Londoh

26 december: Verkiezingstrijd

De kampanye voor de algemene verkiezingen die op 9 April 2009 gehouden zullen worden is het hele jaar al aan de gang. Zo langzamerhand beginnen de partijmachines op volle toeren te draaien.

Dit verschaft de vlaggen-, t-shirt- en spandoekdrukkers handenvol werk, hetgeen zeer welkom is in deze economisch sombere en moeilijke tijden. Hoewel als men de verkiezingsretoriek via de tv aanhoort dan lijkt het wel alsof de financiële wereldcrisis aan de Indonesische deuren voorbij zal gaan. Indonesië is immers rijk aan grondstoffen die de gehele wereld nodig heeft. De financiële crisis die de wereld op dit moment treft wordt door de kandidaten angstvallig verzwegen. Slecht nieuws is in Indonesië geen nieuws, nieuws moet positief zijn zo zegt men hier. De huidige president SBY gaat regelmatig tekeer tegen de pers, vanwege hun negatieve (lees kritische) houding. Hij zou het liefst perscensuur invoeren, bedenkelijk voor iemand die zich democraat noemt. Het is frappant dat de zo verguisde president Habibi degene was die de perscensuur ophief en vrije verkiezingen organiseerde. Die man heeft in de korte periode dat hij geregeerd heeft heel veel betekent voor dit land. Hij is echter in het verdomhoekje geplaatst omdat hij een protegé van Soeharto was en daarbij geen Javaan. Hij is geboren in Pare-Pare op Zuid-Sulawesi. Wat de Javanen hem het meest verwijten is het loslaten van Timor-timor. Dat hij dat deed getuigde van visie want op dat moment was de halve wereld tegen de bezetting van dit land door Indonesië. Toen bekend werd dat het volk van Timor Leste voor een eigen land koos, hebben de Indonesiërs daar grote vernielingen aangericht en hebben er verschrikkelijke moordpartijen, verkrachtingen enz. plaats gevonden waar het Indonesische leger achter zat. De ironie wil dat de opperbevelhebber van het Indonesische leger toentertijd, generaal Wiranto zich ook kandidaat voor het presidentschap heeft gesteld, met een eigen partij die de naam Hanura (Hati Nurani Rakyat) draagt. Een andere generaal, Prabowo Subianto, die een dubieuze rol heeft gespeeld in de rellen van 1998 heeft zich ook met een eigen partij, Gerindra, kandidaat voor het presidentschap gesteld. Er is nog een generaal die zich kandidaat stelt dat is Sutiyoso die zich tegenwoordig Bang Yos noemt. Hij is de ex-gouverneur van Jakarta. Zij denken dat ze kans maken omdat veel Indonesiërs in ex-generaals van het leger sterke leiders zien. Het leger heeft altijd een belangrijke plaats in de Indonesische samenleving ingenomen. Ook zittende president is een gepensioneerde generaal.

De site van Wiranto

De site van Prabowo

De site van Bang Yos

De site van SBY

Een vrij recent verschijnsel in Indonesië is het houden van opiniepeilingen. Er zijn verschillende instellingen die zich daar mee bezig houden en ook kranten en televisiestations. De resultaten verschillen zeer, maar de trend is wel dat de partij van Megawati, de PDI-P, een grote overwinning gaat behalen. Stel je voor dat zij weer president van dit land wordt, dat zou toch een ramp van ongekende omvang worden.Een goede tweede in deze polls is de zittende president SBY. De grootste partij, Golkar eindigt laag, maar dat is verklaarbaar uit het feit dat deze partij nog geen presidentskandidaat heeft voorgedragen. De voorzitter van Golkar de huidige vicepresident Jusuf Kalla twijfelt nog wat hij gaat doen er zijn sterke aanwijzingen dat hij weer kandidaat vicepresident onder SBY gaat worden, want dat is een ‘zekere” optie. Verder heeft Sri Sultan Hamengku Buwono X zich kandidaat gesteld. Als dat niet voor Golkar wordt dan voor een combinatie van andere partijen. Een derde sterke kandidaat is Agung Laksono vice-voorzitter van Golkar en voorzitter van de DPR (parlement)

De site van Sri Sultan HB X

De site van Golkar

De betrouwbaarheid van de opiniepeilingen trek ik sterk in twijfel, als je ziet dat er slechts 1000 - 2000 mensen ondervraagt worden op een bevolking van 240 miljoen zielen dan is dat zeer weinig. Waar wonen deze mensen ? Er zijn in Indonesië gebieden en steden die sterk voor 1 partij zijn. Solo bijvoorbeeld is heel erg voor de partij van Megawati, toen zij in 1999 de verkiezingen verloor werden daar het gemeentehuis en andere gebouwen in brand gestoken door teleurgestelde kiezers. In Oost- Java is de Islamitische PPP erg sterk. Wat hebben opiniepeilingen voor zin als alle kandidaten nog niet bekend zijn. Het is zonneklaar dat de peilingen meer bedoeld zijn om de opinie te beïnvloeden dan om deze te meten.

Aan de komende verkiezingen doen er maar liefst 34 partijen mee, dat zijn de volgende:

A. Reeds bestaande partijen:

1. Partai Amanat Nasional (PAN)
2. Partai Bintang Reformasi (PBR)
3. Partai Bulan Bintang (PBB)
4. Partai Damai Sejahtera (PDS)
5. Partai Demokrasi Indonesia Perjuangan (PDIP)
6. Partai Demokrasi Kebangsaan (PDK)
7. Partai Demokrat (PD)
8. Partai Golkar
9. Partai Karya Peduli Bangsa (PKPB)
10. Partai Keadilan dan Persatuan Indonesia (PKPI)
11. Partai Keadilan Sejahtera (PKS)
12. Partai Kebangkitan Bangsa (PKB)
13. PNI Marhaenisme
14. Partai Pelopor
15. Partai Penegak Demokrasi Indonesia (PPDI)
16. Partai Persatuan Pembangunan (PPP)

B. Nieuw partijen:

1. Partai Bangsa Nasional (PBN)
2. Partai Demokrasi Pembaruan (PDP)
3. Partai Gerakan Indonesia Raya (Gerindra)
4. Partai Hati Nurani Rakyat (Hanura)
5. Partai Indonesia Sejahtera (PIS)
6. Partai Karya Perjuangan (PKP)
7. Partai Kasih Demokrasi Indonesia (PKDI)
8. Partai Kebangkitan Nasional Ulama (PKNU)
9. Partai Kedaulatan
10. Partai Matahari Bangsa (PMB)
11. Partai Nasional Banteng Kemerdekaan (PNBK)
12. Partai Patriot
13. Partai Buruh Rakyat Nasional (PBRN)
14. Partai Pemuda Indonesia (PPI)
15. Partai Pengusaha dan Pekerja Indonesia (PPPI)
16. Partai Perjuangan Indonesia Baru (PPIB)
17. Partai Persatuan Daerah (PPD)
18. Partai Republik Nusantara (PRN)

De site van de KPU, de Komisi Pemilihan Umun, het orgaan dat de verkiezingen organiseert. . Zij hebben voor het evenement een bedrag van 6,67 triljoen rupiah ter beschikking gesteld gekregen, dat is bijna een half miljard euro! Bij deze kan nog opgemerkt worden dat diverse leden van de KPU die in 2004 de verkiezingen organiseerden achter de tralies zijn verdwenen vanwege gerotzooi met de gelden.

In alle steden en dorpen in Indonesië is al lang te zien dat er verkiezingen op komst zijn, overal reclameborden, en vooral vlaggen van de partijen en spandoeken. Ook worden de tukan beca van t.shirts en stickers voorzien en zorgen op deze manier voor rijdende reclame. Op de immense toegangsweg waaraan het complex waar ik woon ligt loopt er een middenbaan van gras gesierd met bomen, een ideale plek om vlaggen in de grond te steken en plakkaten aan de bomen te spijkeren. Afgelopen week was het echt een zee van kleuren. Ik ging een paar dagen later met mijn fototoestelletje erop af, maar alle vlaggen waren opgeruimd, het was te erg geworden. Dit wordt regelmatig gedaan. Het is ook verboden om in het centrum van de steden, op de zgn. “jalan protokol” uitingen van politieke gezindheid te plaatsen. Gebeurd zoiets dan wordt het opgeruimd. Toen ik op de genoemde weg was heb ik maar wat foto’s van de immense reclameborden gemaakt, die zag men in 2004 nog niet. Het is in Indonesië gebruikelijk dat men mensen op hun uiterlijke verschijning kiest, De meeste kandidaten hebben geen programma, zij uiten kreten waarin te horen is dat zij de beste en meest geschikte kandidaat zijn.