08 maart 2009

Ontmoeting met de Kapolda

Toen ik vond dat ik genoeg over de Pasar Sekaten gewandeld had, ging ik op zoek naar een taxi, maar die komen niet in deze drukte zonder potentiële klanten.

Ik liep dus maar richting stad, richting pasar Klewer, de zeer grote textielmarkt te Solo, bekend om de batik die daar spotgoedkoop wordt verkocht. Op de pangkalan taksi (taxi-standplaats) daar was het leeg, het is overigens een stuk rustiger geworden in de straat voor pasar Klewer, een aantal jaren geleden kon men hier de grootste verkeerschaos van heel Solo vinden, maar die is inmiddels opgelost. Wat hiertoe sterk toe heeft bijgedragen is het opruimen van alle kaki-5 die hier stonden en daarbij een groot gedeelte van het asfalt van de weg die langs de pasar loopt in beslag namen. Ook zijn de verkeersstromen die naar het centrum van de stad leiden beter gereguleerd. Pasar Klewer is een markt waar grossiers staan, maar je kan er ook voor 1 stuk kleding terecht, dat luistert niet zo nauw als in Nederland. De sortering bestaat uit: kaos, blus, dress, batik, busana muslim, babydoll, jaket, celana, rok, bh, pakaian jumbo/ bigsize, jilbab, hem, gelang, kalung, mukena, sajadah, tasbih, sarung, sprei, bedcover, seragam sekolah/ pramuka/ drumband. Kortom alles op het gebied van kleding is daar te koop. Het is eigenlijk een mierenhoop, de pasar heeft drie etages, die werkelijk stampend vol staan met zeer gevulde kiosken en een groot koperspubliek, niet de plaats waar ik graag naar binnen ga. Hieronder een aantal foto's van de drukte in 2005.







Ik liep langs de fruitstalletjes die voor de pasar staan, er was veel sawo, een vrucht die aan het einde van het regenseizoen op de markt komt, erg lekker, maar je moet wel de goede hebben, die sappig zijn, dan zijn ze ook zoet. Ik kocht een kilootje voor 6000 Rp en liep verder. Het was rustig, ik stuitte op een lange rij geparkeerde auto's, de meeste zwart dus hoogwaardigheidbekleders. Het laagste nummer achteraan, en dan oplopend, er waren zelfs nummerplaten met gouden letters en cijfers te zien, dat zijn de auto's van zeer hoge functionarissen. Rr stond een ambulance, achteraan voor het ergste geval en erg veel politie, ik vroeg me af wat er aan de hand was. Ik was in de kraton al opgehouden door deze zwarte colonne, met luide sirenes begeleidt. dat is niet zo bijzonder, als een bupati met zijn vrouw boodschappen gaat doen, dan stapt hij ook in zijn auto met chauffeur, en laat zich vooraf gaan door een voorrijder per motor of auto die met zwaailicht en sirene rijden om de weg vrij te maken. Iedereen gaat gegarandeerd, desnoods de berm in,anders worden ze wel van de weg afgereden.. Militairen en politieagenten maken front en salueren deze belijders van de kadaverdiscipline met het "hoofd front" naar de zwarte auto's als deze langs komen



Het werd steeds drukker naarmate ik voort liep, op een gegeven moment zag ik bij een van de ingangen van pasar Klewer een grote groep mensen om iets, dat ik een kerstboom noem, heen staan. Het was een grote groep journalisten die zich om een hoge politieman verzameld had, in een typsch Indonesische chaos, omdat ik toch mijn camera bij me had besloot ik een plaatje te maken. Dat ging heel erg moeilijk want steeds werd mijn beeld in de zoeker verstoord door iemand anders die vlak voor de hoogwaardigheidsbekleder een plaatje wilde schieten, eindelijk kon ik de hoge piet zien en ik knipte.....



Doch op dat moment zag de hoge Piet mij ook, en tot mijn verbazing riep hij mij; Hey Mister come here" Ik worstelde me door de journalisten heen en gaf de man een hand daarbij "How are you Sir" mompelend. Hij maande de opgewonden journalisten tot stilte, een speld kon men horen vallen, en vroeg "Where do you come from? "Saya dari Belanda Pak, anwoordde ik. "Oooh Belanda, I see". "Bahasa Indonesia, bahasa Indonesia", hoorde ik het journaille fluisteren. "Di mana Anda belajar bicara bahasa Belanda?" vroeg de hoge ome. "Di Belanda Pak, antwoordde ik naar waarheid. Er stokte iets bij de hoge, flitsers gingen af, handycams zoemden. Na het verplichte "Sudah berapa lama di Solo" begon hij in snel Indonesisch mij te vragen wat ik dacht van de "keamanan" op pasar Klewer. Men hoort in Indonesië de inwoners van dat land vaak zichzelf afvragen of het leven in Indonesie "aman" (veilig) is, dit is ook een vraag die in veel andere landen wordt gesteld. Ik denk eigenlijk dat de vraag zo oud als de mensheid is, zich veilig voelen is een van de belangrijkste zaken in ons welzijn. Ik antwoordde de hoge meneer dat ik zelden op de pasar Klewer kwam, ik vond het daar te druk binnen, je kon bijna niet vooruit komen en waar moest een mens naar toe als er brand uitbrak. Dat is overigens een overweging die ik op vele drukbezochte markten en winkelcentra heb, geen vluchtuitgangen, brandtrappen, noem maar op, nog maar niet te spreken over wat er gebeurd als Indonesiërs in paniek geraken. Ik zei dat ik alleen op vrijdagochtend op pasar Klewer kwam, er zitten veel Arabieren op deze markt en die zullen "Jumatan" in de moskee zeker niet missen. Mijn antwoord stelde de hoge tevreden en kon ik weer gaan, riep hij mij op militaire toon toe. Omdat ik voor mijn nummer in dienst heb gezeten weet ik wat die toon inhoudt, ik salueerde niet, en maakte rechtsomkeert mars naar de straat.

Wie schetste mijn verbazing, ik werd onmiddellijk omringd door allerlei journalisten die mij vragen stelden omrigd, ook waren er twee met een handycam, die mij al filmend interviewden. Ik dacht toen ik het materiaal zag dat het journaille gebruikte het een spelletje betrof en beantwoordde hun vragen op een laconieke manier. Ik kwam er achter dat de Bapak de Kapolda was de hoogste ome van de politie in Midden-Java. En 2-sterrengeneraal, Kapolda Jateng Irjen Pol Alex Bambang Riatmodjo. Ik keek met een mengelmoes van medelijden en bewondering naar al die jonge mensen, die de tournee van de Kapolda door Solo probeerden te verslaan, in een hevige concurrentiestrijd, met veel gedrang. Alles was in hun ogen nieuws, zelfs ik. Natuurlijk, een Amsterdammer staat ongedwongen voor zo een hoge ome en dient hem niet beschroomd van repliek. Ik liep daar maar gewoon als voorbijganger. Stel je voor dat ik bij de Kapolda op kantoor was geroepen dan had ik me heel anders gevoeld, op zijn minst zenuwachtig, in ieder geval niet spontaan.

"Kedatangan kami ke pasar tradisional dan pasar modern untuk mengetahui sistem pengamanannya apabila menghadapi ancaman seperti kebakaran dan lainnya". aldus de Kapolda

De Kapolda ging verder, is ook nieuws natuurlijk, zie hier onder:


ik denk al een ouwetje, een jaar of tien. Maar Toyota Crowns behoren tot mijn favoriete auto's, oersterk en degelijk. Ze kijken natuurlijk altijd heel goed wat Mercedes uitspookt, maar toch. En dat nummerbord is helemaal uit de kunst, laat niets te raden over.