05 september 2008

De comeback van Amien Rais

Een van de engere figuren in de Indonesische politiek, Amien Rais, is bezig zijn comeback te maken, althans

dat wil hij graag. Hij had zich na zijn verlies, zeg maar debacle, tijdens de presidentsverkiezingen van 2004 min of meer terug getrokken en was naar de achtergrond verdwenen. Nu echter wil hij het gaan opnemen tegen de huidige kandidaat van de PAN (Partai Amanat Nasional), de partij die hij ooit heeft opgericht. De beoogde kandidaat van de PAN is de voorzitter Sutrisno Bachir, Amien beweerd echter dat hij veel geschikter is als kandidaat.

Persoonlijk heb ik die Amien altijd een uiterst enge man gevonden om hetgeen hij zegt, en dat komt uit zijn mond via een van de 7 tongen die hij heeft, die allemaal een ander verhaal vertellen. Hij is uit Solo afkomstig een plek die wel meer enge figuren, bijv. generaal Wiranto heeft opgeleverd en ook iemand als Ibu Tien. Gelukkig weet ik zeker dat de man iets heeft waardoor hij niet goed overkomt en daarom acht ik de kans dat hij president wordt heel klein. Maar zoiets weet je nooit in Indonesië, het kan ineens erg belangrijk zijn dat een nietszeggende kandidaat naar voren wordt geschoven omdat iedereen die iets in de R.I. is of denkt te zijn daar beter van kan worden en er iets gebeurd dat niemand had verwacht. Denk maar aan het moment dat Gus Dur president werd. Die kwam ook uit het niets en zat ineens, ook tot zijn eigen verbazing op “Kursi nomor satu di R.I.”, in zijn geval dus Kursi Numero Wahid (No 1 in het Arabisch)

Sutrisno Bachir, die sinds 2005 het PAN voorzittersschap van Amien Rais had overgenomen is een jonge vent (1957) geboren in Pekalongan, dus uit Midden Java. Hij is iemand die heel hard aan de weg timmerde via paginagrote advertenties en TV spots. Het deed mij een beetje Amerikaans aan, want ik wist niet wie de man was, maar kende zijn gezicht ineens van de krant en de TV, hoewel het laatste medium bekijk ik niet veel, maar je ontkomt niet aan de reclamespots mocht je eventueel kijken naar die terreur. Die Sutrisno was eigenlijk niet uit het politieke wereldje afkomstig maar een ondernemer, wel lid van de Muhammadiyah en een devoot moslim. Hij is de eigenaar van 14 bedrijven en jarenlang actief geweest in allerlei organisaties, meestal als voorzitter. Het is in Indonesië tegenwoordig gebruikelijk dat ondernemers in de politiek gaan, ook artiesten doen dit graag. De politiek is in Indonesië het grootste en belangrijkste podium geworden waar ijdele mensen zich kunnen profileren. Omdat het in 1998 slecht ging met de zaken heeft Sutrisno zich in de politiek gestort, hij werd een hulp van Amien Rais en steunde zijn partij ook financieel. Omdat hij een man met ambities is nam hij in 2005 de voorzittershamer van Amien over. Hij is bezig de PAN om te vormen naar een moderne partij. Iets wat wel een beetje vreemd is want de partij is ooit door Amien Rais als moderne partij gesticht. Al met al werd die Sutrisno misschien een beetje te populair in de ogen van Amien en ging de jaloezie opspelen. Dat is ook zo een factor waar men in Indonesië te allen tijde ernstig rekening mee dient te houden. Nu daagt hij dus Sutrisno uit om de partij te laten stemmen wie de populairste van de twee is, en dat terwijl Amien zich al had teruggetrokken, dat is dus een schijnbeweging gebleken.

Amien heb ik jarenlang op de TV gevolgd als zijnde iemand waar ik op voor zou passen als ik hem tegenkwam. Hij was voorheen hoogleraar aan de Gajah Madah universiteit en voorzitter van de Muhammadiyah. Hij profileert zich graag als intellectueel en was ook een van de oprichters van de Indonesische associatie van moslimintellectuelen de ICMI (Ikatan Cendekiawan Muslim se-Indonesia), waarvan B.J. Habibie de leiding had. Amien was een van de figuren die in 1998 het voortouw nam in de demonstraties tegen Soeharto en dat maakte hem populair. Echter naar mate hij meer in het politiek wereldje op de voorgrond ging treden hoe meer hij zijn duistere kanten toonde en kon men zien dat hij niet geschikt was als president van Indonesië. Ik herinner me nog levendig hoe hij in 1999 vooraan en kwijlend stond te dringen toen er belangrijke baantjes te vergeven waren, hij ging toen voor het voorzittersschap van de Senaat, de MPR. Die functie heeft hij toen ook gekregen.Heel Indonesië kan zien wat voor type man hij is, maar hij zelf is daar dus nog steeds niet achter gekomen. Die man komt niet over op TV, altijd de verkeerde kleren aan, zijn gezicht is helemaal fout, maar het ergste is zijn stem. Hij praat op een vreselijke en toonloze manier door zijn neus heen. Dan spreekt hij graag in twee talen, maar zijn verhalen die hij vertelt zijn in het Engels toch heel anders als in het bahasa Indonesia. Het lijkt alsof hij bahasa Indo gebruikt voor de gewone man en Engels voor de intellectuelen. En natuurlijk ook veel Arabisch, want Amien is heel zwaar moslim en laat dat altijd graag blijken. Nou is dat voor een gematigde westerling altijd moeilijk te begrijpen, hoe belangrijk het geloof voor Indonesiërs is. Het blijft een gegeven dat men maar te accepteren heeft, want het is een van de belangrijke eigenschappen van de inwoners van dat land. Echter als je Amien zijn verhaaltjes hoort, bijvoorbeeld dat zijn vrouw geen kinderen kon krijgen en wat voor zware last dat voor hun tweetjes dat wel was. Avond aan avond waren zij aan het tobben, totdat Amien het licht zag en zijn vrouw voorstelde op pelgrimstocht naar Mekka te gaan. Nadat zij daar geweest waren was zijn vrouw in verwachting geraakt, ze hadden in de woestijn gewipt onder het knippende oog van Allah. Na verloop van tijd zijn er in totaal 5 kinderen geboren. Sutrisno heeft trouwens 4 kinderen, ik noem dit even n.a.v. het stukje over geboortebeperking dat ik van de week schreef, de grote voorbeelden in Indonesië hebben ook meer dan twee kinderen, waarom zou de gewone man er dan maar 2 mogen hebben wordt er gedacht.

Nu was de PAN dus een nieuwe richting ingeslagen onder Sutrisno en die laatste persoon werd al aardig populair onder het publiek met het oog op de presidentsverkiezingen. Dat is belangrijk in Indonesië, want die kiezen iemand niet op een programma, die bij veel partijen weinig voorstellen en uit dezelfde holle kretologie bestaan. Nee ze kiezen iemand om zijn uiterlijk en hoe hij zich gedraagt, is de man knap en dergelijke, goed moslim is natuurlijk erg belangrijk, behalve voor Christenen natuurlijk. De laatsten en de Chinezen moeten helemaal niets van Amien hebben. Ineens duikt daar weer de oude rat Amien op, hij ruikt weer een kansje en wil het ineens tegen Sutrisno opnemen. Omdat Amien een oud en bekend gezicht is wordt hem deze kans gegund, hij heeft nog genoeg steun in de partij. Op deze manier kan Amien profiteren van al het werk dat Sutrisno heeft verzet om zijn gezicht bekend bij het Indonesische publiek te maken. Waarschijnlijk zet de PAN zich hiermee buitenspel voor de komende verkiezingen, maar om daar zeker van te zijn is het nog veel te vroeg. Want als het zich Sutrisno lukt om zich van Amien te ontdoen kan er ineens een rijzende ster aan het firmament verschijnen. De man is jong en relatief onbekend.