Londoh

Van die mooie LED screens (TV's) hangen/ hingen ook al tijden kapot te zijn aan de Taman Angrek mall. Vaak een mooie, luxe en grote opzet van een gebouw totdat na een aantal jaren het verval intreedt en geen fatsoenlijk onderhoud meer wordt gedaan. Ik ben overigens benieuwd wie de investeerders van dit complex zijn.
Even verderop de straat wordt er overigens nog een luxe mall voor de high class van JKT gebouwd. Ik ben de naam alweer kwijt van het complex.

Puntje onderhoud bestaat niet in Indonesie, iets wordt uitgewoond, hoogstens proversorisch gerepareerd en dan door iets nieuws vervangen. Op deze manier vind er een geweldige kapitaalsvernietiging plaats.

Af en toe heb ik de mazzel om een weekje in Jakarta te kunnen verblijven, voor werk of voor vakantie (woon in Singapore) en kan niet anders zeggen dat me hier een megalomaan gevoel bekruipt ... Hotel Indonesia ... dat ook al een eeuwigheid in reconstructie lijkt te verkeren, valt er treurig bij in het niets.

Het plaatje is trouwens veels te licht ...die wolkenkrabber werpt een forse schaduw voor zicht uit op het plein ... zie ik een blauwe lucht in Jakarta?

Je analyse van het onderhoud in Indonesie is correct Lon. Er wordt volop gedweild en gesopt ... maar kijk eens in de gemiddelde hotelkamer naar het sanitair en je weet genoeg.

Mijn laatste mall bezoek was verleden week in Sarinah ... een overhemd gekocht voor de pittige prijs van omgerekend 25 Euro ... maar super kwaliteit (strijkvrij) en heerlijk ge-ngobrolled met de dames op de afdeling ondanks mijn gebrekkige taalbeheersing ... ' mister bicara lancar' ! Da's mijn shopping-experience ...

de malls en appartementencomplexen vormen over het algemeen niet het grootste probleem, het is de infrastructuur die hier weer in de knel komt. Taman Anggrek is een prachtige mall maar welke mongool heeft bedacht deze mall en appartementencomplexen te bouwen aan een straat die toch al op 150% van zijn maximale capaciteit zit?? Vervolgens...een prachtig gebouw maar om in spitsuur van Thamrin naar T. Anggrek te rijden kost je zeker 1,5 tot soms 3 uur, een afstand van 8km. Wil je nog wel in je mooie appartement boven een mall wonen dan? Ik zie dit weer gebeuren bij dit nieuwe monsterlijke gebouw...gevolg: Thamrin (zo'n beetje de enige straat waar nog doorstroming is in centraal jakarta) slipt volledig dicht.

ik wil dat ledspektakel wel eens zien eigenlijk.. het lijkt me wel wat.
jammer dat het reclame gaat laten zien.

dit wordt net zo een symbool als monas.. maar dan als de grootste televisie van de republiek. een symbool dat staat voor het volk.

ik zie geregeld blauwe luchten in jkt.

"Ik ben overigens benieuwd wie de investeerders van dit complex zijn."

Disregard mijn vraag, dat had je dus al geschreven.

Hi Kimi,

In Indonesische steden wordt er niet over infrastructuur nagedacht, zoals met alles men doet maar wat. Verkeersproblemen gaat men te lijf door 1-richtingsverkeer in te stellen of straten af te sluiten, rasia tegen angkot en beca te houden en meer van dat soort noodverbanden. Het wegen en stratenstelsel in de steden is ingedeeld in klassen, typisch Indonesisch ook kasten in de wegen. Ik ben het lijstje even kwijt, maar is erg leuk om te zien. De hoogste klasse der wegen in een stad kan ik me nog herinneren, dat zijn de “Jalan Protokol”de Hoofdstra(a)t(en). Die dragen in principe de namen van een (plaatselijke) nationale held. Als er een hoge om of tante komt worden deze afgesloten en kan men aan de kant gaan zitten staren. Meestal suist die in een auto voorzien van geblindeerde ramen met 80 km p/u langs. Ook wordt er in deze straten veel geparadeerd en tegenwoordig wordt er in deze straten ook vaak gedemonstreerd. In commercieel opzicht zijn deze straten “strategis” de Indonesische middenstander wil daar graag met zijn toko-tje zitten, want altijd druk, het neusje van de ikan salmon dus. Warenhuizen en supermarkten kiezen bij voorkeur deze lokasi. Zo ook restaurantjes, K5 want lekker veel volk op de been. Dat volk komt per auto en aangezien de Indonesiërs niet van lopen houden willen ze voor de deur parkeren. Daarvoor hebben ze tukan parkir nodig, die graag het verkeer fluitend stil houden zodat ze snel hun rupiah kunnen opstrijken. Ook staan er voor de warenhuizen en andere toko’s op het trotoar honderden, zo niet duizenden sepeda motor, als voetganger kan je er nauwelijks langs, daartussen K5, beca en natuurlijk veel wachtende angkots, want allemaal denken ze “strategis”. Daarbij wordt er de gehele dag goederen gelost en geladen, waarbij de sopir al dan niet noodgedwongen het liefst midden op de straat parkeert. Een grote ongeorganiseerde teringbende waarboven een grote gifwolk van vers uitgestoten koolmonoxide hangt. Het idee om ergens buiten de stad op een paar ex-sawa je supermarkt neer te zetten vindt nog maar sinds enige jaren opgang, dankzij de meedogenloze opmars der sepeda motor.

Zoals boven al vermeld is de classificatie van de wegen in Indonesië een ingewikkelde zaak, vooral iets dat in theorie bestaat en heel ver van de praktijk ligt. Iets dat vooral voor de dienstdoende ambtenaar van groot belang is. Dit doet me dan denken als je op een overheidskantoor zit te wachten tot de juiste pejabat is gevonden en wakker gemaakt je in de ruimte waar je zit om je heen kijkt. Het eerste wat opvalt zijn natuurlijk e foto’s van SBY (links) en JK (rechts) met in het midden die boos kijkende vogel. Kijk je verder dan zie je een immens ingelijst schema waarboven staat “struktur organisasi” ergens anders weer een lijst met daarin “visi & misi”. Ik heb inmiddels nog iets gevonden over de verdeling van de wegen in klassen en neem dat over in het bahasa Indonesia.

De klassen der wegen en hun breedten:

jalan arteri primer 15 (lima belas) meter;
jalan kolektor primer 10 (sepuluh) meter;
jalan lokal primer 7 (tujuh) meter;
jalan lingkungan primer 5 (lima) meter;
jalan arteri sekunder 15 (lima belas) meter;
jalan kolektor sekunder 5 (lima) meter;
jalan lokal sekunder 3 (tiga) meter;
jalan lingkungan sekunder 2 (dua) meter.
ister nog de jalan tikus, een goede sopir taksi weet hier alles van.

Al deze klassen worden nog uitgebreid omschreven, hier eentje:

Karakteristik jalan arteri primer adalah sebagai berikut :

- Jalan arteri primer didesain berdasarkan kecepatan rencana paling rendah 60 (enam puluh) kilometer per jam (km/h);
- Lebar Daerah Manfaat Jalan minimal 11 (sebelas) meter;
- Jumlah jalan masuk dibatasi secara efisien; jarak antar jalan masuk/akses langsung minimal 500 meter, jarak antar akses lahan langsung berupa kapling luas lahan harus di atas 1000 m2, dengan pemanfaatan untuk perumahan;
- Persimpangan pada jalan arteri primer diatur dengan pengaturan tertentu yang sesuai dengan volume lalu lintas dan karakteristiknya;
- Harus mempunyai perlengkapan jalan yang cukup seperti rambu lalu lintas, marka jalan, lampu lalu lintas, lampu penerangan jalan, dan lain-lain;
- Jalur khusus seharusnya disediakan, yang dapat digunakan untuk sepeda dan kendaraan lambat lainnya;
- Jalan arteri primer mempunyai 4 lajur lalu lintas atau lebih dan seharusnya dilengkapi dengan median (sesuai dengan ketentuan geometrik);
- Apabila persyaratan jarak akses jalan dan atau akses lahan tidak dapat dipenuhi, maka pada jalan arteri primer harus disediakan jalur lambat (frontage road) dan juga jalur khusus untuk kendaraan tidak bermotor (sepeda, becak, dll).

Waarom schrijven veel nederlanders negatief over Indonesië. Als jullie het niet bevallen, moeten jullie daar maar niet komen.

Beste Meprau,

Wat U negatief noemt heet bij ons kritisch, als dat U niet bevalt moet U maar de "Margriet" of de "Kartini" gaan lezen.