04 maart 2009

Iklan-iklan di TV Indo

De meeste televisiestations in Indonesië zijn commercieel en worden gefinancierd uit de reclame-inkomsten. De staatstelevisie TVRI heeft het lang

zonder dit kunnen doen, maar is inmiddels ook overstag. Zij hebben echter niet zoveel advertenties vanwege hun saaie imago. Bij alle andere stations wordt er een overvloed aan reclame geboden. Films worden hierdoor vaak verpest, daar komt nog bij dat er uit westerse films soms lange stukken zijn weg geknipt vanwege een tiet of zo. Tegen het einde van een goede film wordt de hoeveelheid reclame steeds intensiever en komt het vaak voor dat de film om de 5 minuten onderbroken wordt voor 5 of meer minuten reclame. Ook is het heel gebruikelijk een advertentiespotje 2 of 3 keer achter elkaar te vertonen. Ik kijk weinig TV, want de TV in Indonesië is iets verschrikkelijks in mijn ogen. Hoogstens af en toe een film of voetbal, soms ook zomaar als ik niets beters te doen heb of te moe ben voor iets anders. Het filmaanbod is er een vol geweld, dat loopt hier beter dan seks. Iets met een tepel die door een bloesje heen schijnt is al seks, of sterren zonder bh, waar je het balkon van de dames ziet zwiepen. Verder is er een overdreven voorkeur voor misdaad, iets dat zeer gedetailleerd wordt gebracht, met nagespeelde misdrijven, filmen op het politiebureau tijdens verhoren en interviews met de verdachten, vaak moord en verkrachting. Dan mag seks wel. Dan is er nog een categorie waar ik me zeer aan kan ergeren, de talentenjachten, dat zijn er heel veel na het succes van "American Idol". Talentenjachten zijn internationaal en zo oud als de TV zelf. Ik herinner me nog het programma Rodeo op de NL TV. Wat echter in Indonesië zeer goed loopt zijn de talentenjachten voor kinderen, je ziet kinderen van 5 jaar als een robot een liedje staan te zingen. Meelijwekkend, vooral als je de ouders ziet die bezig zijn om hun kinderen naar het sterrendom te pushen. Wat zij zelf missen zien ze in hun kinderen. Is het kind niet geschikt om te zingen, dan kan het nog altijd geschikt zijn voor een sinetron of als bintang iklan, de laagste klasse van het Indonesische sterrendom. Hier een site met deze calon bintang, een opvallende hoeveelheid kinderen.

Dat brengt me bij de reclamespots op TV, af en toe wel om te lachen, omdat de maker van de advertentie toch iets zegt over het Indonesische volk. Als je ziet hoe de Indonesische mens besodemieterd kan worden. Doch vaak kijk ik er niet naar. Het geeft een inzicht in de Indonesische cultuur, daarom laat ik er hieronder een aantal zien. Het zijn allemaal advertenties van grote bedrijven, die een fortuin aan reclame uitgeven, want anders wordt hun product niet verkocht. Ze huren bekende artiesten in om hun product beter te verkopen, of een matig product tot een groot succes te maken, net als in het westen. Voor bepaalde producten heb je speciale "sterren": de bintang iklan. Dat zijn mensen die bekendheid genieten, ze behoren tot de artiesten, waarover geroddeld wordt in de vele roddelprogramma,s op TV en de tijdschriften op dat gebied, ze zijn orang beken.



Super Bubur



Nutri Sari



IndoMie....seleraku



Aqua



Rinso



XL



Sunslik



Ponds



LG met Agnes Monica



Susu Bendera