14 juli 2008

Pemilu 2009 – verkiezingen (II)

Deze titel gebruik ik voor de tweede maal in korte tijd en dat zal misschien nog wel meer gaan voorkomen in de maanden die voor ons liggen. Op 9 juli j.l. heeft de KPU de partijen bekendgemaakt

die aan de verkiezingen mogen deelnemen, dat zijn er 34. Er is uiteraard weer veel protest, want er hadden zich meer dan 100 partijen aangemeld en het merendeel voldoet niet aan de voorwaarden zoals die in de kieswet zijn vastgelegd. De KPU houdt zich doof voor deze protesten, dat is maar goed ook, want protesteren en demonstreren zijn Indonesiers vandaag de dag goed in. Dit was meer dan 30 jaar verboden onder president Soeharto ze halen nu hun schade in en bouwen nog een voordelig saldo op. Er zijn ook nog eens heel wat mensen die ‘demonstrant’ van beroep zijn.

Nu bekend is welke partijen aan de verkiezingen deel gaan nemen kunnen deze ook “kampanye� gaan voeren om hun visi & misi onder het volk bekend te maken. Nou dat liet wapres Jusuf Kalla zich geen twee keer zeggen, dus toog hij afgelopen zaterdag naar de Taman Pemakaman Umum (TPU = Algemene Begraafplaats) Tanah Kusir in Jakarta Selatan, alwaar het graf van Mohammed Hatta zich bevindt. Mohammed Hatta is een van de grondleggers oftwel proklamator van de Reupublik Indonesia. Geheel naar zijn stijl van leven ligt hij op een gewoon kerkhof en niet in een mausoleum zoals zijn kompaan Soekarno. Nou zeg ik wel kompaan, maar Moh. Hatta is er op een gegeven moment uitgewerkt door Soekarno. In Indonesia heeft men het dan wel graag over de dwi-tunggal (twee-eenheid) Soekarno-Hatta, en worden deze twee namen graag in één adem genoemd. Zo staan ze ook bekend in het nationale heldenregister Soekarno-Hatta, de luchthaven Cengkareng is naar de twee vernoemd. Daaruit blijkt weer eens duidelijk dat Indonesiers hun eigen geschiedenis niet kennen en de problemen tussen de twee grondleggers van de R.I. het liefst verzwijgen, net doen alsof er niets aan de hand is. OK-lah terug naar TPU Tanah Kusir, daar staat dan die JK met enige hoge kaderleden van de Golkar waar hij zelf het Grote Opperhoofd van is (slimme jongen hoor). Ook uitgenodigd is de schoonzoon van Moh. Hatta, Sri Edi Swasono de echtgenoot van Meutia Hatta Swasono, de dochter van Moh. Hatta en Minister van Vrouwenzaken. Ook was er een kleinkind, Gustika, aanwezig. Zo een graf speelt een belangrijke rol in Indonesië. Het schijnt dat alle zaken die belangrijk zijn voor het land in een graf liggen en dat men daar heen moet om de geesten op te roepen. Zoals Megawati altijd naar het graf van haar vader gaat, om met hem te communiceren, daar wordt zij door hem altijd met raad en daad bijgestaan. Misschien wil JK ook zo een toverkunstje gaan uithalen. Bung Hatta was een bekwaam econoom, op de Economisch Hogeschool te Rotterdam opgeleid. In Indonesië wordt hij de vader van de coöperaties genoemd. Nou vraag ik me af wat het belang van coöperaties vandaag de dag in Indonesië is. De meest bekende zijn de Koperasi Simpan-Pinjam, waar men tegen hoge rente geld kan lenen. JK legde bloemen bij het graf en ging daar staan te bidden. Toen kwam er een kleine toespraak waarin JK vertelde dat Moh. Hatta ooit zijn docent was geweest op de Fakultas Ekonomi Universitas Hassanudin te Makassar. Hij beweerde zelfs dat hij de assistent van Hatta is geweest. “Als Moh. Hatta naar Makassar kwam was ik zoiets als zijn adjudant.�, aldus JK. De truc is duidelijk Moh. Hatta was slim, was de leraar van JK dus JK is ook slim, dat wisten we al, zeg maar gerust sluw, dat is iets minder gunstig. Omdat JK toch op het kerkhof was werden er meteen bloemen gelegd op het graf van Buya Hamka oftewel Haji Abdul Malik Karim Amrullah, daar is Hamka een afkorting van. Dat was een bekend Arabist, schrijver, ulama en politieke activist, afkomstig uit de Minangkabau en in 1981 gestorven. Na een discussie met Sri Edi Swasono over de economische ideeën van wijlen Bung Hatta moest JK zich naar het presidentiele paleis spoeden daar er een lunch met de Braziliaanse president Lula da Silva op het program stond. Het is nog niet te zeggen of JK werktijd gebruikte om kampanye te voeren, dat is ten strengste verboden voor ministers en parlementsleden. Maar er is vast niemand te vinden die dit JK even gaat uitleggen, laat staan hem terecht wijst, dat doe je niet met zo een "hoge"

Het is dus nog ruim 9 maanden voor de verkiezingen, maar de kampanye is al in volle gang. Alsof er niets aan de hand is in Indonesie, ik doel hier op de financiele crisis en de armoe waarin de helft van de bevolking verkeert. Het typeert wel weer de arrogante houding van overheidsdienaren, hoe hoger hoe arroganter, kan men wel stellen. Te vrezen valt dat alle media de komende maanden helemaal vol zijn van het politieke machtspel en dat de alledaagse problemen tot na de verkiezingen naar de achtergrond verdwijnen. Er gaat alweer een jaar verloren.

Nu ik toch bezig ben, er zijn dus 34 partijen die aan de verkiezingen deel mogen nemen, maar nog geen 34 kandidaten voor het presidentschap. Dus kan er de komende maanden veel gespeculeerd worden wie er allemaal aan de race om het presidentschap gaan deelnemen. Één van de kandidaten is de ex-gouverneur van de DKI Jakarta Sutiyoso. Hij heeft er echt zin, deze gepensioneerde generaal staat te popelen om op de beste stoel van het land te gaan zitten. Hier zijn website Heerlijk in het Istana Merdeka midden in het centrum van de stad die hij zo verziekt heeft door de paar stukken groen die er nog over waren dicht te bouwen met shopping malls en andere economisch zo belangrijke bouwwerken. Behalve rondom het presidentiële paleis, daar zijn op het Lapangan Merdeka heel veel bomen geplant. Er waren plannen om daar een stel herten uit Bogor rond te laten lopen. Die herten om het paleis in Bogor vermenigvuldigen zich als konijnen, waarschijnlijk omdat er geen konijnen zijn, die beessies staan daar hutje bij mudje op het gras rondom het paleis. Er zijn bij Sutiyoso inmiddels 7 Parpol (politieke partijen) langs geweest om “hun steun� aan hem te betuigen, zijn reet te likken kunnen we beter zeggen. Volgens zegslieden om Sutiyoso heen is er al een partij die hem heeft weten te strikken als presidentskandidaat voor de Pemilu 2009, alleen de naam van de partij wordt nog geheim gehouden. Ja zo gaat dat, want wie weet komt er eentje langs die meer biedt. Bang Yos, zoals ie wordt genoemd verklaarde nog eens uitdrukkelijk dat hij geen enkele politieke partij financieel ondersteund. Bang Yos vindt dat hij een goede kans maakt op het presidentschap, ook gezien alle steunbetuigingen die hij uit het politieke wereldje krijgt. Hij is in ieder geval een figuur van de oude hap en hij heeft geld genoeg in Jakarta verdient toen hij daar gouverneur was.


Hier een plaatje van Bang Yos

Nu we toch bezig zijn om de ouwe stomp af te stoffen hebben we nog een beroemde naam uit het verleden die in het licht probeert te gaan staan en dat is de Letjen (Purn) oftewel gepensioneerde luitenant-generaal Prabowo Subianto, schoonzoon van wijlen pres. Soeharto en de man achter de verdwijningen van studenten in 1998 toen hij nog commandant van Kopassus was. Hij wordt gezien als de man die het hele scenario voor de rellen in Jakarta heeft opgezet. Hij is inmiddels terug getreden als belangrijk lid van Golkar en is nu partijloos. Hij is van mening dat hij bij Golkar niet voor de belangen van de kleine boer kon opkomen, dat is waar hij tegenwoordig voor staat, het belang van de kleine boer. Hij heeft banden met de Gerindra, de Partai Gerakan Indonesia Raya, maar nog niet hun officiële kandidaat, omdat er nog concurrenten zijn.


Hier een plaatje van Prabowo Subianto, de hand van de huidige RI1 schuddend

Afijn we hebben nog negen maanden te gaan en daarin kan een hoop gebeuren, zelfs kan er een nieuwe en onbekende kandidaat op staan, dat zal wel een zegen wezen, want in Indonesië kijkt men al jaren tegen dezelfde koppen aan die de dienst uitmaken.

Sekian dulu