21 mei 2008

Soekarno, Schimmel & Rot

soekarno
Soekarno heeft van 1938 tot en met 1942 in Bengkulu geĂŻnterneerd gezeten. Het Nederlandse Gouvernement had daar voor een huis gezorgd en dat staat er nog steeds. Het adres is Jln. Soekarno-Hatta No.: 2 Bengkulu. Toen hij daar nog woonde heette die straat natuurlijk anders. Het huis is tegenwoordig een museum,

dat museum wordt niet erg druk bezocht, want wie komt er nu in Bengkulu. De Nederlanders wisten heel goed waar ze Soek naar toe stuurden, hij kwam er echter wel zijn Fatmawati in Bengkulu tegen. In dat huis wordt een collectie van honderden boeken bewaard die door Soekarno werd bijeen gebracht. De boeken zijn in het Nederlands geschreven en er zitten dikke klassieke literaire werken bij, een encyclopedie, gegevens omtrent het bestuur van "Jong Java" en zelfs een bijbel voor katholieke jongeren. Deze boeken worden bewaard in de gastenslaapkamer van het huis. Helaas is de toestand van de boeken erg slecht, ze zijn beschimmeld er zitten gaten van termieten in, de omslagen zijn verkleurd en boeken vallen uit elkaar. Er is in het huis geen apparatuur aanwezig om de temperatuur en vochtigheidsgraad te regelen. In het huis is ook een verzameling kleding aanwezig die werd gebruikt door de toneelclub "Monte Carlo", die door Soekarno werd opgericht. Deze collectie ligt eveneens in een kast te beschimmelen en te verrotten. Zo gaat Indonesië met zijn eigen geschiedenis om, want je kan niet zeggen dat dit de koloniale geschiedenis betreft. Is het onachtzaamheid, ongeïnteresseerdheid ? Soekarno's kinderen Guruh Soekarnoputra en Sukmawati Soekarnoputri moeten op de hoogte zijn van wat er in het huis gebeurd, want komen geregeld op bezoek.


Reacties

Beste Londoh,

Een heel interessante site heeft u.
Maar ik heb een vraagje over een tekst van het nummer ; Tinggal Mimpi van Hetty Koes Endang.

Zou u mij die tekst kunnen door mailen? In het Bahasa Indonesia en daarbij vertaald naar het nederlands?Bijvoorbaat mijn hartelijke dank voor de teneme moeite
17 april 2009 19:47:26
Indonesiers zijn gewoon pragmatische mensen, lezen zelden tot nooit boeken, maar wel kranten en tijdschriften met veel plaatjes. Geschiedenis wordt slechts gebruikt wanneer het hen uitkomt, bijvoorbeeld om het nationalisme een beetje op te krikken en de Belandas daarmee om de oren te slaan.

Wat dat liedje tinggal mimpi betreft, dat past goed bij dit topic. Das war einmal, times were when, en straks wordt het voor Pak Londoh ook tinggal mimpi, in Amsterdam. Velen zijn je daarin voorgegaan, trek het je niet aan. In Nederland door omstandigheden, toch?
Kun je straks samen met Om Sandal zaman dahulu herinneringen ophalen op dat Wereldwijzerforum.

Ik vrees met groten vreze dat de titel van het liedje luidt: kau yang di sana
Wanneer je tinggal mimpi intikt in google kom je bij een video terecht van een creatieve Indonesier die het liedje gebruikt om zichzelf eens op de voorgrond te plaatsen. zoiets, daar zijn zij meesters in.

De componist is de bekende Rinto Harahap, iedereen die iets heeft met indonesische muziek (lagu lama) kent hem wel

http://indolawas.blogspot.com/2009/03/12-tembang-cantik-karya-rinto-harahap.html

en het liedje is door veel artiesten gezongen.
Onder deze link staan wat keroncongliedjes, met o.a het bewuste nummer

http://devco.multiply.com/
18 april 2009 12:52:56
Hi Mas,

Ik weet zeker dat ik met het allergrootste plezier Java achter mij zal laten, ik heb het echt wel gehad met dit eiland na 19 jaar. Ik zal ongetwijfeld zaken gaan missen, ten eerste het eten, ik ben gek van Javaans eten. Ook kan ik goed met de mensen overweg, althans een gedeelte daarvan, aan een ander gedeelte heb ik een gloeiende hekel, het type Boss, zoals onze Om Sandal. Echter Indonesië is voor mij nog lang niet achter de rug. Ik kom eerst naar NL om wat zaken op orde en op een rij te zetten. Ik zal daarna een aantal maanden op de Molukken gaan doorbrengen, ik ben hard toe aan iets anders dan Java. Ik wil kijken of ik daar een huis kan huren, voor tijdelijk. Ik was drie dagen in Jakarta, nou dat is het rampzaligste op stedengebied wat ik me kan indenken. Trouwens heel Java wordt steeds smeriger en gevaarlijker, bij een beetje regen ister al banjir. Hier in de perumahan houd je je hart vast als er weer hemelwater valt, want je ziet het water stijgen en hoopt dat het niet over de drempel komt. Ten zuiden van Solo ligt het stuwmeer Gajah Mungkur, dat is een tijdbom, als het hard regent dan moeten ze vlug de sluizen opengooien. Er ligt ontzettend veel slib op de bodem, afkomstig van erosie. Zetten ze de sluizen open dan is het langs de hele Bengawan Solo, die tot Surabaya loopt banjir. Wat als die man die daarvoor zorgt legt te slapen als hij moet werken. Breekt er een dijk, dan komt er een gigantische muur van water op Solo af. Dat kan een ramp van ongekende grootte worden. De overheid praat, maakt plannen, maar als het regenseizoen over is dan klinkt er: "Volgende onderwerp" oftewel ze doen niets.
22 april 2009 08:13:15

Uw reactie

: :

Reacties worden eerst beoordeeld alvorens te verschijnen.