Londoh

Toen ik de titel zag dacht ik, ik zal maar niet reageren. Krijg ik straks weer de volle laag te verduren. Maar toen ik eea nader bekeek, zag ik dat deze topic echt ging over muziek uit/in Indonesie.
Het is natuurlijk hoe je de zaken bekijkt. Beschouw je de muziek vanuit musicologisch (historisch) standpunt, dan is het best interessante muziek uit een recent verleden. Er zijn genoeg verzamelaars van dit soort muziek, en voor hen heb ik grote respect. Over kroncong asli Indonesia heb ik niet veel te zeggen, leukom er een enkele keer naar te luisteren.
Die foto van het label Odeon bezorgt zelfs mij kippenvel.

Gelukkig ben ik geen musicoloog.
Het is gewoon weer dat soort muziek waarmee je geconfronteerd wordt op menig pasar malam, en dan wordt het gezongen en gespeeld door indo's, en dan denk ik sjongejonge waarin ben ik nu weer verzeild geraakt? Ik woon liever een reunieconcert bij van Johnny Rotten and the Sexpistols bij dan dat ik deze indie-muziek moet aanhoren.
Die Hot Jumpers dat is toch een Nederlands groepje en die zijn toch opgericht in Bandung? En die Ed Brodie mag zingen over Indie tot hij een ons weegt.
Indie bestaat toch echt niet meer, want afgelopen, uit
Tamat.

He Mas,

Om even op dat plaatje terug te komen, dat is een label van een 78-toerenplaat met als titel “Pamoenkah” di mainken oleh : Gender Wajang, Koeta. Ik weet verder niet wat het is (op internet gevonden)

Wat die muziek betreft, geef mij maar een draaiorgel asli, van de Gebr. Perlee uit de Westerstraat bijvoorbeeld. Zo een heerlijke wals, in van die baaien rokke...

Hoi Londoh,

Even over de muziek op die 78-toerenplaat: dat is een beroemde historische opname uit de jaren twintig. Het gamelanorkest stond onder leiding van de legendarische I Wayan Lotring.

Info is te vinden op: http://www.arbiterrecords.com/notes/2001notes.html

De 78-toerenplaatjes uit de jaren twintig inspireerden de Amerikaanse musicoloog Colin McPhee om af te reizen naar Bali om de Balinese gamelan (die toen in een transistiefase van stijlen verkeerde) te doorgronden. Zijn werk is nog steeds onmisbaar in de studie van de Balinese gamelan.

McPhee heeft zijn Balinese ervaringen verwerkt in het zeer interessante en leesbare 'A house in Bali' dat hij net na WOII schreef.

Hi Rob,

Lange tijd niet "gezien", semoga baik & sehat.

Hartelijk dank voor deze informatie. Weliswaar "slechts" 10 zinnen, maar genoeg om een nieuwe wereld te doen laten opengaan. In ieder geval het soort informatie waar we hier zo dol op zijn.

Thanks berat

Van Colin McPhee had ik nog een aantal composities - met o.a. een symphonie oid - op het label Argo, want hij componeerde ook klassieke muziek.
Of ik die nog heb weet ik niet, ik denk van wel, want ik heb al mijn klassieke cd's verkocht.
Ik ontdekte het hoesje laatst nog, en dan weet ik dat er nog een cd ligt zonder hoes.

Colin McPhee: Tabuh-Tabuhan; Chinary Ung: Inner Voices ; Lou Harrison : Suite for Symphonic Strings (Argo)

Insgelijks en dank je wel. Je hebt een mooie (of is het 'mooi') blog en ik heb me voorgenomen om eens de tijd te nemen om eens wat meer te reageren.

Hi Rob,

Dat is goed nieuws. Jouw laatste twee reacties waren echt zeer waardevol en gaven een extra dimensie aan de stukjes. Dus zeg ik "Be my guest" ;-)

Dit is een blog van een verzamelaar, die iedereen die van nostalgische Indonesische muziek houdt of daarin is geinteresserd eens zou moeten bekijken.

http://mazef.multiply.com/

Ik ken er nog een, maar daarvan ben ik de URL en het ID kwijt. Even geduld.

2. Dit is ook een zeer interessante pagina over Indonesische muziek uit de jaren zestig. Het staat zomaar op een site over sixties-garage rock. Niet te verwarren met de overbekende rock aka Elvis-muziek die door indo's wordt gemaakt, maar denk maar aan Q'65 of The Outsiders, wanneer we het toch dicht bij huis willen houden
Daarop staan opnames van o.a. Pattie Bersaudara.

http://www.garagehangover.com/?q=taxonomy/term/62

Tot hier voorlopig

1. Hier twee leuke websites. Een over de ongekroonde koning van de Hawaiian steelgitaar
Tjo (van Tjonat) de Fretes oid, ik ben niet bekend met petjok, maaf yah?.
Zijn muziek klonk heel vroeger regelmatig in de huiskamer bij mijn ouders thuis, en mijn vrouw kent iemand die ook de Fretes als achternaam heeft.
http://www.pmouse.nl/defretes/
2. Dit is een wel heel kompakt geschreven geschiedenis van de Indonesische rock-muziek.
Sejarah Musik Rock Indonesia
Weliswaar in het bahasa Indonesia geschreven, maar veel bezoekers van dit blog hebben Indonesische partners, en dat kan dus geen bezwaar zijn. Samen gezellig lezen, toch.
Wat de muziek die hierin wordt beschreven betreft: de indo-rock loopt jaren achter op de moderne Indonesische rock-muziek.
LINK VERWIJDERD WANT GAF VIRUSWAARSCHUWINGEN !!

Jammer, dit is een andere link:

http://first-things-first.blogspot.com/2006/07/sejarah-musik-rock-indonesia.html

Hi Mas, die De Fretes heb ik al veel over gehoord. Is trouwens een oude Ambonese naam. Ik heb wel eens een heleboel foto's toesgestuurd gekregen in mijn NNG tijd, maar zonder uitleg, stond allen De Fretes bij. Er zijn meerdere muzikanten met die naam geweest en/of zijn er nog steeds.

Overigens het lijkt of de rechterkant van die De Fretes pagina is afgesneden

Even iets luchtigers er tussendoor.
Ik steek mijn voorliefde voor Indonesische muziek niet onder stoelen of banken, en ik zag dat er geen pagina bestond met links naar Indonesische muziek. Een jaar of wat had ik die al, compleet met midi en mp3tjes. Maar daarmee ben ik gestopt. Die stond op een bahasa site en had veel verkeer, vooral uit Indonesie vanwege downloads
Maar nu zag ik dat er de mogelijkheid bestond om een eigen startpagina te beginnen. Geen moeilijk doenerij zoals bij startpagina. Neen, gewoon aanmelden en beginnen. Uiteraard gelden er regels.
Wel hier de link, Sang Serigala proudly presents voor het eerst - nou voor de tweede maal dan in verkorte versie:

http://indonesische-muziek.startze.nl/

Het is een heidens kwarwei en ik voel me er een jonge tiener bij met dat plaatjes uploaden.
Probleem is dat de meeste indonesische websites na korte tijd weer verdwijnen, merkte ik reeds op.

Link aanmeldingen silakan.
Het moet wel gaan over indonesische muziek, dus geen kreunloh of de blauwen.
Maak daarvoor dan zelf een startpagina, sukses verzekerd denk ik
zo.
Even niet zeuren over layout en dergelijke, ik ben pas gisteren begonnen, Maar tips zijn welkom. Altijd.

Nog even dit: jullie zijn getuigen dat dit de eerste startpagina is in Nederland met links naar indo muziek.
wat daarna nog volgt is bajakkan (geldt overigens ook voor de bahasa Indonesia site)
Geen fantasie seh die luitjes

http://indonesische-muziek.startze.nl/

He Mas,

Leuk initiatief, we zullen de pagina bij de links zetten.

Bedankt, want al zoekende ben ik toch wat leuke dingen tegengekomen.
De meeste sites zijn natuurlijk in het bahasa indonesia, en ik heb er zelfs eentje in het japans staan !).
Maar al plaatjes kijkend, vooral naar de hoesjes, kreeg ik toch rillingen bij die hoesjes uit de jaren zestig, ook al ben ik zelf geen fan van die zoetige muziek evenals Patrick.

Wat mij opviel is dat die Japanners meer doen voor de promotie van Indonesische muziek dan Hollanders en vooral Indo's - laten we het maar niet over deze laatsten hebben
Van deze Hollandse site viel mijn mond van verbazing open

http://mazef.multiply.com/

Hé Londo,
jelas aku tau Indie gak ada lagi ... namanya Nostagia, dit zijn toch liedjes voor onze ooms, tante's, kinderen en kleinkinderen en misschien ook voor jou, Londo? Daripada draaiorgel muziek of nog meer van die lagu2 cempreng digitaal, ja toch?
Maar ngomong2, ik vind jouw website echt lucu deh! Leuk,brani en toch pakai respect ... teruskan, aku fan-mu betul!!
Nog veel succes en dat je website nog mag blijven bestaan ... monggo monggo, kulo wangsul ... turu sing enak, mas!!

Hi Ed,

Wij allen moeten ons beseffen dat muziek een kwestie van smaak en iets voor een bepaalde groep is. Die moeten zich er senang bij voelen.

Ik vind je reactie zeer sportief, daarvoor Djempol en Topi !

Salam dari Londoh

Bij het aanklikken van de YouTube filmpje van Swingen met The Hot Jumpers in het Bintangtheater

staat er:

"Deze video is verwijderd in verband met het schenden van de gebruikersvoorwaarden."

Helaas, kan het dus niet meer zien.

Het filmpje is terug beschikbaar.

Hier, op dat WWF forum - worden videobeelden vertoond van indo-rock uit Indonesie waarvan ik me afvraag waar heeft men dat allemaal vandaan?

Ze zijn allen in elk geval op mijn pagina geweest, dat is wel zeker

http://www.wereldwijzer.nl/showthread.php?t=65094&page=5

Het is een poosje geleden dat ik uit pure ergernis een startpaginaatje begon op een mij totaal onbekende startpagina. Het aantal bezoekers is redelijk te noemen 30-40 hits per dag met uitschieters naar boven.
De reden voor het starten deze pagina was dus niet zozeer mijn grote kennis van de materie, die bezit ik niet, maar dat ik iedereen die enigszins geinteresseerd is in indo-muziek erop wilde wijzen dat er daar in mijn (ons) land van herkomst muziek wordt gemaakt die vele malen beter is dan wat er hier te lande (=Nederland) aan indomuziek te berde wordt gebracht. En dit schrijf ik zonder enige schroom.

Laatst heb ik zitten nadenken over het begrip muziek.
Muziek kan van alles zijn. Van ketelmuziek tot, juist ja, indo-muziek.

Maar eigenlijk wil ik het hierover niet zozeer hebben.
Edoch, ik vind dit momenteel de meest geschikste plaats om dit schrijven hier te plaatsen.
Sedert ik in 1998 voor het eerst ging internetten, heb ik een andere vorm van muziek moeten aanhoren die mijn verstand en gevoel verre te boven ging.

Wat is de titel van dit topic?
Vreselijke muziek uit indo. Laat ik het maar anders zeggen. Vreselijke geluiden van de indo. Niet van de meeste indo's die ik ken, maar geluiden van de internet-indo die op forums en nu ook op Hyves ten gehore worden gebracht. Deze vorm van muziek heeft bij mij zodanige geestelijke wonden geslagen dat ik mij Nederlandser ging voelen en gedragen dan de Nederlander maar ook Indonesischer dan de Indonesier. Geplet tussen twee culturen als het ware.

Tot mijn niet geringe verbazing kwam ik eveneens op internet een schrijven tegen van de eigenaar van dit blog, die op zijn manier op deze geluiden wees. Weer kwamen bij mij die traumatische ervaringen naar boven. Inderdaad: doodsbedreigingen op de volle breedte en hoogte van je computerscherm, "Vos en Londoh dood", terwijl de moderator geen vervolgstappen ondernam, gaan niet in je kouwe kleren zitten

http://vdbroeke.mygb.nl/

De volledige tekst is natuurlijk bij de eigenaar van dit blog op te vragen, mocht deze op onverklaarbare wijze door een grote indotruc verdwijnen.

II. Vreselijke geluiden van een indo

Stelt u zich voor beste lezers van dit blog, dat u op uw zeventigste of tachtigste, negentigste mag ook, uw laatste levensjaren noodgedwongen moet slijten in een verzorgings- of bejaardenhuis. Hetgeen ik u overigens niet toewens.

Daar wordt op een mooie zaterdagavond een feestje georganiseerd, een gezellig samenzijn, een koempoelan om het maar zo te zeggen, een exotisch Indisch avondje, om de stemming en het gemeenschapsgevoel, maar vooral om de moed erin te houden.
Want uw einde is nakende. Dus geniet maar van elke dag die u nog rest.

Een keur van zeer bekende artiesten zal daarbij de stemming erin houden.

Daar heb je de Indische Zusjes, Arek Buaya, en Cowboy Gerard and The Swinging Tokeks.
Het ene levenslied en swingende o-zo-gezellige hoempa-hoempa muziek na de andere wordt ten hore gebracht.

Als hoogtepunt van de avond, om u eraan te herinneren dat u een bijzonder persoon bent, zo-eentje van twee culturen, hoor Nina Bobo (vrij vertaald "Slaap kindje slaap") en Terang Bulan (vrij vertaald "Zie de maan schijnt door de bomen") en andere lagu kenangan dari masa lalu (toendertijd) yang terkenal, uit uw land van herkomst in up-tempo beat.

U zit daar in uw schommelstoel voor u uit te staren, totdat u opeens uit uw gemijmer wordt gehaald door stemmen die u toeroepen:"Opa (oma mag ook), ayo kom laten we lekker dansen!"

U wilt helemaal niet, u bent er zelfs niet van gediend, van deze oproep, want in uw gedachten was u bij "Summertime Blues" van Eddie Cochran of misschien wel bij "God save the Queen" van The Sexpistols.

Is het nu zo verwonderlijk, beste lezers, dat enkelen onder u nu zullen zeggen: "Dat nooit. Dit zal mij nooit overkomen. Never".
Makkelijk gezegd, maar ik moet er zelf ook niet aan denken.

Ik denk dat ik op mijn tachstige voor de laatste keer een vette joint ga opsteken (ik was overigens geen wiet-roker), en lekker op mijn rug ga liggen bij Pink Floyd's "A sucerful of secrets" of "In a Gadda da Vida" van Iron Butterfly.
Vervolgens lekker stoned dansen, mischien niet op "It's al over now" van The Stones, raak ik helemaal gefrustreerd door, maar toch zeker op hun "Empty heart (is like an empty life).

Ik dank u voor uw aandacht, wa alaeikum salam

Ed

Hi Mas,

Voordat ik dit schrijf zet ik even een lekker moppie op, een deuntje dat zeer populair is in Indonesia n.l. My way van de beroemde Frank Sumatra. Ik hoor echter veel liever de versie van Sid Vicious, die kan tenminste iets moois van dat toch strontvervelende lied maken.

http://www.youtube.com/watch?v=WIXg9KUiy00

Weet je dat jij de eerste Indo ooit was waarmee ik in contact kwam via het internet, dat was in de tijd van dat Haagse Prikbord, Al ham dulli lah wat hebben we daar gelachen seh. Dat was toch ook door die Van den Broeke opgezet ?

Overigens die Indo’s hebben tegenwoordig toch eigen bejaardentehuizen? Met spuitbussen trasilucht om “anders” te zijn, flessen op de plee en een zaaltje waar de met hun rollators kunnen jiven op de tonen van Indo Rok. Waar ze aan tafel kunnen ruziën of er nu wel of geen ebi in de nasi goreng mag en kunnen kletsen over niet betaalde salarissen en hoe goed zij voor de baboe, sopir, kebon, kokkie en djongos waren. In het tehuis “Mati Suri”wordt ook hun eigen nationale taal, het petjoh, gesproken.

Doodsbedreigingen heb ik inmiddels een lade van vol, ik heb ook vaak gewacht op mensen die wel effies langs zouden komen, echter nooit iets van gekomen. Inderdaad gebeurde dat soort dingen ook bij Ome Rick. Ik herinner me nog Ineke en Margueritte als twee verschrikkelijke wijven

Realiseer je je dat dit alles nog geen dertig jaar geleden plaats vond.

Een paar commentaren bij de video vond ik veelzeggend. Substitueer indo of indisch in punk en je zult misschien begrijpen wat ik bedoel.

did anyone claim to be punk? the original punk movement was to create a culture completely free of labels and they didn't call themselves punks. the dressed the way they wanted and wanted to express themselves in a way that they were ok with. by you labeling people as people who think they are punks is demeaning to the genre of punk. you cant dress/act in an original punk way because they were all different. sure there are/were trends in the genre but that was not the reason for it being created


Stop pretending you know what punk is/was, you're not punk. Punks wouldn't know how to use the internet.

Londoh schreef: Waar ze aan tafel kunnen ruziën of er nu wel of geen ebi in de nasi goreng mag en kunnen kletsen over niet betaalde salarissen en hoe goed zij voor de baboe, sopir, kebon, kokkie en djongos waren.
Dit komt mij zeer bekend voor maar het is vandaag de dag toch tempo doeloe, slechts de sterksten onder de sterken zijn nog over, de meesten zijn dood. Kasian toh. En hiermee ook een stuk geschiedenis. De tweede generatie Indo's hebben geen enkele binding meer met het land van herkomst, slechts herinneringen aan de ouders en familieleden. De Indo-oudjes die nog in een Indo- of Moluks bejaardentehuis wonen, daar zijn er maar een paar van, zitten slechts in de verte te staren wachtend op de bevrijding van de dood om in het hiernamaals weer in het oude Indie te kunnen vertoeven. Adoeh...

Een zeer populaire link op de startpagina Indonesische Muziek, is het onderstaande

http://www.mivo.tv/

God (of Allah) verhoede dat er zich anderen dan Indonesiers met de inhoud bemoeien, want ik tenminste heb geen behoefte aan, ach laat maar.

Linksboven zie je een rechthoekje, door daarop te klikken vergroot je het scherm. Helaas ziet het beeld er niet naar uit. Wel is het handig voor het lezen van de aftiteling, cq de titels van de video's e.d.
Want die kleine lettertjes kan niemand lezen.

Een leuke video die ik ooit eens had geupload, een paar maanden geleden, maar die tot nu toe slechts 5 kijkers trok: dit komt uiteraard vanwege de titel, waarop niemand zoekt!
Udeng uit Bali, ik verzoek de kijkers goed op te letten, want het gaat om een van de groote hobbies van Balinezen!

http://www.youtube.com/watch?v=XMqTjPAGQOc