSS
Lid worden
07 juli 2008: Weeris 3 boeken gekocht
uitgevoerd dan die in v/h Gordel van Smaragd.
De aangeschafte boeken zijn de volgende:
De Njai door Reggie Baay
Het concubinaat in Nederlands Indië
ISBN 978 90 253 6360 4 302 pag.
Uitg.:Atheneum-Polak & Van Gennep – Amsterdam 2008
Prijs: €18,95
“In het koloniale Nederlands-Indië hebben altijd meer Europese mannen dan Europese vrouwen gewoond. Voor dit blanke mannenoverschot vond men een praktische oplossing: het concubinaat. De soldaten, planters of ambtenaren gingen samenleven met een Indonesische, of ook wel een Chinese of Japanse vrouw. Zo’n vrouw werd een njai genoemd. Haar geschiedenis (en die van haar kinderen) wordt in De njai voor het eerst verteld.
Toen Reggie Baay (zelf kleinkind van een njai) begon te publiceren over dit onderwerp, maakte dat veel reacties los. Baay interviewde kinderen en kleinkinderen van njais en verzamelde unieke foto’s. Uit dit materiaal heeft hij geput om de geschiedenis een gezicht te geven: het gezicht van de oermoeder, de vrouw die nu (eindelijk) haar rechtmatige plaats in de geschiedenis komt opeisen.”
Pak Lurah meldde hiero dat hij dit boek had gekocht, staat het nog steeds bij hem in de boekenkast of zitten er al ezelsoren aan de bladzijden?
Indonesië Tijden van waanzin door Richard Lloyd Parry
Nederlandse vertaling door Joost Zwart.
Oorspronkelijke titel: In the Time of Madness
ISBN 90-450-0712-6 336 pag.
Uitgeverij Atlas Amsterdam/Antwerpen 2005
Prijs: €7,99 bij De Slegte
R.L.Parry was de eerste journalist die uitgebreid berichtte over de heropleving van het koppensnellen in Indonesië. Als correspondent van “The Independent” in Zuidoost- \Azië volgde hij de turbulente geschiedenis van de modernisering in Indonesië. De snelle verwestersing die gepaard ging met de snelle opleving van de Indonesische economie, heeft grote gevolgen gehad voor de samenleving. Deze ontwikkeling heeft niet alleen gezorgd voor een radicalisering van de moslims, maar ook voor een steeds harder wordende strijd tussen de oorspronkelijke bevolking en de voornamelijk uit Java afkomstige kolonisatoren.
Rode Aarde door Annie Bos
Een verhaal van de vergeten oorlog op Java
ISBN 90-6801-696-2 368 pag.
Uitgeverij de Prom – Baarn 2001
Prijs: €6,99 bij De Slegte
De aangrijpende zoektocht van een vrouw naar de waarheid achter haar herinneringen. Na de dood van haar moeder in 1995 wil Annie Bos weten wat er met haar vader is gebeurd. Hij stierf in 1942 op Java. Aan de hand van een nagelaten koffertje met documenten, brieven en dagboeken begint ze een speurtocht. Het koffertje voert haar terug in de tijd, naar de dood van haar vader bij de Japanse aanval op Nederlands Indië, naar de nachtmerrie van de kampen en de berooide terugkeer naar Nederland. Het gezin vertrok in 1939 naar Java, waar haar vader als docent aan de kweekschool ging werken. Toen het Japanse leger op Java landde, was Hilbrand Bos gemobiliseerd als ziekendrager. Annie Bos ontdekt dat ze bij de officiële geschiedschrijvers niet kan achterhalen waar en hoe precies haar vader is omgekomen. Met behulp van andere bronnen en eigen onderzoek weet ze minutieus zijn laatste dagen te reconstrueren. Na Hilbrands dood stond haar moeder er alleen voor. Er volgde een moeilijke periode: het huis was geplunderd en haar gezin werd door de Japanners in kampen geïnterneerd. Terug in Nederland begon het zwijgen. De oorlog op Java wilde men liever snel vergeten: de schaamte over de verpletterende nederlaag die het slecht georganiseerde leger leed werd nog versterkt door de schaamte over het koloniale verleden. Ook de moeder van Annie Bos zweeg.
NB De meeste tekst is afkomstig van de achterflappen van de boeken in kwestie.