05 december 2008

Larantuka (II)

Het meest interessante gedeelte van Larantuka is ongetwijfeld de haven, daar was het altijd bedrijvig. Er werden schepen met levensmiddelen afkomstig uit Surabaya uitgeladen, dat is voor een westerling altijd een verbazingwekkend gezicht,

al die dozen die los in het scheepsruim liggen opgestapeld, gedeukt en soms ook wel kapot. Aan de wal had een man de taak om kapot geraakte dozen met plakband weer in fatsoen te brengen. De dozen werden met een groot net uit het schip gehesen en daarna op vrachtwagens gestapeld een bezigheid die veel personeel vergt. In het westen gaat tegenwoordig alles op pallets en met vorkheftrucks, daar spaar je een gigantische hoeveelheid duur personeel mee uit. In Indonesië kost personeel echter bijna niets vanwege een werkloosheid die 40% van de werkende bevolking bedraagt.

Het was in dat haventje ook druk met allerlei boten die naar de diverse eilanden in de omgeving voeren, daar zaten vrij grote bij. Er zijn geregelde diensten naar Adonara, Solor en Lomblen, verder vracht- en vissersschepen. De vissersschepen waren vrij modern en waren gebouwd met hulp van Japan. Japanners waren ook bezig een grote Fish processingplant te bouwen. Er zitten daar ook walvissen in de buurt, dat vind ik verdacht als Japanners zo dicht bijdeze beschermde diersoort zitten, straks gaan ze "wetenschappelijke experimenten" uitvoeren, waarbij die vissen gevangen moeten worden.