Reacties
Ed Vos schreef:
Een tekst die ik van het internet heb gehaald
The Black Dutchmen, or Londo Ireng as they were called in Javanese, were African soldiers serving in the Royal Dutch East Indies Army (KNIL). Between 1831 and 1872 over 3000 of them were recruited from Africa's Gold Coast (now Ghana). A large part of them were garrisoned in Purworejo. After their tour of duty many returned to Africa, but others married a Javanese woman and stayed, mainly in Purworejo but also in Semarang, Salatiga and Solo. In 1859 king William III allocated a plot of land in Purworejo for the retired African soldiers and their families.
Not many Indonesians remember this part of their history, but the residents of the African quarter do. When in the early 90ies the authorities changed the names of the streets Gang Afrikan into Gang Koplak, they met with protests and since 2002 the original names were restored.
The quarter consists of two narrow streets (gang) leading north from the main street until they end at rice fields, connected by three transverse streets. When we walked one of these, we met mrs Praptimah, the oldest resident. She remembers the last African warden, by name of Hendrik Beelt, who died in 1923. She told us the last Indo-African resident deceased in 2006.
Photo 1. Signboard with restored streetname of Gang II. Gang I has no board.
Photo 2. Originally the streetname was written Afrikan, as this board of the local tailor shows.
Photo 3. Of all the houses in the quarter only this one has not been altered since before Indonesia's independence.
Photo 4. A shop on the main street, Jalan Sudirman, uses the name African.
Directions: From the town square go south direction Kebumen. A turn east brings you into Jalan Sudirman, the main streat east out of town. Stop after a few hundred meters at the hospital (on your right). Here look out or ask for Gang African II.
Want to know more about this part of colonial history?
The full story of the Black Dutchmen has been written (in Dutch) by dr Ineke van Kessel in a book entitled 'Zwarte Hollanders', published by KIT Publishers at Amsterdam, 2005. Or go this the website of Elwin International Tours:
Ik moet wel erbij vermelden dat dit een tekst is van Theo van Beusekom, bij een van zijn fototrips
The Black Dutchmen, or Londo Ireng as they were called in Javanese, were African soldiers serving in the Royal Dutch East Indies Army (KNIL). Between 1831 and 1872 over 3000 of them were recruited from Africa's Gold Coast (now Ghana). A large part of them were garrisoned in Purworejo. After their tour of duty many returned to Africa, but others married a Javanese woman and stayed, mainly in Purworejo but also in Semarang, Salatiga and Solo. In 1859 king William III allocated a plot of land in Purworejo for the retired African soldiers and their families.
Not many Indonesians remember this part of their history, but the residents of the African quarter do. When in the early 90ies the authorities changed the names of the streets Gang Afrikan into Gang Koplak, they met with protests and since 2002 the original names were restored.
The quarter consists of two narrow streets (gang) leading north from the main street until they end at rice fields, connected by three transverse streets. When we walked one of these, we met mrs Praptimah, the oldest resident. She remembers the last African warden, by name of Hendrik Beelt, who died in 1923. She told us the last Indo-African resident deceased in 2006.
Photo 1. Signboard with restored streetname of Gang II. Gang I has no board.
Photo 2. Originally the streetname was written Afrikan, as this board of the local tailor shows.
Photo 3. Of all the houses in the quarter only this one has not been altered since before Indonesia's independence.
Photo 4. A shop on the main street, Jalan Sudirman, uses the name African.
Directions: From the town square go south direction Kebumen. A turn east brings you into Jalan Sudirman, the main streat east out of town. Stop after a few hundred meters at the hospital (on your right). Here look out or ask for Gang African II.
Want to know more about this part of colonial history?
The full story of the Black Dutchmen has been written (in Dutch) by dr Ineke van Kessel in a book entitled 'Zwarte Hollanders', published by KIT Publishers at Amsterdam, 2005. Or go this the website of Elwin International Tours:
Ik moet wel erbij vermelden dat dit een tekst is van Theo van Beusekom, bij een van zijn fototrips
13 augustus 2008 19:00:10
Londoh schreef:
Uit het boek "De Njai" van Reggy Baai, hier al eens besproken:
Marie (Olus)
Zij had twee namen. Haar Afrikaanse naam was Olus. Maar zij stond bekend onder de naam Marie. Zij werd geboren in de Afrikaanse wijk van Poerworedjo op Midden-Java als jongste van vijf kinderen. Haar vader was een Afrikaanse KNIL-militair die in de eerste helft van de negentiende eeuw voor het koloniale leger was geronseld in Elmina het huidige Ghana. Haar moeder was de inlandse vrouw Nikem.
en dan volgt het levensverhaal van deze vrouw....
Zielig als je naar een plek gaat en een station fotografeert, maar je weet, als zelfbenoemde Mooinesie deskundoloog helemaal niets van die plaats, niet eens van het gebouw dat je fotografeert. Je moet het hebben van stomme dooddoeners als: "as well as the colonial design which make it seems you are going back in time some hundred years."
Marie (Olus)
Zij had twee namen. Haar Afrikaanse naam was Olus. Maar zij stond bekend onder de naam Marie. Zij werd geboren in de Afrikaanse wijk van Poerworedjo op Midden-Java als jongste van vijf kinderen. Haar vader was een Afrikaanse KNIL-militair die in de eerste helft van de negentiende eeuw voor het koloniale leger was geronseld in Elmina het huidige Ghana. Haar moeder was de inlandse vrouw Nikem.
en dan volgt het levensverhaal van deze vrouw....
Zielig als je naar een plek gaat en een station fotografeert, maar je weet, als zelfbenoemde Mooinesie deskundoloog helemaal niets van die plaats, niet eens van het gebouw dat je fotografeert. Je moet het hebben van stomme dooddoeners als: "as well as the colonial design which make it seems you are going back in time some hundred years."
13 augustus 2008 19:09:24
Ed Vos schreef:
<quote>Zielig als je naar een plek gaat en een station fotografeert, maar je weet, als zelfbenoemde Mooinesie deskundoloog helemaal niets van die plaats, niet eens van het gebouw dat je fotografeert. Je moet het hebben van stomme dooddoeners als: "as well as the colonial design which make it seems you are going back in time some hundred years." </quote>
Wanneer ik in Indonesie zou wonen zoals jullie, die tijd komt nog wel vrees ik :-) dan zou ik het wel weten.
Van de andere kant denk ik, wanneer je dag in dag uit in dezelfde stad verblijft, woont en werkt, dan loop je de interessante dingen ook zo voorbij. Behalve dan die paar historici, en die ken ik ook hier.
En wanneer je de interessante dingen in andere steden ziet, dan maak je ook maar kiekjes als herinnering.
Ik maak dan ook geen website over mijn woonplaats of over Nederland of als jouw opponent over Indonesie. Er zijn genoeg mensen die dat vele malen beter kunnen . Maar die doen het niet, of die schrijven liever een boek.
Wanneer ik in Indonesie zou wonen zoals jullie, die tijd komt nog wel vrees ik :-) dan zou ik het wel weten.
Van de andere kant denk ik, wanneer je dag in dag uit in dezelfde stad verblijft, woont en werkt, dan loop je de interessante dingen ook zo voorbij. Behalve dan die paar historici, en die ken ik ook hier.
En wanneer je de interessante dingen in andere steden ziet, dan maak je ook maar kiekjes als herinnering.
Ik maak dan ook geen website over mijn woonplaats of over Nederland of als jouw opponent over Indonesie. Er zijn genoeg mensen die dat vele malen beter kunnen . Maar die doen het niet, of die schrijven liever een boek.
13 augustus 2008 19:35:24
Londoh schreef:
"Van de andere kant denk ik, wanneer je dag in dag uit in dezelfde stad verblijft, woont en werkt, dan loop je de interessante dingen ook zo voorbij."
Nou sori Mas, ik ga geregeld op stap en kom dan met fotootjes thuis, waar ik ook ben, een verhaaltje dr bij en ik heb weer inhoud voor dit blog. Maar je begrijpt het waarschijnlijk niet : deze man gaat ergens speciaal naar toe en komt met niets terug, alsof je zonder kloten naar de hoeren gaat (excusez-moi s.v.p.)
Nou sori Mas, ik ga geregeld op stap en kom dan met fotootjes thuis, waar ik ook ben, een verhaaltje dr bij en ik heb weer inhoud voor dit blog. Maar je begrijpt het waarschijnlijk niet : deze man gaat ergens speciaal naar toe en komt met niets terug, alsof je zonder kloten naar de hoeren gaat (excusez-moi s.v.p.)
13 augustus 2008 19:55:15
Ed Vos schreef:
<quote>Nou sori Mas, ik ga geregeld op stap en kom dan met fotootjes thuis, waar ik ook ben, een verhaaltje dr bij en ik heb weer inhoud voor dit blog. </quote>
Daarvoor heb jij ook een blog, om ons iets te laten zien en erover te vertellen toch?
<quote>deze man gaat ergens speciaal naar toe en komt met niets terug, alsof je zonder kloten naar de hoeren gaat (excusez-moi s.v.p.) </quote>
Wat de beweegredenen van die man zijn om een Indonesie website te onderhouden, begrijp ik ook niet in dit licht bezien.
Indonesie strekt zich uit van IJsland tot Turkije, en op je brommertje kun je zo'n gebied ook niet een twee drie doorkruisen. Wanneer je over Purwerejo, daar in de buurt , ook al niet veel kunt vertellen, geeft dat wel te denken niet?
Daarvoor heb jij ook een blog, om ons iets te laten zien en erover te vertellen toch?
<quote>deze man gaat ergens speciaal naar toe en komt met niets terug, alsof je zonder kloten naar de hoeren gaat (excusez-moi s.v.p.) </quote>
Wat de beweegredenen van die man zijn om een Indonesie website te onderhouden, begrijp ik ook niet in dit licht bezien.
Indonesie strekt zich uit van IJsland tot Turkije, en op je brommertje kun je zo'n gebied ook niet een twee drie doorkruisen. Wanneer je over Purwerejo, daar in de buurt , ook al niet veel kunt vertellen, geeft dat wel te denken niet?
13 augustus 2008 20:07:27
Londoh schreef:
Over de Belanda Hitam:
“Sebagian besar dari mereka ditempatkan di Purworejo. Tahun 1950, sekitar 60 keluarga Indo-Afrika dibawa ke Belanda dalam rangka repatriasi.
Als je op Belanda Hitam op het net zoekt dan kom je veel Indonesiërs tegen die de Ambonezen Belanda Hitam noemen, fout dus.”
Hier een verhaal over deze mensen uit Ghana:
http://elwininternational.com/hitam.html
“Sebagian besar dari mereka ditempatkan di Purworejo. Tahun 1950, sekitar 60 keluarga Indo-Afrika dibawa ke Belanda dalam rangka repatriasi.
Als je op Belanda Hitam op het net zoekt dan kom je veel Indonesiërs tegen die de Ambonezen Belanda Hitam noemen, fout dus.”
Hier een verhaal over deze mensen uit Ghana:
http://elwininternational.com/hitam.html
13 augustus 2008 20:11:54
Londoh schreef:
“Wat de beweegredenen van die man zijn om een Indonesie website te onderhouden, begrijp ik ook niet in dit licht bezien.”
Nou ik denk dattie naar indonesie is gegaan want daar kan ie zich iemand voelen. Veel Westerlingen verwarren de “hormat” die ze ondergaan met te denken dat ze een bijzonder iemand zijn. Uit dat fotoalbum, en nog veel meer van die albums, en niet te vergeten de verhalen die op die site staan kom je tot de conclusie dat die man geen interesses heeft, nog nooit van ze leven een boek heeft gelezen. Hij lijkt me ook een type dat in Indonesie zit omdat het daar “goedkoop” is. Kijk als ik naar Purworedjo zou gaan, zonder mezelf te informeren van te voren kom ik gegarandeerd met resultaat thuis. Een station ligt altijd in het centrum, in de oude Europese wijk, een grote plaats is het niet, je maakt een wandelingetje, praat met wat mensen en huppakee weer een verhaal, zo werkt dat toch. Maar je moet wel nieuwsgierig zijn, dat is die man helemaal niet. Hij dicteert liever “hoe het is”. En die slijmballen om hem heen vinden het allemaal prachtig, dat zijn ook al van die fantasieloze fantomen.
Nou ik denk dattie naar indonesie is gegaan want daar kan ie zich iemand voelen. Veel Westerlingen verwarren de “hormat” die ze ondergaan met te denken dat ze een bijzonder iemand zijn. Uit dat fotoalbum, en nog veel meer van die albums, en niet te vergeten de verhalen die op die site staan kom je tot de conclusie dat die man geen interesses heeft, nog nooit van ze leven een boek heeft gelezen. Hij lijkt me ook een type dat in Indonesie zit omdat het daar “goedkoop” is. Kijk als ik naar Purworedjo zou gaan, zonder mezelf te informeren van te voren kom ik gegarandeerd met resultaat thuis. Een station ligt altijd in het centrum, in de oude Europese wijk, een grote plaats is het niet, je maakt een wandelingetje, praat met wat mensen en huppakee weer een verhaal, zo werkt dat toch. Maar je moet wel nieuwsgierig zijn, dat is die man helemaal niet. Hij dicteert liever “hoe het is”. En die slijmballen om hem heen vinden het allemaal prachtig, dat zijn ook al van die fantasieloze fantomen.
13 augustus 2008 20:18:56
Peter schreef:
Het verschil tussen zien en kijken is heel groot, sommigen zijn ziende blind en leren nooit kijken....
Het na-apen van verhalen die door Londoh reeds zijn geschreven is sowieso al een ridicule uiting. Gelukkig vinden steeds meer mensen de weg naar dit blog waar men kan leren en lezen over Indonesia. Waarop niet alleen interessante geschiedkundige verhalen, met verwijzing naar websites, zijn te lezen, maar ook verhalen uit de los vrije hand zijn te bewonderen. Dank zij dit blog en het voorgaande forum heb ik al veeeel meer opgestoken van de achtergrond van mijn aangetrouwde familie dan ik ooit had kunnen horen van hun eigen verhalen (soms als de kumpulan in zijn geheel aanwezig was op verjaardagen in het Petjoh).
Het na-apen van verhalen die door Londoh reeds zijn geschreven is sowieso al een ridicule uiting. Gelukkig vinden steeds meer mensen de weg naar dit blog waar men kan leren en lezen over Indonesia. Waarop niet alleen interessante geschiedkundige verhalen, met verwijzing naar websites, zijn te lezen, maar ook verhalen uit de los vrije hand zijn te bewonderen. Dank zij dit blog en het voorgaande forum heb ik al veeeel meer opgestoken van de achtergrond van mijn aangetrouwde familie dan ik ooit had kunnen horen van hun eigen verhalen (soms als de kumpulan in zijn geheel aanwezig was op verjaardagen in het Petjoh).
13 augustus 2008 20:28:51
Peter schreef:
Ed Vos schreef: Wat de beweegredenen van die man zijn om een Indonesie website te onderhouden, begrijp ik ook niet in dit licht bezien.
Nou, ik wel. Zakkenvullen in optima forma en dat over de ruggen en met (anders vertelde) verhalen van anderen....
Nou, ik wel. Zakkenvullen in optima forma en dat over de ruggen en met (anders vertelde) verhalen van anderen....
13 augustus 2008 20:38:09
Ed Vos schreef:
<quote>Nou ik denk dattie naar indonesie is gegaan want daar kan ie zich iemand voelen. </quote>
In Indonesie word je al meteen Boss genoemd of Mister. Komen daarbij nog de vrouwtjes die op je vallen, terwijl je in Nederland avondenlang in cafes kunt struinen zonder enig resultaat.
Wanneer het in Nederland met de vrouwen niet lukt, zal het beslist met een Indonesische op den duur ook niet lukken.
Ik kom weinig Nederlandse vrouwen tegen die met een Indonesier zijn getrouwd. Waarom niet?
Maar meer nog Hollandse vrouwen die omgaan met indo's.
Je weet wel, dat type vrouw dat in Indonesie op vakantie is geweest en meteen verliefd raakt op dat land.
In Nederland papt zij het dan aan met een indo om in de sfeer te blijven. Dat soort dingen kom je wel tegen.
Dan kruipt ze in de huid van indo's, wil er alles over weten, over hun cultuur, hun geschiedenis e.d. En wat nog erger is, doet het voorkomen alsof ze indisch is en praat ze over tempo doeloe en de goede opvoeding in de jaren vijftig. Kijk en met dit laatste, daar heb ik nou een gruwelijke hekel aan.
Ach laat maar, we hadden het over Purwerejo en al met al is de interesse in die stad gestegen. Maar dat komt door dat verhaal van jou, en het is niet de verdienste van jouw opponent
In Indonesie word je al meteen Boss genoemd of Mister. Komen daarbij nog de vrouwtjes die op je vallen, terwijl je in Nederland avondenlang in cafes kunt struinen zonder enig resultaat.
Wanneer het in Nederland met de vrouwen niet lukt, zal het beslist met een Indonesische op den duur ook niet lukken.
Ik kom weinig Nederlandse vrouwen tegen die met een Indonesier zijn getrouwd. Waarom niet?
Maar meer nog Hollandse vrouwen die omgaan met indo's.
Je weet wel, dat type vrouw dat in Indonesie op vakantie is geweest en meteen verliefd raakt op dat land.
In Nederland papt zij het dan aan met een indo om in de sfeer te blijven. Dat soort dingen kom je wel tegen.
Dan kruipt ze in de huid van indo's, wil er alles over weten, over hun cultuur, hun geschiedenis e.d. En wat nog erger is, doet het voorkomen alsof ze indisch is en praat ze over tempo doeloe en de goede opvoeding in de jaren vijftig. Kijk en met dit laatste, daar heb ik nou een gruwelijke hekel aan.
Ach laat maar, we hadden het over Purwerejo en al met al is de interesse in die stad gestegen. Maar dat komt door dat verhaal van jou, en het is niet de verdienste van jouw opponent
13 augustus 2008 20:39:42
Startpagina
Admin-login
RSS
Fan worden
Het station van Purworejo
de Mooinesia site, wiens kop dit blog zo hevig ontsiert. Dat zal de makke zijn dat dit weblog zo onaantrekkelijk maakt. Er zijn zelfs klachten hierover binnengekomen, die overigens nog steeds in behandeling zijn. De kans is groot dat die kop ineens verdwijnt wegens aanhoudend geklaag. Ik vraag me af wat dat peentjeshoofd ziet als ie beter kijkt. Ik ging bij hem even verder kijken dan het forum. Daarachter zitten allerlei dingen die hij links en rechts van het internet steelt. Ook maakt hij zelf af en toe iets. Een van die laatste producten heb ik bekeken en rolde van mijn stoel van het lachen. Onze razende reporter was op zijn brommertje naar Stasiun Purworejo geweest, hij dacht die Londoh gaat zo graag met de trein en verteld daar over, dat kan ik ook. Nou volgens mij is die “reportage” van een diepe treurigheid, zo slecht. Ik zal het niet alleen bij deze bewering laten maar ook vertellen waarom ik zo denk. Hij heeft niet zolang geleden beweert dat hij nooit per trein reist. Nou dat is duidelijk te zien aan de manier waarop hij dit station heeft gefotografeerd en vooral hoe hij erover verteld, in zijn Philips-Engels:
“The small terminal train station of the town of Purworejo, one hours drive to the west from the city of Yogyakarta, is in the middle of the town. It is the quiet environment - the only exception is the still fairly quiet main road passing directly in front of it - as well as the colonial design which make it seems you are going back in time some hundred years. Like time has stood still here at the very end of the railroad track where switches are moved by hand, the ticket booth only opens when a train is about to leave and that is only when there is a train, just a few times a week!”
Iemand die iets van infrastructuur en spoorwegen weet hoeft niet verteld te worden dat een station midden in de stad ligt. Zo ging het in de tijd dat er spoorwegen in de kolonie werden aangelegd. Vaak werden om deze stations heen nieuwe moderne wijken gebouwd. Hij hoeft maar in zijn eigen dorp Yogyakarta te kijken. Misschien kan hij zich dan ook afvragen waarom er daar twee grote stations zo dicht bij elkaar liggen. Maar nee onze razende reporter was op ze brommertje naar Purworejo gereden en heeft in 20 foto’s een reportage van het station aldaar gemaakt. In mijn ogen is 20 foto’s veel te veel, zeker als die van de kwaliteit zijn waarin hij ze aflevert, een belediging voor de ogen, daarvoor hoef je niet beter te kijken, dat zie je zo wel. Hij had het een en ander nog kunnen compenseren door er een leuk verhaaltje bij te geven. Echter zijn verhaal slaat echt nergens op. Hij heeft zichzelf niet eens gedocumenteerd of op zijn minst op het internet gekeken wat er over spoorwegen in Midden-Java te vertellen valt. Hij had ook gewoon op het station kunnen vragen, het spoorwegpersoneel verteld graag, zo is mijn ervaring. Of hij had iets over Purworejo kunen vertellen, daar is zelfs een Afrikaanse wijk geweest, maar ja dat begrijpt ie toch niet, want dat is geschiedenis en dat was voor zijn tijd, zoals deze geïnteresseerde ons ooit heeft verteld. Als hij een beetje belangstelling voor geschiedenis had gehad had hij geweten dat er in Purworejo nog een moskee uit 1840 staat de Masjid Jami Purworejo, het huis van de resident ook uit 1840, een kerk, die nu de “Gereja GPIB” heet uit 1879. Ben je niet geïnteresseerd in historie dan kan je altijd nog de alun-alun van Purworejo gaan bekijken, die met zijn oppervlakte van 6 ha de grootste op Java is. Ik kreeg een aantal van deze foto's van een goede kennis als e-card toegezonden, en wil ik deze met jullie delen.
De “reportage” begint met twee foto’s van de voorkant van het station waarop het station nauwelijks te zien is. De fotograaf heeft zo een laag standpunt ingenomen dat het dak van het gebouw niet op de foto staat. Het gaat hem om de stille weg voor het station. Foto twee bestaat voor de helft uit asfalt, helemaal in de rechterhoek is nog een fors stuk berm die uit stenen en zand bestaat te zien, Reuze interessant allemaal. Waarom zouden die vlaggen van de PD (Partai Demokrat) de partij van SBY daar wapperen ?
Een foto van het loket, de reporter heeft dat erbij geschreven,
dan weet je dat dit een loket voor moet stellen.
Hij heeft het over een hendel waarmee seinen met de hand worden bediend :”The old manual switches on the route have been replaced by mechanical one for the most part, but here the trains are serviced by hand.” Laat ik nou denken dat "manual" zoiets als “mechanisch” is. Het gevaarte staat overigens wel een beetje scheef, het dak is gelukkig recht gezet. Creatieve spielerei
However the building is still in pretty good condition, you should not look up too much, because there is the damage because a lack of maintenance. The train station at the end of the line that connects Purworejo and a dozen small towns with the city of Yogyakarta still contains the atmosphere of decades ago. A place where time has stood still ever since the railroad tracks were laid and the station was built.
Goed gezien jochie, het gebouw is inderdaad in prima conditie, zoals zovele stations op Midden Java. Als je goed had gekeken, of even gevraagd aan een personeelslid had je kunnen weten dat het golfplaten dak ook nog origineel is, meer dan 100 jaar oud, steeds zilververf er overheen zorgt voor een goede conservering. Ook de kwaliteit van de golfplaten natuurlijk, Stations behoorden indertijd tot de beste gebouwen die werden opgericht.. Dan springen er echt niet zomaar de scheuren in zoals jij beweerd door “gebrek aan onderhoud” dit soort scheuren is veroorzaakt door de aardbeving in 2006. Het is logisch dat de bovenste punt van een gevel bij een beving heviger staat te zwaaien dan de rest, vandaar de scheuren.
Compositie met deuren
Deze zin staat bij iedere foto, dan hoef je niet zoveel tekst te schrijven: The train station at the end of the line that connects Purworejo and a dozen small towns with the city of Yogyakarta still contains the atmosphere of decades ago. A place where time has stood still ever since the railroad tracks were laid and the station was built.
Hier is de link, kan U van de gehele reportage genieten.
Alle foto’s © indahnesia.com