Reacties
kimi schreef:
Tja ik blijf het gewoon een goedkope publiciteitsstunt vinden, die hele Hadj. Saudi Arabie is 1 van de minst aantrekkelijke landen ter wereld en op deze manier toch gegarandeerd van een grote stroom aan touristenvaluta's. En de Indonesiers trappen er allemaal massaal in en gaan massaal naar dit land toe, ondanks dat we allemaal weten dat voor Arabieren Oost-Aziaten (en dus ook Indonesiers) untermenschen zijn.
Overigens vind ik het ook nog een schandaal dat de Indon regering voor dergelijke pakketten 3000 dollar durft te vragen. Een retour Jeddah hoeft niet meer te kosten dan 700 dollar, de rest gaat waarschijnlijk op aan shopping2 en kupu2 malam van de ambtenaren van het ministerie van "geloof"
Overigens vind ik het ook nog een schandaal dat de Indon regering voor dergelijke pakketten 3000 dollar durft te vragen. Een retour Jeddah hoeft niet meer te kosten dan 700 dollar, de rest gaat waarschijnlijk op aan shopping2 en kupu2 malam van de ambtenaren van het ministerie van "geloof"
25 juli 2008 19:58:18
Londoh schreef:
Mas Kimi,
Even over de kosten van de vlucht, het zijn geen retourvluchten, de calhaj (calon haji) worden gebracht en dan vliegen de toestellen leeg terug. Zo gaat het ook op de terugweg. Ik dacht niet dat er een overlapping is van mensen die komen en anderen die weer gaan. Op een gegeven moment moeten al die kandidaat Haji in de zandbak zijn om Idul Adha te vieren, in Indonesië ook wel de Lebaran Haji genoemd. Ik denk dat je met US$ 700 aan de krappe kant zit. Aan de andere kant hoeft een luchtvaartmaatschappij weinig te regelen om toestellen tot de laatste stoel vol te krijgen, reken maar dat er nauwelijks beenruimte is voor al die kleine mensjes en het eten zal waarschijnlijk niet meer zijn dan een indomietje met een halve telor en Aqua
Dat het Menteri Agama aardig aan deze bedevaarten verdient is publiek geheim. Er wordt vaak gesproken over het “Dana Haji†dat zich in de kluizen van het ministerie zou bevinden, dat schijnt gigantisch te zijn. Er is al eens een ex-minister van geloof veroordeelt omdat ie daarvan had geplukt. Er zijn vaak controverses over dit fonds. In 2006 had het ministerie een rapport uitgebracht waarin zij hunzelf lof toezwaaiden omdat ze door efficiënt te werken ruim 78 miljard Rp hadden bespaard. Toen het ICW (Indonesian Corruption Watch) het rapport ging narekenen kwamen die op 275 miljard Rp, er was dus wat geld verdwenen. Er wordt wat afgerotzooid met die bedevaarten. Die kandidaat haji krijgen ook te eten, dat wordt door Indonesische cateringbedrijven verzorgd, want die Indonesiërs willen niet aan de cous-cous en harira, die willen nasi. Er zijn natuurlijk allerlei echtgenotes van die Ulama’s op het Menteri Agama die meteen een cateringsbedrijfje oprichten en wat met eten gaan knoeien in de zandbak. Wat ook elk jaar een hoop gedonder geeft zijn alle functionarissen die mee moeten om te kijken of alles wel goed verloopt. Het maakt in Indonesië veel indruk als je zegt dat je iets in Arab moet doen voor je werk. Ik ben weer naar Arab geweest en ben op de kamelekut geweest.... Het stukje had veel langer kunnen zijn, maar ik vond het wel genoeg, altijd dat gezeur over corruptie wordt een mens ook moe van, het is zo gewoon dus vervelend inmiddels.
Even over de kosten van de vlucht, het zijn geen retourvluchten, de calhaj (calon haji) worden gebracht en dan vliegen de toestellen leeg terug. Zo gaat het ook op de terugweg. Ik dacht niet dat er een overlapping is van mensen die komen en anderen die weer gaan. Op een gegeven moment moeten al die kandidaat Haji in de zandbak zijn om Idul Adha te vieren, in Indonesië ook wel de Lebaran Haji genoemd. Ik denk dat je met US$ 700 aan de krappe kant zit. Aan de andere kant hoeft een luchtvaartmaatschappij weinig te regelen om toestellen tot de laatste stoel vol te krijgen, reken maar dat er nauwelijks beenruimte is voor al die kleine mensjes en het eten zal waarschijnlijk niet meer zijn dan een indomietje met een halve telor en Aqua
Dat het Menteri Agama aardig aan deze bedevaarten verdient is publiek geheim. Er wordt vaak gesproken over het “Dana Haji†dat zich in de kluizen van het ministerie zou bevinden, dat schijnt gigantisch te zijn. Er is al eens een ex-minister van geloof veroordeelt omdat ie daarvan had geplukt. Er zijn vaak controverses over dit fonds. In 2006 had het ministerie een rapport uitgebracht waarin zij hunzelf lof toezwaaiden omdat ze door efficiënt te werken ruim 78 miljard Rp hadden bespaard. Toen het ICW (Indonesian Corruption Watch) het rapport ging narekenen kwamen die op 275 miljard Rp, er was dus wat geld verdwenen. Er wordt wat afgerotzooid met die bedevaarten. Die kandidaat haji krijgen ook te eten, dat wordt door Indonesische cateringbedrijven verzorgd, want die Indonesiërs willen niet aan de cous-cous en harira, die willen nasi. Er zijn natuurlijk allerlei echtgenotes van die Ulama’s op het Menteri Agama die meteen een cateringsbedrijfje oprichten en wat met eten gaan knoeien in de zandbak. Wat ook elk jaar een hoop gedonder geeft zijn alle functionarissen die mee moeten om te kijken of alles wel goed verloopt. Het maakt in Indonesië veel indruk als je zegt dat je iets in Arab moet doen voor je werk. Ik ben weer naar Arab geweest en ben op de kamelekut geweest.... Het stukje had veel langer kunnen zijn, maar ik vond het wel genoeg, altijd dat gezeur over corruptie wordt een mens ook moe van, het is zo gewoon dus vervelend inmiddels.
26 juli 2008 09:36:40
Startpagina
Admin-login
RSS
Fan worden
ONH wordt duurder
naar Mekka. Dit is natuurlijk heel erg belangrijk in een land waar de meeste moslims ter wereld wonen. Ook is het maken van zo een tocht naar het Heilige land, Arabië in dit geval, een van de verplichtingen voor de moslim als hij daar voldoende geld voor heeft. In 2007 bedroegen de prijzen voor deze bedevaart van US$ 2823 tot US$ 3054, afhankelijk van de opstapplaats in Indonesië. Voor 2008 worden deze prijzen van US$ 3258 tot US$ 3517 in Rp een stijging van 4,5 tot 5 miljoen. Als reden wordt de stijging van de brandstofprijzen gegeven. Toch zullen er dit jaar ook weer veel mensen de pelgrimstocht naar Mekka gaan maken, en is veel meer belangstelling dan er plaatsen zijn, en de reizen voor dit jaar waren al lang geboekt, daar moet je een jaar van tevoren bij zijn. Dus moeten de kandidaat haji gewoon meer betalen, punt uit. Lukt dat niet dan zijn er genoeg lieghebbers die hun plaats willen innemen.
Het aantal haji dat ieder jaar naar de Heilige zandbak in Arabië mag gaan kijken is gebonden aan door de Arabische regering vastgestelde quota. Dat quota is voor Indonesië vastgesteld op 205.000 personen. Dat aantal wordt gelijkmatig over de Indonesische provincies verdeeld. De organisatie van deze bedevaart is in handen van de regering en wel het ministerie van geloof (Menteri Agama) die hebben het monopolie en stellen de prijzen vast. Het is al jaren bekend dat als deze organisatie op commerciële basis zou gebeuren zo een bedevaart veel goedkoper zou zijn, maar voor dit soort verzoeken houdt de regering zich doof. Ook de nationale luchtvaartmaatschappij Garuda, een overheidsbedrijf vaart er wel bij want die mag al deze mensen in samenwerking met een Arabische luchtvaartmaatschappij vervoeren. Zij charteren extra vliegtuigen voor deze operatie en daar wordt zeker aardig aan verdiend. Van het bedrag dat er betaald moet worden is US$1,859 voor de vliegticket bestemd dat levert dus vanzelf US$ 381.000.000 op. Daar er mensen zijn die gedurende deze periode geen tijd hebben, al eens geweest zijn, op vakantie willen of om wat voor reden dan ook is er de Umroh of kleine pelgrimstocht, die duurt een dag of 12 en leidt langs de heilige plaatsen waarvan Mekka het hoogtepunt is. Vaak worden er meteen wat andere plaatsen bezocht waarvan Cairo in Egypte erg populair is. In tegenstelling tot de Haj, die in een bepaalde periode van het jaar gemaakt moet worden, kan zo een Umroh het hele jaar door geschieden.Ook is er een luxe uitvoering van de pelgrimstocht, de ONH plus, die is duurder. De “gewone†pelgrims verblijven in Arabie vaak in tenten, die schijnen weliswaar behoorlijk luxe te zijn met AC en al, maar toch een tent is een tent. Met ONH plus verblijft men steeds in hotels. Echter ook voor deze ONH plus zijn quota en mogen er 16.000 mensen van deze mogelijkheid gebruik maken. De belangstelling is groot, want iedereen met opbrengsten uit corruptie wil onmiddellijk naar Arabië. De wachtlijsten voor deze Umroh zijn lang tot wel vijf jaar. Waaruit blijkt dat zo een bedevaart niet echt verbroederd, onderscheid is in de Indonesische samenleving zeer belangrijk.
Zoals altijd zijn er in Indonesië erg veel slimme mensen die denken dat ze zo een bedevaart zelf goedkoper kunnen ondernemen, door bijvoorbeeld via Singapore te vliegen met ene goedkope maatschappij. Men gaat in een groep om de eigen kosten te dekken, of men organuiseert de bedevaart om er aan te verdienen, al dan niet in combinatie met zaakjes doen. Daarom heeft de Indonesische regering een speciaal paspoort voor de haj ingesteld dat bruin gekleurd is, de gewone Indonesische paspoorten zijn groen. Men probeert dit te ontduiken door buiten het seizoen naar Arabie te gaan een tijdje zwart te werken en dan als het zover is op de pelgrimstocht te gaan. Als men de Haj heeft volbracht is men haji en mag men H. voor zijn naam zetten en zoiets is voor een Indonesiër erg belangrijk. Die H, geeft status en wordt men ineens belangrijk. Terwijl het tegenwoordig toch niet meer dan een compleet verzorgde vakantie is en er nog miljoenen andere haji in Indonesië rondlopen. 100 jaar geleden was het nog moeilijk, je trok weg uit je kampung om naar het Heilige land te gaan, zo een tocht kon jaren duren en moesten er vele gevaren getrotseerd worden, rovers, oorlogen, gevaarlijke ziektes, noem maar op. Je ging lopend, met bootjes, op paarden, ezels, drommedarissen en kamelen. Het Gouvernement van Nederlands Indië is ooit begonnen om deze tochten naar Mekka te organiseren, in die jaren gebruikte men schepen. In Maleisië worden nog steeds schepen gebruikt, het lijken wel vaartuigen voor veetransport, maar wel goedkoop natuurlijk. Indonesië is een modern land dus gebruikt men alleen vliegtuigen.
Als het “musim Haji†in Indonesië is dan krijgt het volk van dag tot dag berichtgeving over het wel en wee van hun landgenoten die in die hete zandvlakte rondwandelen, ieder jaar zijn er wel rare ongelukken die gebeuren, vaak omdat men op hotelkamers gaat koken met apparatuur die niet begrepen wordt. Of erger, er breekt paniek uit en men loopt elkaar onder de voet, ook dit is meer dan eens gebeurd en vaak juist met Indonesische bedebvaartgangers. Aan het eind van de berichtgeving over de haji krijgt men altijd de namen te zien van de mensen die in het Heilige land zijn overleden, dat is het beste dat je kunt overkomen, want je zit dan automatisch dicht bij Allah. Alle kandidaat haji worden voor vertrek onderzocht. In dit onderzoek speelt het hart een belangrijke rol. Er gaan veel oudere mensen mee die maar een reis in hun leven maken, sommigen zijn er zeer op gebrand om van deze reis meteen de laatste te maken, dat wil de Indonesische regering voorkomen. Een ieder die wel eens in het haji seizoen op een Indonesische luchthaven heeft gezeten ziet ook de mensen die uit Mekka terugkomen, vaak in Arabische witte kledij gehuld en altijd een jerrycan bij zich, daarin zit air zam-zam, het heilige water uit de bron die zich in Mekka bevind. Volgens de woorden van de profeet Mohammed is dit het beste water dat er op aarde te vinden is. Er is in Solo een restaurant voor westerlingen “Warung Baru†genaamd. In het seizoen komen daar piloten en bemanningsleden van chartermaatschappijen die haji vanaf Solo vervoeren om westers te eten en vooral om bier te zuipen. De eigenaar vraagt voor zijn maaltijden en drank dezelfde prijzen die hij altijd vraagt, echter het luchtvaartpersoneel wordt verzocht om air zam-zam mee te nemen. Het is daar daarom ook altijd druk met allerlei, vooral oudere, mensen die aan de achterdeur een beetje air zam-zam komen halen, dit is obat en jamu tegelijk en geeft als men dit water drinkt onder andere de eeuwige jeugd. Daarop kunnen we slechts op antwoorden met Allah'Akbhar. Amin