Londoh

Die ken ik, hele interessante blog, alweer op multiply.
Daarop kwam ik terecht toen ik naar data zocht mbt salatiga, die waren heel schaars op internet voordat de salatiga-site er was
De Djawatempo-doeloe blog ken je ook?
http://djawatempodoeloe.multiply.com/

Dit soort blogs van en door Indonesiers maken het dat ik totaal niet geinteresseerd ben in indische/indo sites uit nederland.

Is ook een heel leuke site Mas. Alleen copyright op oude aanzichtkaarten claimen dat kan niet.

“Dit soort blogs van en door Indonesiers maken het dat ik totaal niet geinteresseerd ben in indische/indo sites uit nederland.”

Ze maar gerust alle Nederlandse sites over Indonesie, is toch allemaal jat & pikwerk. Er zijn weinig sites die alles zelf doen. Die Mooinesia site bestaat voor 90% uit zaken van anderen die het vuile werk voor de grote meester opknappen. Hij gaat daar ineens over klagen:

”Hmjah, ik heb het besluit genomen om een website te beginnen ooit eens. Maakt me ook kwetsbaar, vooral voor een paar mensen die denken dat ze dan alles direct mogen alsof ik vogelvrij ben. Tja... zo ken ik er ook nog wel een paar.”

Die durft met ze vogelvrij, hij moet eens nadenken hoeveel mensen zijn bloed wel kunnen drinken omdat hij die als oud vuil heeft behandeld. Jantje bijvoorbeeld als een der laatste, die hebben ze collectief daar weg gepest, omdat die een eigen koers voer. Er is maar 1 koers en dat is de Eindhovense kermiskoers.

Heb je nog dat Indischfever, is ook 90% ”nieuws” over wat anderen op het net hebben gezet. Als je je eigen koers vaart dan proberen ze je af te maken onder het mom dat je kritiek op hun heb geleverd.

1. De indonesiers zijn momenteel goed bezig met hun geschiedenis. Dat zie ik aan hun blogs.
Die jawatempodoeloe man schendt copyrights, maar ik heb eea al subtiel onder zijn neus gewreven toen hij een fotootje van een kerk uit salatiga van mij leende. Er staat een link naar de site

2. ”Hmjah, ik heb het besluit genomen om een website te beginnen ooit eens. Maakt me ook kwetsbaar, vooral voor een paar mensen die denken dat ze dan alles direct mogen alsof ik vogelvrij ben. Tja... zo ken ik er ook nog wel een paar.”

Die durft met ze vogelvrij, hij moet eens nadenken hoeveel mensen zijn bloed wel kunnen drinken omdat hij die als oud vuil heeft behandeld. Jantje bijvoorbeeld als een der laatste, die hebben ze collectief daar weg gepest, omdat die een eigen koers voer. Er is maar 1 koers en dat is de Eindhovense kermiskoers

Heb ik net al iets over gezegd in newsbot over die Jeroen van der Linde.

“De indonesiers zijn momenteel goed bezig met hun geschiedenis. Dat zie ik aan hun blogs.”

Kom Mas, twee blogs maken nog geen lente. We hebben het over een land met 240 miljoen inwoners. Daar doet slechts 5% aan internet, maar dat zijn er evengoed toch 12 miljoen en dat zal de komende jaren gaan groeien, hard gaan groeien. Geschiedenis in Indonesie zijn nog steeds mooie verhalen waarin met de feiten wordt gesjoemeld, het moet zo mooi mogelijk gebracht worden. Het scannen van een aantal oude aanzichtkaarten en deze zonder samenhangend verhaal op een gratis site neerzetten is ook geen opzienbarende prestatie. Het is leuk om even naar te kijken, maar heeft verder niet veel met geschiedenis van doen. Het leuke in het kijken is dat je de geschiedenis zelf kent, een leek ziet niet anders dan wat "ouwe plaatjes".

Twee blogs? Twee blogs bezocht door miljoenen, beinvloedt de gedachtengang van miljoenen.
Die Indonesiers zijn net indo's :-)
alles moet mooi gepresenteerd worden, levert toch subsidie op.
window-dressing noem je dat met een mooi woord.

Overigens: er zijn nog meerdere van dit soort geschiedenis blogs van de hand van indonesiers.

Hier nog een link.
Dit soort links vind je niet op die indische startppagina's

http://sejarahkita.blogspot.com

Die "My Odessy" blog is triestig. Krakkemig Engels en technisch helemaal niet in orde.

Trouwens, ik vind dat ook hier een beetje gelet zou kunnen worden op taalfouten. Sommige haal ik er zelf uit omdat ze pijn doen aan mijn ogen maar met een beetje goede wil gaan we niet de weg op van Sidia.

groetjes,

"Trouwens, ik vind dat ook hier een beetje gelet zou kunnen worden op taalfouten. Sommige haal ik er zelf uit omdat ze pijn doen aan mijn ogen maar met een beetje goede wil gaan we niet de weg op van Sidia."

Kom dit is geen dessa schooltje.. geef eens voorbeelden ?
Fouten zijn inherent aan fora waar snel geschreven wordt. Als ze erg opvallend zijn verbeter ik, ook in reacties die niet van mij zijn. Maar stoor me er verder niet aan. Spontaniteit is belangrijk, zeker vandaag de dag, men heeft het over "gestructrureerd denken" een stap verder is geprogrammeerd denken, dus robots.

"Al suffend kwam ik op een weblog terecht........"

Zoazls gevraagd, enkele voorbeelden, alleen al uit dit topic:

quote
salatiga, die waren heel schaaars op internet voordat de salatiga-site

Ze maar gerust alle Nederlandse sites

Die durft met ze “Vogelvrij,

ik heb eea al subtiel

Twee blogs bezocht door miljoenen, beinvloedt
unquote

Typefouten, slechte zinsconstructies, verkeerde vervoegingen...geen wonder dat alleen Vlamingen "Het grote Nederlandse dictée" winnen.

Een klein beetje respect voor de lezer moet toch kunnen of niet soms?

"Typefouten, slechte zinsconstructies, verkeerde vervoegingen...geen wonder dat alleen Vlamingen "Het grote Nederlandse dictée" winnen."

Laten we het zo houden, dan winnen ze af en toe nog iets, ik had bijna "wat" geschreven, doch kasian met die Vlamen.
Dit lijkt me trouwens Français: "dictée"

Gezien:

schaars met 3 aaa's, 2 blogs die beinvloedt.
Kan inderdaad niet, nee dat kennie.

Wat dat Indonesische, in het Engels geschreven, blog betreft:
Wanneer wij vroeger Cuby van The Blizzards hadden verboden om in het Engels te zingen, dan luisterden wij nu nog steeds naar Wil Tura of naar Het Coctail Trio.

Nog meer foto's

http://tyawar.multiply.com/photos
http://bataviaplus.multiply.com/

Ik heb weer dezelfde kritiek die ik op de vorige had. Het zijn wel allemaal mooie plaatjes, zelfs af en toe heel mooie, er zit echter geen verband in en een verhaal ontbreekt. Plaatjes van vroeger zijn een trend in Indonesië, ook de Tempo Doeloe spelling gebruiken., maar heeft natuurlijk weinig met geschiedenis te maken. Ook zien die blogs er allemaal het zelfde uit qua vormgeving, is ook vervelend, waarom gaan ze niet experimenteren ?

Ik vind die kritiek van Pak Trik op het slechte Engels van die “My Odessy” site ook overdreven. Ik zag mensen die zich zorgen maakten om de verdwijning van een oud fort in Ancol. Dat is zeldzaam, ik kondigde aan dat het foto’s waren, bijschriften in het Engels. Een ieder die Indonesië een beetje kent weet toch dat Inggris susah sekali is.

Fotootjes kijken alleen kan geen kwaad toch?

Overigens: hier staat een link naar jouw blog

(vind de link sejarah indonesia)

http://komunitashistoria.blogspot.com/2008/08/sejarah-berdirinya.html

Op het Mooinesia-forum heeft iemand jouw blog ook aangekondigd:
http://forum.indahnesia.com/topic/6907/0/mooi_blog_over_indonesie.php

"Fotootjes kijken alleen kan geen kwaad toch?"

Nee hoor, je steekt er alleen zo weinig van op. Die komunitas sejarah begint met hun eigen "geschiedenis" en daarna de hele bekende rataplan:
Sejarah
Visi & Misi
Program
Struktur Organisasi
Makna Lambang

5 jaar geleden begon ik op mijn website met Pulau Onrust, ineens moesten ze allemaal daar naar toe, in de loop van de jaren heb ik veel van deze dingen bezocht, gefotografeerd en beschreven. Cirebon, Tugu, Batavia Dll. Nu doen ze allemaal hetzelfde onder het mom geschiedenis.

Daar hebben we het op deze blog al eens over gehad, over dat nadoen door Indonesiers.
Maar ik ken ook een andere groot indonesie-kenner, nl dhr Jeroen van der Linde. Waar blijkt dat uit? Nou hieruit.

http://indonesie.startpagina.nl/
http://indonesie-steden.startpagina.nl/
http://bali.startpagina.nl/
http://indonesisch-borneo.startpagina.nl/
http://jakarta.startpagina.nl/
http://lombok.startpagina.nl/
http://sulawesi.startpagina.nl/
http://sumatra.startpagina.nl/
http://nusa-tenggara.startpagina.nl/

Lon schreef:

quote
Ik vind die kritiek van Pak Trik op het slechte Engels van die “My Odessy” site ook overdreven. Ik zag mensen die zich zorgen maakten om de verdwijning van een oud fort in Ancol.
unquote

Ik kan er niet aan doen dat ik de manier waarop iets gepresenteerd wordt belangrijk vind. En daar behoort ook taalgebruik bij. Nu ben ik de laatste om te beweren dat de inhoud niet belangrijker is dan de vorm maar uit ervaring weet ik dat slecht gepresenteerde inhoud, gewoonlijk slechte inhoud is. (vb de poll over eventuele acties - wie krijgt daar kop of staart aan)

Het opzetten van het voormalige forum en het huidige weblog zorgde voor verhitte discussies tussen Solo en Heppen. Als er nog maar één lijntje verkeerd getrokken was, kreeg ik hier in Heppen mijn bak vol. Iedereen weet wel wat het betekent als een Amsterdammer je de huid wil vol schelden.

Dus verschiet ik me een bult natuurlijk als ik Lon hier opeens de loftrompet hoor steken over een site, die taalkundig een ramp is en technisch gezien ook niet om door een ringetje te halen.

Ik moet echter ook toegeven: zonder idee, geen site!

"Daar hebben we het op deze blog al eens over gehad, over dat nadoen door Indonesiers."

Nou Mas,

Het gaat niet zozeer over nadoen, maar helemaal niets doen, want was is het nut van de eigen geschiednis van een jonge organisatie, hun "visi & misi" dat is de echte Indonesische dooddoener, vooral ambtenaren zijn hier vaak mee bezig, net zoals de "struktur oraganisasi" met als klapper de "Lambang". Het lijkt wel een ambtenaren site.

Wat betreft die Pak Trik, die mag hier best meer commentaar geven. Een beetje pittige kritiek van een "buitenstaander" is nooit weg. Om te voorkomen dat we gaan denken dat we alles hiero weten, daar zijn andere sites veel beter in. Laten we beginnen om een beetje op onze schreiffouten te gaan letten.

De schoonheidsprijs heb je ook al niet gekregen met jouw blog, van Indonesie-goeroe Jeroen van der Linde

http://forum.indahnesia.com/topic/6907/0/mooi_blog_over_indonesie.php

Om te voorkomen dat de pagina in zijn geheel verdwijnt, en wij niet meer kunnen meegenieten, hier de letterlijke tekst.

Nortoc: Ik ben nieuw op dit forum maar gezien Indonesië me nauw aan het hart ligt en ik nog een linkje weet naar een prachtig blog dacht ik dat ik dat jullie niet mocht onthouden. Vergeef me als dit onderwerp reeds meerdere malen aan bod mocht gekomen zijn, maar ik dacht van niet:

= edit: geen mooi blog =

Jeroen: Die link wil ik hier niet zien. Is geen mooi blog als je een beetje beter kijkt.

The Boss heeft gesproken en daar moet jij het maar mee doen.

Het gaat niet zozeer over nadoen, maar helemaal niets doen, want was is het nut van de eigen geschiednis van een jonge organisatie, hun "visi & misi" dat is de echte Indonesische dooddoener, vooral ambtenaren zijn hier vaak mee bezig, net zoals de "struktur oraganisasi" met als klapper de "Lambang". Het lijkt wel een ambtenaren site.

Je hebt gelijk. "Indische-jongeren" zijn hiermee ook bezig, met hun Lambang.
Het Indomelati-embleem (de Vlag van Trouw)
Sommige gaan hierin zo ver dat zij militaire kledij dragen bij bepaalde gelegenheden.
Mijn vader zou zich in zijn graf omdraaien wanneer ik hem dit zou vertellen.

Weer anderen laten hun lichaam vol-tatoeren (al dan niet met indonesische symbolen) en presenteren dit als unieke indische kultuur. Bij mijn weten zijn jongeren in Indonesie daarmee al sinds geruime tijd meebezig. Ik zag reeds een Tattoo-website van jongeren uit Jakarta.

"Jeroen: Die link wil ik hier niet zien. Is geen mooi blog als je een beetje beter kijkt."

Nee er staat een foto met zijn porum ergens hiero, nou dan krijg je van ze levensdagen geen schoonheidsprijs, eerder strafpunten wegens beledigen van iemands zicht. Ma'af.

"Bij mijn weten zijn jongeren in Indonesie daarmee al sinds geruime tijd meebezig. Ik zag reeds een Tattoo-website van jongeren uit Jakarta."

Als je in een "moderne" stad als Yogyakarta komt zie je ook jongeren met piercings, tattoo's, spijkerbroeken met lage kruizen enz. Is gewoon ikut-ikutan om het westen na te doen. Tattoo's hebben dan wel een traditie in Indonesie, Dayak, Siberut en nog meer gebieden, maar toch wordt het geassocieerd met "preman" dus staan die in een kwaad daglicht. Een groep van die jongeren die er zo moderen uitziet zal maar eens een groepje militairen tegenkomen, nou dan vallen er klappen. Wat ook erg in de mode momenteel is geraakt is geverfd haar. Het allemaal zwart met af en toe grijs is verleden tijd. Men ziet allerlei kleuren, eigenaardig is de voorkeur voor natuurlijke westerse kleuren zoals blond, bruin en rood. Je lacht je af en toe rot als je zo een blonde Chinees of rooie Javaan ziet.

Een groep van die jongeren die er zo moderen uitziet zal maar eens een groepje militairen tegenkomen, nou dan vallen er klappen.

Hahahahahehehehehe,

Dat zijn dezelfde indische-jongeren waarover ik het had en die zich uitdossen in militair tenue.
Die kom je straks ook tegen op de indie hedenking.
15 en 17 augustus komen naderbij. Bereid je er maar voor.

Ik had geen vermoeden dat mijn posting op indahnesia.com een "full scale war" zou uitlokken.

Sinds een paar maanden volgde ik de berichtjes op hogergenoemd forum. En toen ik dit tamelijk recente blog tegenkwam, dacht ik dat ook de lezers op dat forum hierin wel geïnteresseerd zouden zijn. Groot was mijn verbazing toen mijn berichtje verdwenen was en ik las dat de webmaster van dat forum mijn linkje zonder enige vorm van rechtvaardiging verwijderd had. Hij wil het gewoon niet, wat ik wil was totaal onbelangrijk.

Nu ik hier de berichtjes lees over mijn goedbedoelde actie, begrijp ik al beter in wat soort wespennest in me begeven had. Toch heb ik grote moeite met de beslissing van de webmaster van indahnesia.com. "Onvolwassen", denk ik dan. Op dit blog staat er gewoon een link naar zijn forum; de surfer wordt met andere woorden als verstandig genoeg beschouwd om zelf te beslissen waar hij naartoe wil surfen. Niet zo op indahnesia.com; daar beslist de "boss", zoals jullie hem noemen, blijkbaar over wat de surfer mag zien en wat niet. Platvoerse censuur.

In dit licht lees ik de berichtgeving op "mooinesia" (goed gevonden) nu helemaal anders.

Hopelijk vinden meer "open-minded" mensen de weg naar dit volwassen blog. Een 8/10 is een goed cijfer voor dit blog.

Ga zo verder.

Nortoc,

Wanneer ik die foto van The Boss met de tekst "Is geen mooi blog als je een beetje beter kijkt" aanschouw, dan denk ik toch dat hier een stel kinderen aan het fröbelen zijn geweest.
Maar ik geef toe, wat de webmaster van Indahnesia heeft gedaan is, zeer ondemocratisch. Alles wat hij doet staat in het teken van zijn opgeblazen ego.
Ook die Sidai op dat forum kan er wat van.
Niemand die zijn stukjes leest of er een moer van begrijpt, ik tenminste niet, maar hij schrijft lustig en onverdroten verder.
Hij wil zijn naam zeker in het Guiness Book of Records vermeld zien.

Sang Ini ?? Wat moet ik me bij deze naam voorstellen, ik heb zo het gevoel dat je een van de spammers bent, maar omdat ik geen 100% zekerheid heb geef ik je het voordeel van de twijfel.

Wij zijn inderdaad hier af en toe lekker aan het knutselen en gaan dan uit van kinderlijke eenvoud, want wij nemen dit leven niet al te serieus. Humor is tenslotte de kurk waarop dit leven dient te drijven. Als wij zo naar de vaste prik van Mooinesie kijken, die zijn elkaar alleen maar aan het overtreffen in het beter weten. Een buitenstaander die daar info vraagt wordt helemaal gek. Ze voelen zich daar heel wat, terwijl het niet meer is dan een hangplek en uitlaatklep voor straathonden is.

Meneer Sluiter,

U noemt een lezer die 2 berichten heeft geplaatst met daarbij slechts 1 kritische regel al een spammer?
Dat heb ik van mijn leven nog nooit meegemaakt.
Een andere kritische opmerking wil ik plaatsen in de richting van de heer Ed Vos, de nestbevuiler, met zijn negatieve benadering van indo-jongeren.
Ik denk toch dat hij zijn uitlatingen ten opzichte van 500.000 voorbeeldige Indonesische Nederlanders enigszins moet matigen. Het zijn keurige Nederlandse staatsburgers, je hoort er niets van, in vergelijking tot andere allochtone groeperingen die heden ten dage de voorpagina van de krant halen.
Ook voor hem geldt het motto: Leven en laten leven.

Nir Sang Ini,

Tenang aja, wij houden vandaag een extra controle actie, we zijn in een jolige bui, daar hoeft U niet boos om te worden. Wij verzochten U even te blazen, maar U mocht toch gewoon doorrijden ;-)

Wat die Indische Nederlanders betreft, ja dat is nou eenmaal het stokpaardje van Dhr. Vos, een ander verzameld postzegels. Ik geloof niet dat Dhr. Vos iets tegen deze bevolkingsgroep heeft, daar hij er zelf toe behoort. Hij foetert meer op hetgeen hij van sommigen van deze mensen op het Internet tegenkomt. Hij zou misschien een beetje preciezer in zijn woordkeuze moeten wezen, want ik kan beamen dat veel van de Indische Nederlanders als voorbeeld kunnen dienen voor hen die zich vanuit ander buitenland binnen onze grenzen hebben gevestigd. Dat is hem dus bij deze medegedeeld.

Ik ervaar de vergelijking Indonesiers met postzegels als heel onbegrijpelijk meneer Sluiter.
Vinden die Indonesische Nederlanders ook wereldwijde verspreiding?
Edoch, daarover hoeven wij hier samen niet in discussie te treden; u vergeleek immers Javanen al met boomapen.
Desalniettemin gaat u toch door met uw Indonesia-blog.
Afgezien van dat kinderachtig afgeven op de eigenaar van die matige Indahnesiasite, zijn een aantal onderdelen ervan
heel educatief. .
Dat moet ik wel toegeven.

Als U effies goed Uw ogen de kost geeft zult U kunnen lezen dat ik de heer Vos met een postzegelverzamelaar vergelijk. Als U de kunst van het lezen niet machtig bent, is het niet verstandig om te reageren. Dat leidt tot discussies die geen zin hebben. Wat de rest betreft, een ieder heeft recht op zijn mening. U kan natuurlijk ook gewoon bij Mooinesie lid worden, maar daaro mag U niet over mijn spreken. Ik ben daar persona non grata, zoiets als een vis zonder graat. Doch daar wordt een baaierd van onderwerpen behandeld, zelfs de voorwaarden om te kunnen zwemmen, met DNA en zo.

<Citaat>Als U effies goed Uw ogen de kost geeft zult U kunnen lezen dat ik de heer Vos met een postzegelverzamelaar vergelijk.</citaat>

De diepzinnige betekenis achter deze vergelijking ontgaat me :-)
Ik ken wel een postzegelhandel die op E-bay een handeltje drijft in postzegels uit Indonesie en daarnaast een goedbezocht forum runt.

Ik heb werkelijk genoten van de kritiek van SangIni. Zo kan het dus ook.
Bule456 aka Obiyo schijnt zelfs op dat WWF zodanig te hebben gespamd dat ook moderator Ketut berichten van hem heeft verwijderd.
Alleen, SangIni zou zich eens moeten verdiepen in het verschil tussen Indische Nederlanders en "Indonesische Nederlanders" en Indonesiers.
Ik ben er de persooon niet naar om hem dit uit te leggen.
De indo's op internet hebben blijkbaar hun werk niet goed gedaan. Maar ook forum- beheerders maken zich schuldig aan deze verwarring. Ik zag op een Indonesie-forum zelfs een grote aankondiging van de viering van de 15e augustus, terwijl ik toch meen te weten, dat men in Indonesie de 17 augustus viert. In bepaalde indokringen word je zelfs met de nek aangekeken wanneer je op de 17e augustus de Merdeka viering bijwoont. Van de andere kant denk ik; ga je "pitulasan" vieren op de KBRI, kom je Om Sid tegen :-))

Zelfs in mijn prive-leven ervaar ik het verschil. Zoals mijn vrouw in de eerste jaren van haar verblijf in Nederland met toepassing
van de Indonesische grammatica Nederlands probeerde te spreken, zo heb ik een internet-indo nog nooit horen praten (of schrijven).
Op internet zou men dat petjok noemen.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat zij daarbij geen gebruik maakte van de wel zwaar overdreven klanknabootsingen zoals velen op indische fora.
Natuurlijk zijn er overeenkomsten, maar ook dan moet ik toegeven dat Indonesiers in Nederland, vele malen Indischer zijn dan menig indo die pretendeert Indisch te zijn. Dit mag ik toch wel erbij vermelden zonder dat de gehele indo-kaum over mij heen rolt?

Voor het overige: ik heb niets aan te merken op de kritiek van SangIni. Discussies in dit topic kunnen wij beter ook vermijden
Het wordt straks een gebed zonder eind ook nog.
SangIni, u kunt bij mij langs komen, en verder praten, u bent welkom.

"De diepzinnige betekenis achter deze vergelijking ontgaat me :-)"

U zoekt er misschien teveel achter Nir Vos, de ene verzameld dus postzegels, als zijn stokpaardje en U verzameld scalpen van Indo’s die U op het internet zoekt. Als ze weer eens in de fout gaan met hun opgeblazen gedoe dat men in Indonesie “kampungan” zou noemen en achter de rug van degene die al die poeha maakt vreselijk zou gaan lachen. Ik zie Dhr. Vos dan ook wel eens, in gedachten (!!), met een paar Indoscalpen aan het haar meedragend in de ene hand en een met bloed bevlekt zwaard in de andere op weg naar zijn huis om deze scalpen boven zijn voordeur te hangen. Als een kind van twee culturen, echter een van die twee culturen werd er al eeuwen geleden door de Nederlanders uitgerost, want een antieke cultuur. Echter op Java hebben ze nooit koppen gesneld, dat waren vredige rijstboertjes en laten we eerlijk wezen die Indo’s bedoelen met twee culturen toch de cultuur van Midden-Java en die van Den Haag. Dus waarschijnlijk is die koppensnellerij door dhr. Vos slechts een boze droom van mij en is alles in Indoland Pais en Vree :-))

<citaat>Dus waarschijnlijk is die koppensnellerij door dhr. Vos slechts een boze droom van mij en is alles in Indoland Pais en Vree :-)) </citaat>

Wanneer er door buitenstaanders aanvallen worden gepleegd, dan wijzen de neuzen dezelfde kant op. Typisch javaans of moslim :-)

p.s. Ik kom uit Lombok. Nog steeds een van de armste gebiedsdelen van Indonesie. Balinees/Sasak.

Hallo meneer Vos, uw opmerkingen ten opzichte van de Indo's (met een hoofdletter graag) gaan mij toch een heel eindje te ver. En zeker als het gaat om de datum 15 augustus...

Capitulatie
Pas op 15 augustus 1945 kwam er een einde aan de oorlog in dit gebied door de capitulatie van Japan. Dit betekende echter nog niet dat er sprake kon zijn van een echte bevrijding. Toen Japan zich overgaf, waren er nog geen geallieerde troepen Indië binnengetrokken. De Japanse militairen kregen de opdracht de orde en rust te bewaren totdat de geallieerde troepen de macht konden overnemen. Einde citaat.
Alweer Vos: Zelfs in mijn prive-leven ervaar ik het verschil. Zoals mijn vrouw in de eerste jaren van haar verblijf in Nederland met toepassing
van de Indonesische grammatica Nederlands probeerde te spreken, zo heb ik een internet-indo nog nooit horen praten (of schrijven).
Op internet zou men dat petjok noemen.

Het toepassen van de Indonesische grammatica op het Nederlands resulteerde in Petjoh (met een hoofdletter).

Wat een haat meneer Vos, frustraties misschien?

Aanvulling: Het Petjoh is waarschijnlijk in de tweede helft van de 19e eeuw op Java ontstaan in gemengde gezinnen, met een Nederlandse vader en een Indische moeder. Kinderen groeiden op met het Maleis als straattaal en verwierven een Nederlandse woordenschat via het onderwijs en de vader.

Peter toch..

We bevinden ons op een blog waarop wij ons kunnen veroorloven om niet te mierenneuken over hoofdletters en schreiffouten.
Het is overigens petjok, Petjok zoals u het wilt
http://www.tjaberawit.com/

Mijn vrouw sprak Nederlands met bahasa Indonesa als spreektaal, maar verwierf een zeer groot woordenschat door mijn prive-onderwijs, naast die van het ROC overigens
Aangezien zij op een blauwe maandag op het UKSW te Salatiga heeft gezeten (en niet door gebrek aan intelligentie daar heeft moeten vertrekken), en mijn boeken las (oa. Daum, Nieuwenhuijs, en andere) is haar Nederlands aanzienlijk en rap verbeterd. Daarnaast leest zij kranten, kijkt zij mee naar talkshows.
Wat voor belang heeft zij - en dat geldt voor al die intelligente indo-jongeren evenzeer - om krom Nederlands, sorry om een dode taal te spreken?
zij is evenzo een kind van twee culturen: zij spreekt bahasa Indonesia, Javaans (Ngoko weliswaar, haar vriendinnen Krama) en Nederlands.

Haat frustraties, wat zal ik daarop antwoorden? Wat wilt u horen?.
Daar ga ik op deze blog en in het openbaar niet verder op in.

Ed toch, het ging mij helemaal niet om hoofdletters en schreiffouten... Goed lezen meneer Vos. Het ging mij om het afgeven op Indo's.
Overigens schrijft de een Petjok, de ander Petjo en weer een ander Petjoh. Allemaal hetzelfde ermee bedoelend.

Overigens, petje af voor uw echtgenote. Citaat: Wat voor belang heeft zij - en dat geldt voor al die intelligente indo-jongeren evenzeer - om krom Nederlands, sorry om een dode taal te spreken?

Of is het krom Maleis? Voor mij is het een stukje geschiedenis en niets anders. Krom Nederlands wordt door ene Sidia geschreven en ook misschien wel gesproken en heeft niets van doen met Petjoh.

Even terzijde:

Bij de Slegte ligt voor 6,90 het boek
Dochters van de Archipel van Griselda Molemans, over de migratie van de 'eerste generatie' ( Indische, Molukse, Chinese, Toraja, Papua, Perkeniers en Indo-Afrikaanse vrouwen) uit het voormalig Nederlands Indie.

"Dochters van de Archipel " Ik heb even op het internet gekeken, er is maar een recensie voorhanden, die iedere boekhandel gebruikt. Is dit niet een "vrouwenboek" ?

Ja, het boek is geschreven na gesprekken met 10 vrouwen
Er is ook iemand uit Purworejo aan het woord.

Het boek is natuurlijk interessant omdat je nu het verhaal van "inlandse" vrouwen hoort, die zijn de cultuurdraagsters en overdraagsters.
Mannen vertellen je toch alleen maar hoe het was in Birma, Bali e.d. althans dat waren de stokpaardjes van mijn vader

..en het lekkere eten dan ?

Dat zou leuk zijn, een boek waarin Indo's over eten praten. Ruzie over of er nu wel of geen ebi in de nasi goreng moet en trasi in de rujak..ayam sori roedjak natuurlijk voor Indo's.

Ook daarover wordt over verteld :-) Manokwari (-> Biak)komt ook aan bod.
Ik heb het boek gekocht voor mijn vrouw.

Is door een man geschreven dus morgen maar effies naar De Slegte, tussen de druppels hujan door.

Hier volgt de recensie van Joop van den Berg
Dochters van de Archipel
Auteur: G. Molemans
Uitgeverij Balans
Trouw, 15 januari 2005

Dat "nergens wordt omgezien in wrok", aan het einde van de recensie vind ik een goeie.
Wat die Indie-herdenking betreft. Zat er weer iemand op internet te zeuren dat er tijdens de herdenkingstoespraak geen aandacht werd geschonken aan de "kille ontvangst" in Nederland.

Tien Indische vrouwenlevens

Joop van den Berg

Het aantal boeken over het vroegere leven in de voormalige kolonie Nederlands-Indië neemt de laatste tijd zienderogen af. Dat is ook niet zo verwonderlijk, want 'het verhaal' is inmiddels al zo vaak verteld. Ook hebben wetenschappers de nodige correcties in al die egodocumenten aangebracht. Een boek over deze materie moet wel heel bijzonder zijn, wil de gewone lezer het nog geboeid uitlezen.
Zo'n bijzonder boek is 'Dochters van de Archipel' van Griselda Molemans. Het behelst de levensgeschiedenissen van tien 'Indische' vrouwen, die rond 1930 zijn geboren, de verschrikkelijke oorlog en revolutie aan den lijve ondervonden en uiteindelijk naar Nederland repatrieerden. Al is het woord patria (vaderland) voor hen niet van toepassing, want zij hebben meestal Indo-Europese, Chinese, Toraja, Papua, Bandanese of Indo-Afrikaanse voorouders en komen uit de meest uiteenlopende milieus.

En die waren -hoe uniek ook- zonder uitzondering ondergeschikt aan de koloniale mores. Dat zie je al in hun vroege jeugd. Sommigen van de vrouwen waren leerling op koloniaal correcte, dure scholen, anderen moesten het doen met een driejarige dorpsschooltje met nauwelijks leermiddelen. Maar het zijn stuk voor stuk 'sterke' vrouwen en grote persoonlijkheden die alle tien hun weg in het koloniale mijnenveld hebben moeten ontdekken.

Griselda Molemans beschrijft hun uiterst boeiende leven in een tiental losse portretten op basis van gegevens uit de tijd van vóór de Tweede Wereldoorlog, toen alles nog pais en vree leek. Vervolgens worden in een samenvattend hoofdstuk de wederwaardigheden verteld uit de oorlog zelf, een tijd van allesomvattende keuzes: Kiezen voor de blanke voorvaders of voor de Indische of Indonesische grootmoeders. Dit hoofdstuk wordt gevolgd door een zeer gedetailleerd verhaal over de gang naar Nederland. De overkomst betekende meestal dat men opnieuw een houding moest zoeken tegenover de manier waarop blanke Nederlanders hun sterk gekleurde nieuwe medelanders bejegenden.

Daarenboven toont de samenstelster bij iedere vrouw een zestal kiekjes uit het familiealbum en een reeks losse portretten van de vrouwen nu, als een soort fotografische toegift. Molemans bereikt ermee, dat de beschreven vrouwen helder op je netvlies komen te staan. Maar dat doet ze ook door de superieure manier van redigeren, waardoor er geen herhalingen voorkomen en ieder mensenleven zijn eigen bijzondere toon heeft meegekregen.

Duidelijk wordt ook dat er geen afgeperkt Hollands, Indo-Europees of Indonesisch leven heeft bestaan, maar dat alles met alles te maken had. Je moet dan ook wensen dat iedereen die ook maar een greintje belangstelling heeft voor dat leven van tempoe doeloe dit boek zal lezen.

Omdat de vrouwen zo sterk zijn, is het ook een positief boek geworden. Een voorbeeld: aan het woord is mevrouw Jolly: ,,Wij zijn blij dat wij het overleefd hebben en dat we redelijk gezond zijn. Ik denk vaak: ik heb het allemaal overleefd (...) Ik ben er nog voor mijn zoons, schoondochters en kleinkinderen, op wie ik dol ben. Daar ben ik heel dankbaar voor.''

Dat is ook het mooie aan dit boek. De verschrikkingen van de oorlog worden heel waarheidsgetrouw weergegeven, maar het resulteert toch in een ode aan het groots en meeslepend leven, dat ze in Indië hebben geleid.

Dat vind ik een van de opvallendste verdiensten van het boek, nergens wordt omgezien in wrok.

Beste mensen;

Er zijn wel wat leuke Indonesische geschiedenis sites,doch echte boeiende ken ik niet.
Er zijn wel eens wat blogs,waar je wat boeiende lokale historieartikelen op vindt.Meestal uit kranten gehaald.
In West Kalimantan is een groot historisch besef.De Maleiers willen natuurlijk zich ook profileren,daar daar ook nog de Dayakbevolking is,dus het historisch besef vd Maleiers heeft een grote reden om zich te profileren.

Dan kan je dus op sites vd 2 grote kranten daar kijken: Pontianak Post en Equatorial Online.Vindt je goede zaken.Niet echt iets supernieuws onder de zon,doch soms kom je wel een nieuw belangwekend feit tegen.Oude data zijn niet echt immer correct.
Overigens:lokaal bij de mensen;buiten de internetwereld is er wel allerlei inittaitieven.Vaak zijn dat voormalige schoolmeesters,of kerkmensen,die de historie op schrift stellen.
Ik was eens op Alor en daar was een man vd kerk bezig lokaal veel oude mensen te interviewen,die bekend stonden als lokale historie opslagplaatsen(in hun hoofd.Zulke mensen hebben vaak een fenomenaal(getraind)geheugen).Ik heb ook eens daar z'on oudere heer mogen interviewen en kreeg toen bijna alles,wat ik wilde weten.Kostte me maar 2 bintangbiertjes en een beetje handgeld.
Op andere plaatsen dus vaak schoolmeesters,die fenomenale manuscripten volpennen.

O ja,in W-Borneo ook nog een derde krant,die zich aan historie waagt.Ben even de naam vergeten.Soms goed,dat erg veel journalisten in Indonesie hele jonge mensen zijn(enthousiast dus),doch jammer,daar door te weinig ervaring ook niet alles vaak correct is.

Okay,ga even mijn zondagse plicht doen(de rust vd kerk opzoeken).

Tot later.

Hoogachtend:
Donald Tick