radio vind ik ook wel erg hoor. bovendien vind ik de indonesische radio 12x niks. soms heb ik het apparaat wel eens aan staan in de auto maar ben dan constant aan het zappen omdat er alleen maar een hoop gekakel op is of kutmuziek..van die slow rock ellende. bovendien kan het ontvangst erg belabberd zijn. als je bijvoorbeeld tussen steden rijdt kun je hele stukken tegenkomen zonder ontvangst of slechts een lokaal zendertje die vooral gekraak en ruis uitzend.

het minimumloon geldt overigens voor een groot deel van de arbeiders simpelweg niet.
en dat van dat petroleum is al achterhaald? we hadden het er laatst nog over dat het haast niet meer te vinden is. ipv hiervan moet er lpg gebruikt gaan worden..of de lokale groenstrook natuurlijk. nu geloof ik dat van die kleine groene flesjes er nogal wat gratis uitgedeeld zijn, maar je kan er rustig vanuit gaan dat de meeste mensen die eerste flessen gewoon moeten aanschaffen. laatst kocht ik een lege (doe ik nog al eens voor knutselpraktijken..lekker spannend in een lpg tank snijden) voor 160.000 idr. en ik geloof dat die van 20lbs iets van 500.000 kosten of was het nou 300.000..?

nu doet er bij gasflessen zich het volgende probleem voor.. het probleem van onderhoud. iets wat in indonesia niet bestaat..of waaronder een nieuw laagje verf verstaan wordt. oude gasflessen kun je wel een likje verf geven maar veel gas zal dat niet tegenhouden. er zijn een groot aanal gasflessen in de omloop die al over hun datum zijn..omdat dit indonesia is en hier niet gelezen, noch geinformeerd wordt. door pertamina wordt natuurlijk meer winst behaald door flessen lekker lang te gebruiken.
persoonlijk ben ik niet zo blij met de flessen omdat zij geen kraan hebben..slechts een ventieltje..en ook de bevestiging van de drukregelaar komt mij nogal hachelijk over.

mooizo.. heb ik mijn beklag voor vandaag weer gedaan :)

Het bestaansminimum voor de Indonesische wernemer(ster) is dit jaar iets verhoogd. Een pembantu intern of alleen op de dag van 07.00 tot 16.00uur krijgt nu een wettelijk vastgelegd salaris van minstens 350.000.-Rp per maand plus 1 maaltijd per dag als men alleen op de dag in dienst is is men intern in dienst dan krijgt de pembantu drie maal per dag te eten. Bij veel Indonesiërs die een pembantu in interne dienst hebben slaapt de pembantu op een matras die achter een sofa op de vloer ligt of er is een kast in de dapur een stukje van de wand af geplaatst om daar achter een slaapplaats te kreëren. Ik heb ook een pembantu in interne dienst maar die heeft het een stuk beter dan de meeste andere pembantu`s in mijn omgeving. Tot geluk van mijn pembantu ben ik een Nederlander die in z`n leven vaak zware arbeid heeft verricht en dus weet wat werken is. Mijn pembantu heeft haar eigen afsluitbare kamer met een goed bed, kaptafel en een afsluitbare kast voor haar privé spullen en haar kleding. Zij krijgt ook zeep, tandpasta en werkkleding van ons. Ik heb haar op haar hart gedrukt om dat niet allemaal aan de buitenwereld te vertellen omdat de buren dan zullen zeggen dat wij haar terlalu manja (teveel verwennen). Onze pembantu komt ook van ver weg (Madura) dus ik heb ook niet het probleem dat zij vaak weg moet omdat er een buur ziek of overleden is of dat er iemand in haar woonplaats gaat trouwen. Dit soort zaken is een probleem op Java want als een van de buren een scheet laat dan dan is er weer een reden om te verzuimen van het werk. Het gas ELPIJI (lpg) is ook de laatste tijden flink gestegen in prijs en een vulling van een 12 kilo gastank kost nu 76000.-Rp en een klein tankje van 3 kilo wat gesubsideerd wordt kost nu 15000.-Rp. Als men een nieuwe tank van 12 kilo wilt aanschaffen kost dat, schrik niet, 800.000.-Rp. Het heeft dan ook niet lang geduurd of bijna iedereen gebruikt nu kleine tankjes omdat een vulling van 12 kilo nu 76000.-Rp kost en 4 kleine vullingen wat ook 12 kilo totaal is kost nu vanwege de subsidie 4X15.000 Rp= 60.000.-Rp. Het verschil is dus 16.000.- Rp en dat is voor een arbeider op midden-Java erg veel vooral als men bedenkt dat het daggeld voor een tukang (vakman) op het ogenblik 45.000.-Rp bedraagt daar komt natuurelijk wel een maaltijd bij. Een koelie (sjouwer) verdient over het algemeen 10.000.- Rp minder dan een tukang. Arbeiders in Indonesië werken 6 dagen per week dus daar zitten per maand ongeveer 26 werkdagen in maar gemiddeld wordt er per maand 3 dagen verzuimd dus er blijven dan 23 dagen loon over maar is de werknemer ziek of er is een ander verzuim dan geld de regel geen werk geen geld dus sociale voorzieningen zoals in Nederland is er niet.
Met dit verhaal kan een ieder die dit leest zelf zijn gevolgtrekkingen maken over de manier waarop de arbeider in Indonesië zijn levensonderhoud betaalt.
Slm Chris

Alles wat in Indonesië wettelijk is vastgelegd wordt ontdoken bij het leven. Zoals je stelt, men zoekt als pembantu een meisje uit de kampung dat van niets weet en betaald haar zo min mogelijk terwijl ze kankeren dat zij haar werk niet goed doet, ook vallen er regelmatig klappen als het niet erger is. Ik heb de laatste jaren alleen part-time pembantu’s gehad, waarvan ik me Salama nog goed herinner. Zij kwam om de dag en deed het werk dat gedaan moest worden, als ik weg was hield ze de boel in de gaten. Zij betaalde ook de elektra, water en telefoonrekening. Alles tot mijn grote tevredenheid, zij kreeg daar op het laatst 300.000 Rp per maand voor.

Je vergeet te vertellen dat die mensen die voor je werken ook vaak te laat komen, te vroeg weg gaan of niet komen opdagen met een zwak excuus, altijd aan ziekte of dood gerelateerd. Dan nog het voortdurende gebedel om een voorschot, alle fouten die ze maken. Ik moet er niet aan denken.

Gruces

Bpk Londoh, als men iets wil laten doen door anderen waarvoor gewerkt moet worden dan wordt er steevast een persekot (voorschot) gevraagd.i.v.m. aankoop van materiaal. ik los dit op door zelf het eventuele materiaal wat nodig is te kopen en voor het arbeidsloon heb ik ook een aardig maniertje gevonden want, ik wil ten alle tijden vooraf een totaalprijs weten waarna als men het werk heeft aangenomen ik 1/3 van de prijs betaal als er 1/2 deel van het werk klaar is en als alles klaar is dan betaal ik het resterende bedrag binnen het uur uit en dat weet zo langzamerhand iedereen hier in de omgeving en wonderwel heeft niemand daar nu een probleem mee.
P.s. Ik heb wel geschreven dat als men mensen aan het werk heeft dat zij dan voor elke scheet die in hun omgeving gelaten word zij een reden hebben om te verzuimen wat dan ook veelvuldig gebeurt. bij mij gebeurt dit veel en veel minder omdat zij altijd geld van mij te goed hebben en niet andersom.
Slm Chris